Destpêbûn 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹Paşê Aqûb rêwîtiya xwe domand û gihîşt welatê gelên rojhilat. ²Wî li zeviyê bîrek dît. Sê keriyên pez li kêleka wê razayî bûn, çimkî keriyan ji wê bîrê av vedixwar. Li ser devê bîrê jî kevirekî mezin hebû. ³Hemû kerî li wir diciviyan. Şivanan kevir ji ser devê bîrê gêr dikir, av dida pez û paşê kevir dîsa datanî cihê wî yê li ser devê bîrê. ⁴Aqûb ji wan re got: “Birayên min, hûn ji ku ne?” Wan bersiv da: “Em ji Heranê ne.”

⁵Wî ji wan pirsî: “Hûn Lavanê kurê Nahor nas dikin?” Wan bersiv da: “Em wî nas dikin.”

⁶Paşê wî pirsî: “Ew baş e?” Wan got: “Ew baş e.” “Va ye, keça wî Rahêl bi pez re tê.”

⁷“Va ye!” Aqûb got: “Hê roj bilind e, ji bo civandina keriyan hê zû ye. Av bidin pez, paşê herin wan biçêrînin.”

⁸“Em nikarin.” Wan got: “Heta ku hemû kerî negihîjin hev û kevir ji ser devê bîrê gêr nebe. Paşê emê av bidin pez.”

⁹Hê ku Aqûb bi wan re dipeyivî, Rahêl bi pezê bavê xwe re hat, çimkî wê ew diçêrand. ¹⁰Gava Aqûb Rahêla keça Lavanê xalê xwe û pezê Lavanê xalê xwe dît, nêzîk bû, kevir ji ser devê bîrê gêr kir û av da pezê Lavanê xalê xwe. ¹¹Paşê Aqûb Rahêl ramûsa û bi dengekî bilind giriya. ¹²Aqûb ji Rahêlê re got ku ew merivê bavê wê û kurê Rebeqayê ye. Rahêl beziya û ji bavê xwe re got.

¹³Çawa ku Lavan xebera derbarê Aqûbê kurê xwişka xwe de bihîst, beziya pêşiya wî, ew hembêz kir û ramûsa, paşê ew bir mala xwe. Aqûb her tiştê ku qewimîbû ji Lavan re got.

Mehek li Mala Lavan

¹⁴Lavan jê re got: “Bi rastî tu hestî û goştê min î.” Loma Aqûb mehekê tevahî li ba wî ma. ¹⁵Lavan ji Aqûb re got: “Ma ji ber ku tu merivê min î, divê tu bê heq ji bo min kar bikî? Bêje, tu çi heq dixwazî?”

¹⁶Lavan xwedî du keçan bû. Navê keça mezin Lêa, navê keça biçûk jî Rahêl bû. ¹⁷Çavên Lêayê bêronahî bûn, lê Rahêl bi bejn û bala xwe spehî û bi dîtinê bedew bû. ¹⁸Aqûb ji Rahêlê hez dikir û got: “Ezê ji bo Rahêla keça te ya biçûk heft salan ji te re bixebitim.”

¹⁹Lavan got: “Çêtir e ku ez wê bidim te, ne ku bidim mêrekî din. Li vir li ba min bimîne.” ²⁰Aqûb ji bo Rahêlê heft salan xebitî. Ji ber ku wî ji wê hez dikir, ev sal li ber çavên wî tenê wek çend rojan bûn.

²¹Aqûb ji Lavan re got: “Jina min bide min, çimkî dema min temam bû, da ku ez herim ba wê.”

²²Loma Lavan hemû mirovên wê derê civandin û ziyafetek da. ²³Wê êvarê wî keça xwe Lêa anî ba Aqûb û Aqûb çû ba wê. ²⁴Û Lavan Zîlpaya cariyeya xwe wekî cariye da keça xwe Lêayê. ²⁵Serê sibê, va ye, ew Lêa bû! Aqûb ji Lavan re got: “Te ev çi bi min kir? Ma ez ji bo Rahêlê ji te re nexebitîm? Te çima ez xapandim?”

²⁶Lavan bersiv da: “Li vir ne adet e ku keça biçûk berî ya nixurî bê dayîn. ²⁷Hefteya dawetê ya vê keçê temam bike, paşê emê ya din jî bidin te, ji bo ku tu heft salên din jî ji min re bixebitî.” ^a a v27 Dawet bi adetî heft rojên tevahî dihat pîrozkirin.

²⁸Aqûb wisa kir û hefteya wê temam kir. Paşê Lavan keça xwe Rahêl bi jinîtî da wî. ²⁹Û Lavan Bîlhaya cariyeya xwe wekî cariye da keça xwe Rahêlê. ³⁰Aqûb bi Rahêlê re jî raza. Hezkirina wî ya ji bo Rahêlê ji ya ji bo Lêayê zêdetir bû. Aqûb heft salên din jî li ba Lavan xebitî.

Bavê Me Lêayê Dibîne

³¹Gava Bavê me dît ku Lêa nayê hezkirin, malzaroka wê vekir; lê Rahêl jineke kordunde bû. ³²Lêa bi zaro ma û kurek anî. Wê navê wî Rûbên danî, çimkî got: “Bavê me tengasiya min dît; bê guman niha wê mêrê min ji min hez bike.” ^b b v32 Navê her kurekî Aqûb li gorî lîstikeke li ser gotinên diya wî ya di dema bûyîna wî de hatiye danîn: têkoşîn, şahî an hêviya wê ya ku di navê zarok de hatiye gotin. ³³Ew dîsa bi zaro ma, kurek anî û got: “Ji ber ku Bavê me bihîst ku ji min nayê hezkirin, wî ev kur jî da min.” Loma wê navê wî Şimûn danî. ^c c v33 Wateya navê Şimûn “yê ku dibihîze” ye. ³⁴Ew dîsa bi zaro ma, kurek anî û got: “Vê carê wê mêrê min bi min ve girêdayî be, çimkî min sê kur jê re anîn.” Loma navê wî Lêwî hat danîn. ^d d v34 Wateya navê Lêwî “girêdayî” ye. ³⁵Ew dîsa bi zaro ma, kurek anî û got: “Vê carê ezê pesnê Bavê me bidim.” Loma wê navê wî Cihûda danî. Paşê ew ji zarokanînê ma. ^e e v35 Wateya navê Cihûda “pesin” e. Padîşah Dawid ji eşîra Cihûda derket, û ji dûndana Dawid jî Îsa, Şêrê eşîra Cihûda (Peyxama Yûhenna 5:5).