Aşûr li ber Dergehî
Fermandarê Aşûrê li derveyî sûr radiweste û bi zimanê Cihûdayê nîqaş dike, da ku her guhdar bibihîze: Misir qamîşekî şikestî ye, Hizkiya nikare we rizgar bike, hê tu îlahê neteweyekî rê li ber me negirtiye. Ew tewra îdia dike ku Xudan ew şandiye. Gel guhdariya padîşah dike û tu bersiv nade.
36 1Di sala çardehan a Padîşah Hizkiya de, Senheribê padîşahê Aşûrê êrîşî hemû bajarên bircedar ên Cihûdayê kir û ew girtin. 2Padîşahê Aşûrê Rabşake bi artêşeke mezin ji Lakîşê şand Orşelîmê, ba Padîşah Hizkiya. Ew li ber kanala hewza jorîn, li ser riya Zeviya Cilşoyî rawesta. a a v2 Rabşake di artêşa Aşûrê de pileyeke leşkerî ya bilind bû, nêzîkî fermandarekî eniyê an serokê karmendan. 3Êlyakîmê kurê Hilkiya, serkarê qesrê, Şebnayê nivîskar, û Yoahê kurê Asafê bîranînnivîs derketin ba wî.
4Rabşake ji wan re got: “Ji Hizkiya re bibêjin: Padîşahê mezin, padîşahê Aşûrê, wiha dibêje: Ev bawerî çi ye ku tu pê dihewirî?
5Tu dibêjî ku şîret û hêza te ji bo şer heye — lê ev tenê gotin e. Niha, tu bi kê dihewirî ku tu li dijî min serî rakir? 6Va ye, tu bi vî şivdarkê qamîşê şikestî dihewirî — Misrê — ku heke tu pê bitewî, dê destê te qul bike û rast di nav re derbas bibe. Fîrewnê padîşahê Misrê ji hemûyên ku pê dihewirin re wiha ye. 7Heke tu ji min re bibêjî, ‘Em bi Xwedayê xwe Xudan dihewirin’ — ma ne ew e yê ku Hizkiya bilindgeh û gorîgehên wî rakirin, û ji Cihûda û Orşelîmê re got, ‘Divê hûn li ber vê gorîgehê biperizin’? b b v7 Rabşake navê Xudan ji bo xapandinê bi lêv dike, ne ji bo perestinê. FHB ‘Xudan’ diparêze ne ‘Bavê me’ dema henekpêkerên pûtperest navî bêyî naskirina Bavê ku navî lê dikin bi kar tînin. 8Ji ber vê yekê bi axayê min, padîşahê Aşûrê re mereyekê bike: Ezê 2.000 hespan bidim te — heke tu bikaribî siwaran li ser wan rûnînî. 9Nexwe tu çawa dikarî yek efseran, tewra yê herî biçûk ê xizmetkarên axayê min, vegerînî, dema ku tu ji bo gerdûn û siwaran bi Misrê dihewirî? 10Niha, ma ez bêyî Xudan hilkişiyam ser vê welatî da ku wê têk bibim? Xudan ji min re got: Hilkişe ser vê welatî û wê têk bibe.”
11Hingê Êlyakîm, Şebna û Yoah ji Rabşake re gotin: “Ji kerema xwe bi xizmetkarên xwe re bi Aramî biaxive, çimkî em jê fêm dikin. Bi zimanê Cihûdayê bi me re meaxive, di nav bihîstina gelê li ser sûrî de.” c c v11 ‘Zimanê Cihûdayê’ li vir tê wateya zimanê Îbranî — axaftina rojane ya gelê Cihûdayê.
12Rabşake bersiv da: “Ma axayê min ez şandim ku van gotinan ji axayê te û ji te re bibêjim, ne ji zilamên ku li ser sûrî rûniştine re, yên ku divê qerêta xwe bixwin û mîza xwe bi we re vexwin?” 13Hingê Rabşake rawesta û bi zimanê Cihûdayê bi dengekî bilind qîriya: “Gotinên padîşahê mezin, padîşahê Aşûrê bibihîzin! 14Padîşah dibêje: Nehêlin Hizkiya we bixapîne; ew nikare we rizgar bike. 15Nehêlin Hizkiya we bide hewirandin bi Xudan, bi gotina, ‘Xudan bê guman wê me rizgar bike; ev bajar nakeve destê padîşahê Aşûrê.’ 16Guh nedin Hizkiya. Padîşahê Aşûrê wiha dibêje: Bi min re aştî bikin û derkevin ba min. Her yekî ji we wê ji mêwa xwe û ji dara xwe ya hêjîrê bixwe, û her yekî ji we wê avê ji bîra xwe vexwe, 17heta ku ez bêm û we bibim welatekî mîna welatê we, welatê genim û şeraba nû, welatê nan û rezan. 18Nehêlin Hizkiya we bixapîne bi gotina, ‘Xudan wê me rizgar bike.’ Ma xwedayê tu miletî welatê xwe ji destê padîşahê Aşûrê rizgar kir? 19Xwedayên Hamat û Arpadê li ku ne? Xwedayên Sefarwaîmê li ku ne? Ma wan Sameriya ji destê min rizgar kir? 20Ji hemû xwedayên van welatan kîjanî welatê xwe ji destê min rizgar kir, ku Xudan Orşelîmê ji destê min rizgar bike?”
21Ew bêdeng man, peyvek jî bersiva wî nedan — çimkî fermana padîşah ev bû: “Bersiva wî nedin.”
22Hingê Êlyakîmê kurê Hilkiya, serkarê qesrê, Şebnayê nivîskar, û Yoahê kurê Asafê bîranînnivîs, bi cilên çirandî hatin ba Hizkiya û gotinên Rabşake ji wî re ragihandin.
