Kerb di Mala Lavan de

Kurên Lavan jê aciz dibin û rûyê Lavan guheriye, loma bi gotina Bavê me Aqûb bêyî xatirxwestinê diçe — û Rahêl îlahên malê yên bavê xwe didize. Lavan digihîje wan, lê digere û tiştek nabîne. Ew bi komeke keviran wek sînor ji hev vediqetin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 3, 24, 29

Beş 31.

Aqûb bihîst ku kurên Lavan wiha digotin: “Aqûb her tiştê ku bavê me hebû bir; wî ev hemû mal ji malê bavê me bi dest xist.” Û Aqûb li rûyê Lavan nêrî û dît ku êdî ne wekî berê ber bi wî ve bû.

Paşê Bavê me ji Aqûb re got: “Vegere welatê bav û kalên xwe, ba malbata xwe; ezê bi te re bim.”

Loma Aqûb şand û gazî Rahêl û Lêayê kir ku werin çolê, ba keriyê wî. Wî ji wan re got: “Ez dibînim ku rûyê bavê we ne wekî berê ber bi min ve ye, lê Xwedayê bavê min bi min re ma. Hûn dizanin ku min bi hemû hêza xwe xizmeta bavê we kiriye. Bavê we ez xapandim û deh caran heqê min guhert, lê Bavê me nehişt ku ew zirarê bide min. Heke wî digot: ‘Yên belek heqê te ne,’ tevahiya keriyê berxên belek dianîn; heke wî digot: ‘Yên xetxetî heqê te ne,’ tevahiya keriyê berxên xetxetî dianîn. Loma Bavê me heywanên bavê we standin û dan min. Di dema fahlbûna pez de, min di xewnê de çavên xwe hildan û dît ku nêriyên ku li ser keriyan siwar dibûn xetxetî, belek û deqdeqî bûn. Milyaketê Bav di xewnê de ji min re got: ‘Aqûb!’ Min jî got: ‘Ez li vir im.’ Wî got: ‘Çavên xwe hilde û binêre: hemû nêriyên ku bi keriyê re fahl dibin xetxetî, deqdeqî û belek in; çimkî min her tiştê ku Lavan bi te dike dît. Ez Bavê Beytelê me, li wê derê ku te rûn li kevirbelekî kiribû û soz dabû min. Niha rabe, ji vî welatî derkeve û vegere welatê merivên xwe.’”

Rahêl û Lêayê bersiv da û got: “Ma di mala bavê me de hê para me yan mîrasa me heye? Ma ew me wekî xerîban nahesibîne? Wî em firotin û pereyê me jî bi tevahî xwar. Hemû tiştên ku Bavê me ji Lavan standin yên me û zarokên me ne. Niha her tiştê ku Bavê me ji te re gotiye bike.”

Loma Aqûb rabû û kur û jinên xwe li deveyan siwar kirin. Wî hemû heywanên xwe û hemû malê xwe yê ku kar kiribû, heywanên ku li Paddan-Aramê kar kiribûn, hildan ku here ba Îshaqê bavê xwe, li welatê Kenanê. Lavan çû ku miyên xwe hevring bike. Di wê navê de Rahêlê pûtên mala bavê xwe dizîn. Û Aqûb Lavanê Aramî xapand, çimkî jê re negot ku ew direve. Ew bi hemû tiştên xwe ve reviya; rabû, ji Çemê Feratê derbas bû û berê xwe da çiyayê Gîladê.

Lavan Dide Pey Aqûb

Roja sisêyan ji Lavan re hat gotin ku Aqûb reviyaye. Wî merivên xwe bi xwe re birin, heft rojan da pey wî û li çiyayê Gîladê gihîşt wî.

Lê Bavê me bi şev di xewnê de hat ba Lavanê Aramî û jê re got: “Hay ji xwe hebe, ji Aqûb re tiştekî nebêje, ne qenc ne xerab.”

Lavan gihîşt Aqûb. Aqûb konê xwe li çiyayan danîbû; Lavan û merivên wî jî li hember wî, li çiyayê Gîladê konên xwe danîn. Lavan ji Aqûb re got: “Te çi kir? Te ez xapandim û te keçên min wekî dîlên şer ajotin. Te çima bi dizî rê girt û ez xapandim, te tiştek ji min re negot? Min dê bi şahî û bi stranan, bi lêxistina def û çengê, te bi rê kiriba. Te çima nehişt ku ez kur û keçên xwe ramûsim û xatir ji wan bixwazim? Niha te bêaqilî kir.

Hêza min heye ku zirarê bidim te, lê Xwedayê bavê te şeva borî ez hişyar kirim û got: ‘Baldar be, ji Aqûb re tiştekî nebêje, ne qenc ne jî xerab.’

Niha bi rastî tu çûyî, çimkî te pir bêriya mala bavê xwe kir; lê te çima îlahên min dizîn?”

Aqûb bersiva Lavan da û got: “Ez tirsiyam, çimkî min digot qey tê keçên xwe bi zorê ji min bistînî. Kesê ku tu îlahên xwe li ba wî bibînî, bila bimire. Li ber merivên me, çi yê te ye nîşan bide û bibe.” Aqûb nizanibû ku Rahêlê ew dizîbûn.

Lavan li konê Aqûb, li konê Lêayê û li konê herdu cariyeyan geriya, lê tiştek nedît. Piştî ku ji konê Lêayê derket, ew çû nav konê Rahêlê. Rahêlê pûtên malê hildabûn, ew danîbûn nav kurtanê deve û bi xwe li ser wan rûniştibû. Lavan seranserê kon lê geriya, lê tiştek nedît. Wê ji bavê xwe re got: “Ya xweyê min, hêrs nebe ku ez nikarim li ber te rabim; ez bi potan ketime.” Ew geriya, lê pûtên malê qet nedîtin.

Aqûb hêrs bû û bi Lavan re devjenî kir. Aqûb bersiva Lavan da û got: “Sûcê min çi ye? Gunehê min çi ye ku tu wisa ketî pey min? Tu li hemû tiştên min geriyayî; te ji tiştên mala xwe çi dît? Wî li vir, li ber merivên min û yên xwe deyne, bila ew di navbera me herduyan de biryarê bidin.

Bîst sal in ez li ba te me: miyên te û bizinên te ber neavêtin û min beranên keriyê te nexwar. Min heywanên ku hatibûn perçekirin tu caran neanîn ba te; zirara wan min bi xwe kişand. Te ew ji destê min dixwestin, çi bi roj hatibûn dizîn, çi bi şev. Rewşa min ev bû: bi roj germ, bi şev jî sar ez diqedandim; xew jî ji çavên min dûr diket. Bîst sal li mala te derbas bûn: min çardeh salan ji bo herdu keçên te û şeş salan ji bo keriyê te xizmeta te kir, te jî deh caran heqê min guhert. Heke Xwedayê bavê min, Xwedayê Îbrahîm û Tirsa Îshaq bi min re nebûya, bê guman te yê niha ez destvala bişandama. Bavê me tengasî û keda destên min dîtin, loma şeva borî te hişyar kir.” ^a

Lavan bersiv da Aqûb: “Keç keçên min in, zarok zarokên min in, kerî keriyên min in; her tiştê ku tu dibînî yê min e. Lê îro ez dikarim ji bo van keçên xwe, yan ji bo zarokên ku wan anîne çi bikim? De were, em, ez û tu, peymanekê girê bidin; bila ew di navbera te û min de bibe şahid.”

Loma Aqûb kevirek hilda û ew wekî kevirbel daçikand. Aqûb ji merivên xwe re got: “Keviran berhev bikin.” Wan kevir hildan, ew lod bi lod danîn û li wir, li kêleka lodê, xwarin xwar. Lavan navê wê Yegar-Sahadûta danî, lê Aqûb navê wê Galêd danî. Lavan got: “Ev lod îro di navbera te û min de şahid e.” Loma wî navê wê Galêd danî, û navê wê Mîspa jî danî, çimkî wî got: “Gava em ji hev dûr bin, bila Xwedê di navbera min û te de çavdêr be. Heke tu keçên min biêşînî, yan ji xeynî wan jinên din bînî, her çiqas kesekî din li vir tunebe jî, Xwedê di navbera te û min de şahid e.” Lavan ji Aqûb re got: “Binêre, ev lod e û ev jî kevirbel e ku min di navbera te û min de daçikand. Ev lod şahid e, ev kevirbel şahid e: ezê ji bo xerabiyê ji vê lodê derbas nebim û neyêm ba te, tu jî ji vê lodê û vê kevirbelê derbas nebî û neyê ba min. Bila Xwedayê Îbrahîm û Xwedayê Nahor, Xwedayê bavê wan, di navbera me de dadbariyê bike.” Loma Aqûb bi Tirsa bavê xwe Îshaq sond xwar. Aqûb li ser çiyê qurban serjê kir û gazî merivên xwe kir ku nan bixwin; wan nan xwar û ew şevê li ser çiyê man. Lavan zû rabû, wî neviyên xwe û keçên xwe ramûsan û ew pîroz kirin; paşê bi rê ket û vegeriya mala xwe.