Rahêl û Lêa
Du xwişk bi rêya cariyeyên xwe, bi mandirakan û bi zarokanînê pêşbaziyê dikin, û navê her kurî li gorî şerê ku di navbera wan de heye û tiştê ku Bavê me bihîst datînin. Paşê Aqûb, ku dixwaze here malê, li ser keriyên xalxalî û xetxetî ji Lavan jîrtir derdikeve û bi heywanên xurttir dewlemend dibe.
30 1Gava Rahêlê dît ku wê ji Aqûb re zarok neanîn, wê hesûdiya xwişka xwe kir. Wê ji Aqûb re got: “Zarokan bide min, yan na ezê bimirim!”
2Aqûb li Rahêlê gelekî hêrs bû. Wî got: “Ma ez li şûna Bavê me me, Yê ku tu ji berê zik bêpar hiştî?”
3Rahêlê got: “Ev e cariyeya min Bîlha. Here ba wê, da ku ew ji min re zarokan bîne û bi saya wê ez jî malbatekê ava bikim.” a a v3 Anîna zarokekî “li ser çokên yekî” nîşaneke kevnar a zarokwergirtinê bû: zarokê ku li ser çokên diya zarokwergir dihat danîn, bi qanûnî wekî zarokê wê dihat qebûlkirin. 4Bi vî awayî wê Bîlhaya cariyeya xwe wekî jin da wî û Aqûb pê re raza. 5Bîlha bi zarok bû û wê ji Aqûb re kurek anî. 6Piştre Rahêlê got: “Bavê me dadbariya min kir; wî dengê min jî bihîst û kurek da min.” Loma wê navê wî Dan danî. b b v6 Navê Dan tê wateya “wî dadbarî kir”. 7Bîlhaya cariyeya Rahêlê dîsa bi zarok bû û wê kurê duyemîn ji Aqûb re anî. 8Rahêlê got: “Min bi xwişka xwe re bi hêzeke mezin gulaş girt û ez bi ser ketim.” Loma wê navê wî Neftelî danî. c c v8 Navê Neftelî tê wateya “têkoşîna min”.
9Gava Lêayê dît ku êdî zarok neanîn, wê Zîlpaya cariyeya xwe hilda û wekî jin da Aqûb. 10Piştre Zîlpaya cariyeya Lêayê ji Aqûb re kurek anî. 11Lêayê got: “Çi bextekî xweş!” Loma wê navê wî Gad danî. d d v11 Navê Gad tê wateya “bextê xweş”. 12Zîlpaya cariyeya Lêayê kurê duyemîn ji Aqûb re anî. 13Lêayê got: “Xwezî bi min! Çimkî wê jin min bextewar bihesibînin.” Loma wê navê wî Aşêr danî. e e v13 Navê Aşêr tê wateya “bextewar” an “pîrozkirî”.
14Di rojên dirûna genim de Rûbên derket, li zeviyê mandirak dîtin û ew ji diya xwe Lêayê re anîn. Piştre Rahêlê ji Lêayê re got: “Hêvî dikim, ji mandirakên kurê xwe hinekan bide min.” f f v14 Mandirak riwekek bû ku di cîhana kevnar de gelek kesan bawer dikir ku alîkariya bizarokbûnê dike; loma Rahêl ew qas li wan dixwest.
15Lê Lêayê bersiv da: “Ma ne bes bû ku te mêrê min ji min stand? Niha tu dixwazî mandirakên kurê min jî bistînî?” Rahêlê got: “Baş e, bila ew îşev ji bo mandirakên kurê te bi te re razê.”
16Êvarê gava Aqûb ji zeviyê hat, Lêa derket pêşiya wî û wê got: “Divê tu bi min re razî, çimkî min bi rastî tu bi mandirakên kurê xwe bi kirê girtî.” Loma wê şevê ew pê re raza.
17Û Bavê me guh da Lêayê; ew bi zarok bû û wê kurê pêncemîn ji Aqûb re anî. 18Lêayê got: “Bavê me heqê min da min, çimkî min cariyeya xwe da mêrê xwe.” Loma wê navê wî Îssexar danî. g g v18 Navê Îsaxar tê wateya “heq” an “xelat”. 19Lêa dîsa bi zarok bû û wê kurê şeşemîn ji Aqûb re anî. 20Piştre Lêayê got: “Bavê me diyariyeke qenc da min. Niha wê mêrê min qedrê min bigire, çimkî min şeş kur jê re anîn.” Loma wê navê wî Zevulûn danî. h h v20 Navê Zevulûn tê wateya “rûmet”. 21Piştre wê keçek anî û navê wê Dîna danî.
22Piştre Bavê me Rahêl anî bîra xwe; wî guh da wê û malzaroka wê vekir. 23Ew bi zarok bû û wê kurek anî. Wê got: “Bavê me şerma min rakir.” 24Wê navê wî Ûsiv danî û got: “Bila Bavê me kurekî din jî li min zêde bike.” i i v24 Navê Ûsiv tê wateya “bila zêde bike”.
Min Bişîne Mala Min
25Piştî ku Rahêlê Ûsiv anî, Aqûb ji Lavan re got: “Bihêle ez vegerim mala xwe û welatê xwe. 26Jin û zarokên min ên ku min ji bo wan xizmeta te kir, bide min û bihêle ez herim. Tu xizmeta ku min ji te re kiriye dizanî.”
27Lê Lavan jê re got: “Heke ez li ber çavên te xweş hatime, min bi falbaziyê fêm kir ku Xwedê ji ber te bereket da min.” 28Wî got: “Heqê xwe ji min re bibêje, ezê wî bidim te.”
29Aqûb jê re got: “Tu bi xwe dizanî ka min çawa xizmeta te kiriye û pez û dewarên te di destê min de çiqas baş bûne. 30Çimkî beriya ku ez werim, tiştê te hindik bû û ew gelekî zêde bû; li ku derê ku ez zivirîm, Bavê me bereket da te. Lê niha ezê kengê ji bo mala xwe jî xweyîtiyê bikim?”
31Lavan pirsî: “Ez çi bidim te?” Aqûb bersiv da: “Tiştekî nede min. Heke tu vî tiştî tenê ji min re bikî, ezê dîsa pezê te biçêrînim û biparêzim.
32Bihêle îro ez di nav hemû pezê te re derbas bibim û ji nav wan her pezê belek û bideq, her berxa reş û ji nav bizinan yên bideq û belek veqetînim; wê ev bibin heqê min. 33Bi vî awayî wê paşê rastiya min ji bo min şahidiyê bike, gava tu werî li heqê min binêrî. Ji nav bizinan her yê ku ne belek û bideq be û ji nav berxan ne reş be, heke li ba min bê dîtin, wê wekî dizî bê hesibandin.”
34Lavan got: “Baş e! Bila wekî ku te gotiye be.”
35Wê rojê Lavan nêriyên bixet û bideq, hemû bizinên belek û bideq, her yên ku spîtî li ser wan hebû, û her berxa reş veqetandin û dan destê kurên xwe. 36Wî rêya sê rojan xist navbera xwe û Aqûb, û Aqûb pezê Lavan ê mayî diçêrand.
37Piştre Aqûb ji darên spîndar, behîv û çinaran çiqilên teze anîn û xetên spî li ser wan qeşartin, da ku spîtiya darê xuya bibe. 38Wî çiqilên qeşartî li pêşberî pez di cirnên avê de danîn, li cihên ku pez dihatin avê vexwin. Ji ber ku gava pez dihatin avê vexwin fahl dibûn, 39pez li ber şivan fahl dibûn û bi vî awayî çêlikên bixet, belek û bideq dizan. 40Aqûb berx ji hev veqetandin û rûyê pez da ber heywanên bixet û hemû yên reş ên di keriyê Lavan de. Wî keriyên xwe cuda hiştin û ew bi keriyê Lavan re tevlihev nekirin. 41Gava ku heywanên xurt fahl dibûn, Aqûb şiv di cirnan de li ber çavên pez datanîn, da ku ew di nav şivan de fahl bibin, 42lê ji bo heywanên qels wî ew li wir danedanîn. Bi vî awayî heywanên qels diçûn para Lavan, yên xurt jî para Aqûb. 43Bi vî awayî ev mirov gelekî dewlemend bû û keriyên wî yên mezin, cariye û xulamên wî, deve û kerên wî hebûn.
