Destpêbûn 43 FHB Father's Heart Bible™

43 ¹Xela li welêt pir giran bû. ²Gava wan genimê ku ji Misrê anîbûn xwar û qedand, bavê wan ji wan re got: “Vegerin û hinekî zad ji me re bikirin.”

³Lê Cihûda jê re got: “Wî mirovî em bi tundî hişyar kirin: ‘Bêyî birayê xwe hûnê rûyê min nebînin.’ ⁴Heke tu bi me re birayê me bişînî, emê dakevin û ji te re zad bikirin. ⁵Lê heke tu nexwazî wî bişînî, em naçin, çimkî wî mirovî got: ‘Bêyî birayê xwe hûnê rûyê min nebînin.’”

⁶Îsraêl got: “We çima ev xerabî bi min kir û ji wî mirovî re got ku birayekî we yê din jî heye?”

⁷Wan got: “Wî mirovî bi hûrgilî li ser me û malbata me pirs kirin: ‘Ma bavê we hê sax e? Birayekî we yê din heye?’ Me jî li gorî wê bersiv da wî. Me çawa dikaribû bizanibûya ku wê bibêje: ‘Birayê xwe bi xwe re bînin’?”

⁸Cihûda ji bavê xwe Îsraêl re got: “Xort bi min re bişîne; bila em herin, da ku em bijîn û nemirin—em, tu û zarokên me jî. ⁹Ez ji bo wî dibim kefîl—wî ji destê min bixwaze. Heke ez wî li te venegerînim û nedim ber te, ezê heta hetayê li ber te sûcdar bim. ¹⁰Çimkî heke em dereng nemabûna, bi rastî heta niha em du caran vegeriyabûn.”

¹¹Bavê wan Îsraêl ji wan re got: “Heke divê wisa be, vê yekê bikin: ji berhemên herî baş ên welêt bixin barên xwe û ji wî mirovî re diyariyekê bibin: hinekî melhem, hinekî hingiv, biharat, mûr, fistiq û behîv. ¹²Du qatê pereyan bi xwe re bibin û pereyê ku di devê tûrikên we de li we hatibû vegerandin, vegerînin; belkî şaşiyek bû. ¹³Birayê xwe jî bi xwe re bibin û rabin, vegerin ba wî mirovî. ¹⁴Bila El Şadday—Bavê me yê Karîndar—li ber wî mirovî rehmê bide we, da ku ew birayê we yê din û Binyamîn berde. Û ez jî, heke ez ji zarokên xwe bêpar bimînim, bila ez bêpar bimînim.”

¹⁵Mirovan diyarî, du qatê zîv û Binyamîn bi xwe re birin, daketin Misrê û li ber Ûsiv sekinîn.

¹⁶Gava Ûsiv Binyamîn bi wan re dît, ji keyayê mala xwe re got: “Van mirovan bibe malê, heywanekî serjê bike û amade bike; çimkî wê nîvro bi min re nan bixwin.” ¹⁷Wî mirovî wekî ku Ûsiv gotibû kir û ew mirov birin mala Ûsiv. ¹⁸Mirov tirsiyan, çimkî ew hatibûn birin mala Ûsiv. Wan got: “Ji ber pereyê ku cara pêşîn di tûrikên me de li me hatibû vegerandin, em tên birin hundir—da ku êrîşî me bikin, bi ser me de werin, me wekî kole bigirin û kerên me jî bistînin.” ¹⁹Loma ew nêzîkî keyayê mala Ûsiv bûn û li ber derî bi wî re peyivîn, ²⁰û got: “Ezbenî, ji kerema xwe, bi rastî em cara pêşîn ji bo kirîna zad daketin. ²¹Li qonaxê, gava me tûrikên xwe vekirin, pereyê her yekî bi tevahiya giraniya xwe di devê tûrikê wî de bû. Me ew bi xwe re vegerandin. ²²Me pereyên din jî anîn ku em zad bikirin. Em nizanin kê pere xistibû tûrikên me.”

²³Wî got: “Silav li we be, netirsin. Bavê we û Xwedayê bavê we xezîneya di tûrikên we de daye we; pereyê we gihîşt min.” Paşê wî Şimûn derxist ba wan. ²⁴Wî mirovî ew birin mala Ûsiv û av da wan; wan piyên xwe şûştin, wî jî êm da kerên wan. ²⁵Loma wan diyarî ji bo hatina Ûsiv a nîvro amade kir, çimkî wan bihîstibû ku wê li wir nan bixwin. ²⁶Gava Ûsiv hat malê, wan diyariya ku di destên wan de bû anîn ba wî û xwe li ber wî heta erdê tewandin. ²⁷Wî hal û xatirê wan pirsî, paşê got: “Ma bavê we—ew kalê ku we behsa wî kiribû—baş e? Ma ew hê sax e?”

²⁸Wan got: “Xulamê te bavê me baş e, hê sax e.” Wan serê xwe tewand û ew deverû çûn erdê. ²⁹Wî serê xwe rakir, birayê xwe Binyamîn, kurê diya xwe dît û pirsî: “Ma ev birayê we yê herî biçûk e ku we behsa wî ji min re kiribû?” Paşê got: “Bila Bavê me ji te re keremdar be, kurê min.” ³⁰Ûsiv bi lez derket, çimkî ew ji bo birayê xwe dilrehm bû û dilê wî şewitî; ew li cihekî digeriya ku lê bigirî. Ew ket odeya xwe û li wir giriya. ³¹Paşê wî rûyê xwe şûşt û derket; wî xwe girt û got: “Xwarinê pêşkêş bikin.”

³²Xwarina wî bi tenê, ya birayên wî bi tenê û ya Misriyên ku bi wî re dixwarin jî bi tenê danîn; çimkî Misrî nikarin bi Îbraniyan re nan bixwin, ev li ber wan tiştekî qirêj e. ³³Ew li ber wî rûniştin: nixurî li gorî mafê nixurîtiya xwe, yê herî biçûk li gorî ciwaniya xwe. Mirov bi şaşî li hev dinêrîn. ³⁴Wî ji ser sifreya xwe par ji wan re şandin; para Binyamîn pênc qatê parên yên din bû. Wan bi wî re vexwar û şahî kir.