Yêremya 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹Peyva ku di sala dehem a Zedekyayê padîşahê Cihûstanê de, ya hîjdehem a Nebûkadnezar de, ji Bavê me ji Yêremya re hat. ²Wê demê artêşa Babîlê dorpêça Orşelîmê kiribû, û Yêremyayê pêxember li hewşa parêzvanan a li qesra padîşahê Cihûstanê girtî bû.

³Çimkî Zedekyayê padîşahê Cihûstanê ew girtibû û digot: “Çima tu pêxemberîtiyê dikî û dibêjî: ‘Bavê me wiha dibêje: Va ye, ez ê vî bajarî bidim destê padîşahê Babîlê, û ewê wî bigire;

⁴Zedekyayê padîşahê Cihûstanê ji Babîlîyan dernakeve; bêguman ewê bê dayîn destê padîşahê Babîlê, dev bi dev pê re biaxive û çav bi çav wî bibîne. ⁵Ewê Zedekya bibe Babîlê, û ew li wir bimîne heta ku ez bala xwe bidimê, Bavê me dibêje. Her çend hûn li dijî Babîlîyan şer bikin jî, hûn serneketî dimînin.’”

⁶Û Yêremya got: “Peyva Bavê me ji min re hat:

⁷Va ye, Hanamêlê kurê Şalûm, apê te, tê ku ji te re bibêje: Zevîya min a li Anatotê bikire, çimkî mafê vekirinê yê kirînê yê te ye.”

⁸Piştre Hanamêlê kurê apê min li hewşa parêzvanan hat ba min, wek ku Bavê me gotibû, û ji min re got: ‘Zevîya min a li Anatotê ya li Binyamînê bikire, çimkî mafê mîratê yê te ye û mafê vekirinê jî yê te ye; wê bikire.’ Hingê min zanî ku ev peyva Bavê me ye.

⁹Loma min zevîya li Anatotê ji Hanamêlê kurê apê xwe kirî, û bi qasî heft ûns zîv kişand. ¹⁰Min belgenameya kirînê îmze kir û mohr lê da, şahid gazî kirin û pere li ser mêzînê kişand. ¹¹Paşê min belgenameya kirînê ya mohrkirî, bi mercên wê re, û kopiya vekirî girt, ¹²min belgenameya kirînê da Barûkê kurê Nêrîya, kurê Mahseya, li ber Hanamêlê kurê apê xwe, li ber şahidên ku ew îmze kiribûn, û li ber hemû Cihûdên ku li hewşa parêzvanan rûniştibûn.

¹³Û li ber wan min ji Barûk re ferman kir:

¹⁴“Bavê artêşên ezmanan, Bavê me yê Îsraêl, wiha dibêje: Van belgenameyan bigire — belgenameya kirînê ya mohrkirî û belgenameya vekirî — û wan têxe cerekî herrî da ku demeke dirêj bimînin. ¹⁵Çimkî Bavê artêşên ezmanan, Bavê me yê Îsraêl, wiha dibêje: Mal, zevî û rezên li vî welatî wê dîsa bên kirîn.”

Nimêja Yêremya: Tu Tişt ji Te re Ne Zehmet e

¹⁶Piştî ku min belgenameya kirînê da Barûkê kurê Nêrîya, min li Bavê me nimêj kir: ¹⁷“Ax, Bavê serdest! Te bi xwe bi hêza xwe ya mezin û bi milê xwe yê dirêjkirî ezman û erd çêkirin; tu tişt ji te re ne zehmet e. ¹⁸Tu hezkirina dilsoz li hezaran dikî, lê gunehê dê û bavan piştî wan dixî paşila zarokên wan — ya Bavê mezin û karîndar, navê wî Bavê artêşên ezmanan e. ¹⁹Mezin di şîretê de, karîndar di kirinê de, çavên te li hemû rêyên mirovatiyê vekirî ne, ji her yekî li gorî rêyên wî, li gorî berê kirinên wî vedigerînî. ²⁰Te li Misrê nîşan û keramet çêkirin, û heta roja îro li Îsraêlê û di nav mirovatiyê de, ji xwe re nav çêkir, wek ku îro ye. ²¹Te gelê xwe Îsraêl bi nîşan, bi keramet, bi destekî xurt, bi milekî dirêjkirî û bi tirseke mezin ji welatê Misrê derxist. ²²Te ev welatê ku te sond ji bav û kalên wan re xwaribû ku bidî wan — welatekî ku şîr û hingiv tê de diherike — da wan. ²³Ew ketinê û ew bi dest xistin, lê ew li gorî dengê te neçûn û di şerîeta te de nemeşiyan; her tiştê ku te ferman kir bikin, wan nekir. Loma te hemû vê belayê anî serê wan. ²⁴Tepeyên dorpêçê gihîştine bajêr ku ew bigirin; ew li ber şûr, birçîbûn û nexweşiyê, bi destê Babîlîyên ku li dijî wî şer dikin, hatiye dayîn. Tiştê ku te got qewimî — tu wî dibînî. ²⁵Lê dîsa jî te, ya Bavê serdest, got: ‘Zevîyê bi pere bikire, şahidan gazî bike’ — her çend bajar jî bi destê Babîlîyan tê dayîn.”

²⁶Hingê peyva Bavê me ji Yêremya re hat:

²⁷“Ez Bavê hemû goştî me. Ma tiştek ji min re zehmet e? ²⁸Bavê me wiha dibêje: Ez vî bajarî bi destê Babîlîyan, bi destê Nebûkadnezarê padîşahê Babîlê didim, û ewê wî bigire. ²⁹Babîlîyên ku êrîşî vî bajarî dikin wê bên, wî bi êgir bişewitînin, û malên ku gel li ser banên wan ji Ba'al re qurban şewitandin û ji xwedayên din re şerabê wek pêşkêş rijandin, da ku min bixin hêrsê.

³⁰“Gelê Îsraêl û Cihûstanê ji ciwaniya xwe ve di ber çavên min de ji xirabiyê pê ve tu tişt nekirine; Îsraêlê bi kirinên destên xwe ji min hêrs kirinê pê ve tu tişt nekiriye, Bavê me dibêje.

³¹“Ev bajar ji roja ku hat avakirin heta niha hêrs û xezeba min rakiriye, loma ezê wî ji ber çavên xwe rakim, ³²ji ber hemû xirabiya ku gelê Îsraêl û Cihûstanê kir da ku min hêrs bikin — ew, padîşahên wan, serokên wan, kahînên wan, pêxemberên wan, mirovên Cihûstanê û şêniyên Orşelîmê. ³³Wan pişta xwe dan min, ne rûyê xwe. Her çend min car bi car hîn kirin jî, wan nexwest ku guhdarî bikin an rastkirinê qebûl bikin. ³⁴Wan tiştên xwe yên nefretî danîn di mala ku bi navê min hatiye gazîkirin de, da ku wê gemar bikin. ³⁵Wan li Geliyê Ben-Hînomê bilindgehên Ba'al ava kirin, kur û keçên xwe ji Molek re qurban kirin — tiştekî ku min tu caran ferman nekir û li hişê min jî qet nehat, ku ewê vî tiştê nefretî bikin û Cihûstanê bixin gunehê.”

Ewê Bibin Zarokên Min; Ezê Bibim Bavê Wan

³⁶“Niha Bavê me yê Îsraêl li ser vî bajarê ku hûn dibêjin bi şûr, birçîbûn û nexweşiyê bi destê padîşahê Babîlê tê dayîn, wiha dibêje:

³⁷“Ezê wan ji her welatê ku min bi hêrsa xwe, bi xezeba xwe û bi qehreke mezin ew bo wir sirgûn kirin, bicivînim, wan vegerînim vê derê, û bihêlim ku ew bi ewlehî bijîn. ³⁸Ewê bibin zarokên min, û ezê bibim Bavê wan. ³⁹Ezê dilekî û rêyekê bidim wan, da ku ew her tim ji min bitirsin — ji bo başiya wan û ya zarokên wan ên piştî wan. ⁴⁰Ezê bi wan re peymaneke herheyî çêkim, ku ez tu caran ji başîkirina wan venegerim; ezê tirsa xwe têxim dilên wan, da ku ew tu caran ji min venegerin. ⁴¹Ezê bi wan şa bibim, qenciyê bi wan bikim, û bi rastî bi hemû dilê xwe û bi hemû canê xwe wan li vî welatî biçînim.”

⁴²Çimkî Bavê me dibêje: “Çawa ku min hemû vê belaya mezin anî serê vî gelî, wusa jî ezê hemû başiya ku ez soz didim bînim serê wan. ⁴³Li vî welatê ku hûn dibêjin wêran e, bêyî mirov û heywan, bi destê Babîlîyan hatiye dayîn, wê zevî bên kirîn. ⁴⁴Zevî wê bi zîv bên kirîn, belgename bên nivîsîn, mohr bên danîn, şahid bên anîn — li welatê Binyamînê, dora Orşelîmê, bajarokên Cihûstanê, çiyatiyê, deştê û Negevê — çimkî ezê wan ji dîliyê vegerînim, Bavê me dibêje.”