Bav Padîşahê xwe yê Rast Soz Dide

Şivanan keriyê belav kir, loma Bavê me bi xwe ewê wê bicivîne û ji Dawid Şaxekî rast rake, yê ku jê re Xudan Rastiya Me tê gotin. Paşê berê xwe dide pêxemberên ku xewnên xwe dibînin û wan wek peyva wî difiroşin. Ew ne Bavekî dûr e yê ku nikare bibîne.

Bavê me di ayetan de dipeyive 1–8, 11–17, 21–40

Beş 23.

“Çawanî li wan şivanên ku pezên mêrga min têk didin û belav dikin!” Bavê me dibêje. Loma Bavê me yê Îsraêlê li ser şivanên ku gelê min diçêrînin wusa dibêje: “We keriyê min belav kir û ew dan dûrxistin, û hûn lê menihêrîn. Va ye, ezê ji bo xerabiya ku we kiriye hesabê we bipirsim, Bavê me dibêje. Paşê ezê bermayiya keriyê xwe ji hemû welatên ku min ew lê belav kirin bicivînim, wan vegerînim mêrga wan, û ewê bi ber bikevin û zêde bibin. Ezê li ser wan şivanan rakim ku wan biçêrînin; ewê êdî netirsin û ne jî bitirsin, û tu kes winda nabe, Bavê me dibêje. Va ye, roj tên, Bavê me dibêje, gava ezê ji bo Dawid Şaxekî rast rakim, û ewê wek padîşah hukim bike û bi zanistî tev bigere, û ewê di welêt de dadperwerî û rastî pêk bîne. Di rojên wî de Cihûda wê bê rizgarkirin, û Îsraêl wê bi ewletî rûne. Û navê ku ewê pê bê nav kirin ev e: Xudan Rastiya Me.”

“Loma roj tên, Bavê me dibêje, gava ewê êdî nebêjin: ‘Bi qasî ku Bavê we sax e, yê ku gelê Îsraêlê ji Misrê derxist,’ lê li şûna wî: ‘Bi qasî ku Bavê we sax e, yê ku dûndana mala Îsraêlê ji welatê bakur û ji hemû welatên ku ew lê belav kiribûn derxist û vegerand.’ Paşê ewê li ser axa xwe bijîn.”

Bav Pêxemberên Derewîn Eşkere Dike

Li ser pêxemberan: Dilê min şikestî ye; hemû hestiyên min dilerizin. Ez wek mirovekî serxweş im, wek yekî ku bi şerab ji ser xwe çûye, ji ber Bavê me û peyvên wî yên pîroz. Çimkî welat tije zinakar e; ji ber nifirê welat şîn digire, û mêrgên çolê ziwa bûne. Rêyên wan xerab in, û ew hêza xwe xerab bi kar tînin.

“Hem pêxember hem jî kahîn bêxwedê ne; heta di mala xwe de jî min xerabiya wan dît, Bavê me dibêje. Loma rêya wan ji bo wan wê wek rêyên şemitok ên di tariyê de bibe, ku ewê têxinê û bikevin; çimkî di sala cezayê wan de ezê belayê bînim ser wan, Bavê me dibêje. Di nav pêxemberên Samîriyê de min tiştekî nefret dît: wan bi navê Baal pêxemberîtî kir û gelê min Îsraêl ji rê derxist. Lê di nav pêxemberên Orşelîmê de min tiştekî tirsnak dît: ew zinayê dikin, bi derewan dijîn, destên xeraban qewî dikin, loma tu kes ji xerabiya xwe venagere. Ew hemû ji bo min wek Sodomê bûne, gelê wê jî wek Gomorayê.

Loma Bavê leşkerên ezmanan li ser pêxemberan wusa dibêje: Ezê xwarina tal bidim wan û ava jahrkirî bidim wan, çimkî ji pêxemberên Orşelîmê bêxwedêtî di seranserê welêt de belav bûye.

Bavê leşkerên ezmanan wusa dibêje: Guh nedin pêxemberên ku ji we re pêxemberîtî dikin; ew we bi hêviyên derewîn tije dikin, dîtinên ji aqilê xwe dibêjin, ne ji devê min. Ew bênavber ji wan ên ku peyva min piçûk dibînin re dibêjin: ‘Hûnê aştiyê bibînin,’ û ji her kesê ku bi serhişkî li pey dilê xwe diçe re dibêjin: ‘Tu bela wê neyê ser we.’”

Çimkî kî ji nav wan di civîna Bavê me de sekiniye ku peyva wî bibîne û bibihîze? Kî guh daye peyva wî û lê guhdarî kiriye? Va ye, bahoza Bavê me bi hêrs derketiye, bahozeke dageriyayî; ewê bişkê ser serên xeraban. Hêrsa Bavê me wê venegere heta ku ew mebestên dilê xwe bi temamî pêk neyne. Di rojên bên de hûnê wê zelal fêm bikin.

“Min ev pêxember neşandin, lê belê ew bezîn; min bi wan re neaxivî, lê belê wan pêxemberîtî kir. Lê heke ew di civîna min de sekinîbûna, wê peyvên min ji gelê min re ragihandibûna û ew ji rêya wan a xerab û ji xerabiya kirinên wan vegerandibûna. Ma ez tenê ji nêz ve Bavê we me, Bavê me dibêje, û ne jî ji dûr ve Bavê we me? Ma kes dikare xwe li cihên veşartî veşêre ku ez nikaribim wî bibînim? Bavê me dibêje. Ma ez ezman û erdê nagirim? Bavê me dibêje.”

“Min pêxemberên ku bi navê min derewan pêxemberîtî dikin bihîst, ku dibêjin: ‘Min xewn dît! Min xewn dît!’ Heta kengî dê derew di dilên pêxemberên ku xapandina dilê xwe pêxemberîtî dikin de bimînin? Ew plan dikin ku bi xewnên ku ji hev re dibêjin gelê min navê min ji bîr bikin, çawa ku bav û kalên wan navê min ji bo Baal ji bîr kirin. Bila pêxemberê ku xewneke wî heye wê bibêje, lê bila yê ku peyva min heye peyva min bi dilsozî bibêje. Ka çî ye kayê li ba genim? Bavê me dibêje. Ma peyva min wek êgir nîne, Bavê me dibêje, û wek çekûşa ku zinaran dişkîne?”

“Loma, va ye, ez li dijî pêxemberan im, Bavê me dibêje, ên ku peyvên min ji hev didizin. Va ye, ez li dijî pêxemberan im, Bavê me dibêje, ên ku zimanê xwe diherikînin û dibêjin: ‘Xwedê gotiye.’ Ez li dijî wan ên ku xewnên derewîn pêxemberîtî dikin im, Bavê me dibêje; ew wan dibêjin û gelê min bi derewên xwe û pesnê xwe yê bêbext ji rê derdixin. Min ew neşandin û ne jî emir dan wan, û ew ji vî gelî re qet tu feydeyê nakin, Bavê me dibêje.”

Hûn Bar in

“Gava ev gel, pêxemberek, an kahînek bipirse: ‘Barê Bavê me çî ye?’ ji wan re bibêje: ‘Hûn bar in! Ezê we bavêjim, Bavê me dibêje.’ ^a Pêxember, kahîn, an kesê ku dibêje: ‘Barê Bavê me,’ ezê wî mirovî û malbata wî ceza bikim. Divê her yek ji we ji cîran û birayê xwe re bibêje: ‘Bavê me çi bersiv daye?’ an ‘Bavê me çi gotiye?’ Lê êdî carekê din nebêjin ‘barê Bavê me,’ çimkî peyva her mirovî bi xwe dibe barê wî; we peyvên Bavê jîndar ê leşkerên ezmanan xwar kirin. Ji pêxember re vî tiştî bibêje: ‘Bavê me çi bersiv daye te?’ an ‘Bavê me çi gotiye?’ Lê heke hûn bibêjin: ‘Barê Bavê me,’ wê gavê Bavê me wusa dibêje: Ji ber ku we ev peyv gotin, ‘Barê Bavê me,’ tevî ku min peyam şand û ji we re got: ‘Nebêjin, Barê Bavê me,’ loma va ye, ezê bi rastî we wek barekî hildim û we ji ber xwe bavêjim—we û bajarê ku min da we û bav û kalên we. Û ezê riswabûneke herheyî û şermeke bênavber ku tu carî ji bîr nabe bînim ser we.”