Destpêbûn 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Gava Îbrahîm di germa rojê de li ber deriyê konê xwe rûniştibû, Bavê me li ba darmaziyên Mamreyê xwe nîşanî wî da. ^a a v1 Di seranserê Peymana Kevin de Bavê me bi şiklên ku zarokên wî dikarin pê re hevdîtinê bikin xuya dibe: wekî mirovan, di agir û ewr de, wekî qasidekî. Yê ku li vir tê ba Îbrahîm Bavê me ye, Yê ku her tim bi hezkirinê li pey zarokên xwe geriyaye. ²Wî serê xwe rakir û dît ku sê zilam li nêzîkî wî sekinîne. Gava wî ew dîtin, ji ber deriyê konê xwe beziya pêşiya wan û deverû çû erdê. ³Wî got: “Ya Bavê min ê Serwer, heke dilê te bi min xweş be, ji kerema xwe di ber xulamê xwe re derbas nebe. ⁴Bila hinekî av bê anîn ku hûn lingên xwe bişon û li bin darê bêhna xwe vedin. ⁵Bila ez pariyek nan bînim ku hûn xwe bihêz bikin, paşê herin, madem hûn hatine ba xulamê xwe.” Wan got: “Çawa ku te got, wisa bike.”

⁶Îbrahîm bi lez çû hundirê kon, ba Sarayê û got: “Zû be, nêzîkî yanzdeh kîloyan arê hûr bigire, hevîr bike û nan çêke.” ⁷Îbrahîm beziya ba dewêr, golikekî nerm û baş girt û da xulamekî û wî bi lez ew amade kir. ⁸Paşê wî nivişk, şîr û golikê ku hatibû amadekirin girtin û danîn ber zilaman. Gava wan dixwar, ew li bin darê li ba wan sekinî.

⁹Wan jê pirsî: “Saraya jina te li ku ye?” Wî got: “Li wir e, di kon de.”

¹⁰Paşê Bavê me got: “Bi rastî ezê sala bê di vê demê de dîsa bêm ba te û wê Saraya jina te bibe xwediyê kurekî.” Sara jî li pişt wî, li ber deriyê kon guhdarî dikir.

¹¹Îbrahîm û Sara kal û pîr bûbûn û bi salan ve çûbûn; adeta jinan ji Sarayê qut bûbû. ¹²Sara di dilê xwe de keniya û got: “Piştî ku ez bêhal û pîr bûme, ma ezê dîsa kêfê bibînim, axayê min jî kal bûye?”

¹³Paşê Bavê me ji Îbrahîm re got: “Sara çima keniya û got: ‘Ma bi rastî ezê di vê pîrbûna xwe de zarokekî bînim?’ ¹⁴Ma tiştek ji Bavê te re zor e? Ezê sala bê di dema diyarkirî de vegerim ba te û wê Sara bibe xwediyê kurekî.”

¹⁵Sarayê înkar kir û got: “Ez nekeniyam,” çimkî ew tirsiyabû. Wî got: “Na, tu keniyayî.”

Nêrîna Ber Bi Sodomê Ve

¹⁶Zilam ji wir rabûn û ji jor ve ber bi Sodomê ve nêrîn. Îbrahîm jî bi wan re meşiya ku wan bi rê bike.

¹⁷Bavê me got: “Ma ezê tiştê ku ezê bikim ji Îbrahîm veşêrim, ¹⁸madem bê guman wê Îbrahîm bibe miletekî mezin û hêzdar û wê hemû miletên dinyayê bi wî pîroz bibin? ¹⁹Çimkî min ew hilbijart, da ku ew emrê zarokên xwe û mala xwe ya piştî xwe bike ku ew bi kirina rastî û dadperweriyê rêya min biparêzin, da ku ez tiştê ku min soz daye Îbrahîm pêk bînim.” ²⁰Paşê Bavê me got: “Qîrîna li ser Sodom û Gomorayê mezin e û gunehên wan jî pir giran in, ²¹ku ezê dakevim û bibînim ka wan bi tevahî wekî gazina ku gihîştiye min dibêje kiriye an na; heke na, ezê bizanibim.”

²²Loma zilam ji wir zivirîn û ber bi Sodomê ve çûn, lê Îbrahîm hê li ber Bavê me sekinîbû. ²³Paşê Îbrahîm nêzîk bû û got: “Ma bi rastî tê yên rast bi yên xerab re helak bikî? ²⁴Heke pêncî mirovên rast di bajêr de hebin, ma bi rastî tê wî helak bikî û ji bo xatirê wan pêncî mirovên rast ên tê de wî cihî neparêzî? ²⁵Ji te dûr be ku tu yên rast bi yên xerab re bikujî û wan wekî hev bihesibînî! Ji te dûr be! Ma wê Dadgerê hemû dinyayê dadperweriyê neke?”

²⁶Bavê me got: “Heke ez di nav bajarê Sodomê de pêncî mirovên rast bibînim, ezê ji bo xatirê wan hemû cih biparêzim.”

²⁷Îbrahîm got: “Her çiqas ez tenê ax û xwelî bim jî, min cesaret kir ku ez bi Bavê xwe yê Serwer re bipeyivim.

²⁸Heke ji pêncî mirovên rast pênc kêm bin, ma tê ji ber wan pêncan tevahiya bajêr helak bikî?” Bavê me got: “Heke ez li wir çil û pênc kesan bibînim, ezê wî helak nekim.”

²⁹Wî careke din jê re got: “Belkî li wir çil kes bên dîtin.” Wî got: “Ez ji bo xatirê wan çil kesan wê nakim.”

³⁰Îbrahîm got: “Bila Bavê min ê Serwer hêrs nebe û bila ez bipeyivim. Belkî li wir sî kes bên dîtin.” Wî got: “Heke ez li wir sî kesan bibînim, ezê wê nekim.”

³¹Îbrahîm got: “Madem min cesaret kir ku ez bi Bavê xwe yê Serwer re bipeyivim, belkî li wir tenê bîst kes bên dîtin.” Wî got: “Ez ji bo xatirê wan bîst kesan wî helak nakim.”

³²Paşê wî got: “Bila Bavê min ê Serwer hêrs nebe, bila ez tenê careke din bipeyivim: belkî li wir tenê deh kes bên dîtin.” Bavê me got: “Ji bo xatirê dehan ezê wî helak nekim.”

³³Gava Bavê me axaftina xwe bi Îbrahîm re qedand, ew çû; Îbrahîm jî vegeriya cihê xwe.