Çapkirî

Îşaya 7 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Du Padîşah Diçin Ser Orşelîmê

Du padîşah ber bi Orşelîmê diçin û dilê Axaz wek darên li ber bayê dihejin. Îşaya peyva Bavê me tîne ku ev plan wê nesekine, û her nîşana ku ew bixwaze pêşkêş dike. Axaz bi dîmenekî dîndariyê red dike, loma nîşan dîsa jî tê — Îmmanûêl.

Bavê me di ayetan de dipeyive 3–9, 11

Beş 7.

Di rojên Axaz kurê Yotam, kurê Uziya, padîşahê Cihûdayê de, Rezîn padîşahê Aramê û Peqah kurê Remalya padîşahê Îsraêl çûn ser Orşelîmê ku pê re şer bikin, lê nekarîn bi ser wê de bên. Gava mala Dawid bihîst: “Aram bi Efrayim re hêza xwe yek kiriye,” dilê Axaz û yê gelê wî wek darên daristanê li ber bayê hejiya.

Piştre Bavê me ji Îşaya re got: “Tu û kurê xwe Şear-Yaşûb, herin pêşiya Axaz, li dawiya kanala hewza jorîn, li ser riya Zeviya Cilşoyê, a a v3 Şear-Yaşûb tê wateya “paşmayek wê vegere” — navê kurik bi xwe peyameke hêviyê bû ku ji padîşahekî tirsiyayî re hat anîn. û jê re bêje: Hay ji xwe hebe, bêdeng û aram be, ji van her du perçeyên êzing ên ku dûman ji wan radibe netirse û dilê xwe wenda neke — ji hêrsa dijwar a Rezîn, Aram û kurê Remalya. Çimkî Aram, bi Efrayim û kurê Remalya re, li dijî te xerabî plan kiriye û gotiye:

‘Em herin ser Cihûdayê, wê bitirsînin, wê ji bo xwe biqelişînin, û kurê Tabeêl li ser wê bikin padîşah,’ Bavê Serwer wiha dibêje: Ew ê nesekine, û ew ê çênebe. Çimkî serê Aramê Şam e, û serê Şamê Rezîn e. Di nav şêst û pênc salan de wê Efrayim bê perçekirin — êdî ne gel be. Serê Efrayim Sameriye ye, û serê Sameriyê kurê Remalya ye. Heke hûn di baweriyê de xurt nesekinin, hûnê qet nesekinin.”

Bav Dîsa bi Axaz re Diaxive

Bavê me dîsa bi Axaz re peyivî û got:

“Ji Bavê xwe nîşanekê bixwaze; bila kûr be wek goristanê an bilind be wek ezmanan.”

Lê Axaz got: “Ez naxwazim, û ezê Bavê me neceribînim.”

Îşaya got: “Guhdarî bikin, ey mala Dawid! Ma têra we nake ku hûn mirovan diwestînin? Ma divê hûn Bavê min jî biwestînin? Loma Bavê Serwer bi xwe wê nîşanekê bide we: Va ye, keçik wê ducanî bibe, kurekî bîne û navê wî lê bike Îmanûêl. b b v14 Metta vê pêxemberîtiyê rasterast bi Îsa ve girê dide, yê ku ji keçika Meryem bûye (Metta 1:22-23). “Îmanûêl” tê wateya “Xwedê bi me re ye” — Bavê me di Kurê xwe de nêzî me dibe. Dema ku ew bizanibe xerabiyê red bike û qenciyê hilbijêre, wê toraq û hingiv bixwe. Berî ku kurik bizanibe xerabiyê red bike û qenciyê hilbijêre, wê ew welatê ku tu ji her du padîşahên wî ditirsî, were terikandin.

Bavê me wê rojên wisa bîne serê te, gelê te û mala bavê te, ku ji dema Efrayim ji Cihûdayê veqetiya ve wekî wan nehatine dîtin — padîşahê Aşûrê.

Di wê rojê de wê Bavê me ji bo mêşa ku li çemên dûr ên Misrê ye û ji bo mozê ku li welatê Aşûrê ye, fîk lê bide, û ew hemû wê bên û li geliyên kûr û li qelîştekên kevir, li ser hemû dirîstanan û li ba hemû cihên avê rûnin.

Di wê rojê de wê Bavê Serwer — bi gûzanekî ku ji wêdeyê Firatê hatiye kirê kirin, yanî padîşahê Aşûrê — porê serî û porê lingan bitraşe, û rîh jî bi temamî paqij bike. Di wê rojê de wê mirovek çêlekeke ciwan û du pezan bi jiyan bihêle, û ji ber pirbûna şîr, wê toraqê bixwe; her kesê ku li welêt mabe wê toraq û hingiv bixwe.

Di wê rojê de, her ciyê ku tê de hezar mêwên bi hezar zîvî hebin, wê bibe dirî û stirî. Mirov bi tîr û kevan werin wir, çimkî hemû welat wê bibe dirî û stirî. Tu naçî ser girên ku berê bi bêr hatine xebitandin, ji tirsa dirî û stiriyan; ew dibin çêregeha dewaran û cihê pêlkirina pez.”