Rabe, Ronahiya Te Hat
Tarî hê jî erdê digire, lê ronahî li ser bajarekî hilatiye, û hatûçûn berevajî dibe: kur tên malê, deve ji Şeba, biyaniyên ku dîwaran hilweşandin wan ji nû ve ava dikin. Derî tucarî nayên girtin. Roj ne hewce dibe, çimkî Bavê me ronahî ye ya ku ava nabe.
Bavê me di ayetan de dipeyive 7–22
60 1Rabe, biçirise, çimkî ronahiya te hat, û rûmeta Bavê me li ser te hilat. 2Çimkî wê tarî erdê bigire, û tariya qalind gelan; lê wê Bavê me li ser te hilê, û wê rûmeta wî li ser te bê dîtin. 3Wê milet bên ronahiya te, û padîşah bên ronahiya berbangê te.
4Çavên xwe hildîne dora xwe û binêre: ew hemû tên cem hev, ew tên ba te; kurên te ji dûr ve tên, û keçên te li ser hemêzê tên hilgirtin. 5Hingê tê bibînî û biçirisî; wê dilê te bitepe û geş bibe, çimkî wê firewaniya deryayê berê xwe bide te, wê dewlemendiya miletan bê cem te. 6Wê gelek deve te bigirin, deveyên ciwan ên Midyan û Êfayê; wê hemû yên ji Şeba bên, zêr û bixûr bînin, û wê pesnên Bavê me bidin.
7Wê hemû keriyên Qêdarê li ba te bên civandin, wê berxên nêr ên Nebayotê ji te re xizmetê bikin; ew wê li ser gorîgeha min bên pêşkêşkirin û bên qebûlkirin, û ezê mala xwe ya birûmet birûmet bikim.
8Ev kî ne ku wek ewrekî difirin, û wek kevokan ber bi pencereyên xwe ve? 9Bi rastî jî, perav li benda min in, pêşî keştiyên Tarşîşê, da ku kurên te ji dûr ve bînin, bi zîv û zêrê wan re, ji bo navê Bavê te, Yê Pîroz ê Îsraêl, çimkî wî tu birûmet kirî.
10Wê biyanî dîwarên te ava bikin, û wê padîşahên wan ji te re xizmetê bikin; çimkî min di hêrsa xwe de li te xist, lê di keremkariya xwe de dilê min bi dilrehmî ji bo te hat livandin. 11Wê deriyên te bê navber vekirî bimînin; wê roj û şev neyên girtin, da ku dewlemendiya miletan bê te, bi padîşahên wan re ku di cergê de tên birin. 12Çimkî wê milet û padîşahiya ku ji te re xizmetê neke helak bibe; wê ew milet bi temamî wêran bibin.
13Wê rûmeta Lubnanê bê te — şimşad, çinar û kaj bi hev re — da ku cihê pîrozgeha min xweş bike; û ezê cihê lingên xwe birûmet bikim. 14Wê zarokên wan ên ku zordarî li te kirin bi serfirûtin bên ber te; wê hemû yên ku tu şermisar dikirî li ber lingên te serî deynin. Wê navê te bikin Bajarê Bavê me, Siyona Yê Pîroz ê Îsraêl.
15Her çend tu hatî terikandin û nefretkirin, bêyî ku kesek di nav te re derbas bibe jî, ezê te bikim serbilindiyeke herheyî, şahiyek ji nifşî heta nifşî. 16Wê tu şîrê miletan vexwî, û li ber çiçikê padîşahan şîr bimijî; û tê bizanî ku ez, Bavê te, rizgarkarê te û Xilaskarê te me, Yê Karîndar ê Aqûb — Bavê te. 17Li şûna tûncê ezê zêr bînim, li şûna hesin ezê zîv bînim, li şûna dar tûnc, û li şûna kevir hesin. Ezê aştiyê bikim walîtiya te û rastiyê serkarê te. 18Wê êdî zordarî di welatê te de neyê bihîstin, ne jî xerabî û wêranî di nav tixûbên te de; lê wê tu navê dîwarên xwe bikî Rizgarî û deriyên xwe Pesn.
19Wê êdî roj bi rojê ne ronahiya te be, ne jî wê heyv ronahiya xwe bide te; lê wê Bavê me bibe ronahiya te ya herheyî, û Bavê te rûmeta te. a a v19 Peyxama Yûhenna vê sozê dubare dike: Orşelîma nû ne hewceyî rojê ye ne jî heyvê, çimkî rûmeta Bavê me ronahiya wê ye, û Îsa yê Berx çira wê ye (Pey 21:23). 20Wê êdî roja te ava nebe, û wê heyva te kêm nebe; çimkî wê Bavê me bibe ronahiya te ya herheyî, û wê rojên şîna te biqedin. 21Wê gelê te hemû rast bin; wê heta hetayê xwedî erdê bin — şivika çandina min, karê destên min, da ku ez birûmet bibim. 22Wê yê herî biçûk bibe 1.000, û yê herî hûr bibe miletekî karîndar. Ez Bavê te me; gava dem rast be, ezê wê bi lez pêk bînim.
