Bav Du Sepetên Hêjîran Nîşanî Yêremya Dide
Du sepetên hêjîran li ber perestgehê ne. Yên baş sirgûnên ku berê birin Babîlê ne — yên ku Bavê me wê dîsa biçîne û dilekî bide wan ku wî nas bikin. Yên xirab Zedekya ne û yên ku hê li Orşelîmê ne, yên ku difikirîn ku xilas bûne.
Bavê me di ayetan de dipeyive 3, 5–10
24 1Bavê me du sepetên hêjîran ên ku li pêşberî perestgeha Bavê me hatibûn danîn, nîşanî min dan—piştî ku Nebûkadnezar padîşahê Babîlê, Yekonya kurê Yehoyakîm, padîşahê Yehûda, bi karbidestên Yehûda, hostayan û pîşekarên metalan re, ji Orşelîmê sirgûnî Babîlê kir. 2Sepetek hêjîrên pir baş, ên ku zû gihîştibûn hebûn; ya din jî hêjîrên ewqas xirab ku nedihatin xwarin hebûn.
3Paşê Bavê me ji min pirsî: “Tu çi dibînî, Yêremya?” Min got: “Hêjîr, yên baş pir baş in, yên xirab jî ewqas xirab in ku nayên xwarin.”
4Piştre peyva Bavê me ji min re hat:
5“Bavê me yê Îsraêl weha dibêje: Mîna van hêjîrên baş, ezê bi vî awayî sirgûnên Yehûda yên ku min ji vir şandin welatê Babîliyan, wek baş bihesibînim.
6Ezê çavên xwe ji bo qenciyê li wan bidim, wan vegerînim vî welatî; ezê wan ava bikim, ne ku hilweşînim, ezê wan biçînim, ne ku ji rîh derxim. 7Ezê dilekî bidim wan ku min wek Bav nas bikin; ewê bibin zarokên min, ez jî Bavê wan, çimkî ewê bi hemû dilê xwe vegerin ba min.’
8“Lê mîna hêjîrên xirab, yên ewqas rizî ku nayên xwarin—Bavê me dibêje—ezê bi vî awayî Zedekya padîşahê Yehûda, karbidestên wî, û paşmayiyên Orşelîmê, yên ku li vir an li Misrê mane, bikim.
9Ezê wan bikim tiştekî bêtirs, karesat, riswatî, mijara tinaz, tewsî û nifiran ji bo hemû padîşahiyên ser rûyê erdê, li ku derê ku ez wan biqewirînim. 10Ezê şûr, birçîbûn û ketinê bişînim ser wan, heta ku ji welatê ku min da wan û bav û kalên wan winda bibin.”
