Kaniya Hêstiran
Yêremya dixwaze ku bê rawestan bigirî, an bi temamî biçe, çimkî cîran û bira derewkirin kirine hostatî. Bavê me dibêje wê welat vala bibe û belav bibe. Tenê tiştê hêja ku mirov pê pesnê xwe bide ew e ku mirov wî nas bike — dilovanî, dadperwerî, rastî, tiştê ku ew bi rastî jê razî ye.
Bavê me di ayetan de dipeyive 3, 5–11, 13–18, 22–26
9 1Ax, xwezî serê min kaniyeke avê bûya û çavên min kaniyeke hêstiran, da ku ez roj û şev ji bo kuştiyên keça gelê xwe bigiriyama! 2Ax, xwezî li çolê ji min re cihek ji bo rawestina rêwiyan hebûya, da ku ez gelê xwe bihêlama û ji wan dûr biketama! Çimkî ew hemû zînakar in, komeke xayînan.
3Ew zimanê xwe mîna kevanê diçemînin; derew, ne dilsozî, li welêt bi hêz bûye. Ew ji xerabiyê diçin xerabiyê, û min nas nakin, Bavê me dibêje.
4Bila her kes ji cîranê xwe hişyar be, û bi tu birayî bawer neke; çimkî her bira xapînok e, û her cîran li dora xwe xeberan dide.
5Her kes cîranê xwe dixapîne, û tu kes rastiyê nabêje; wan zimanên xwe hînî derewan kiriye, bi xerabiyê xwe westandine. 6Tu di nav xapandinê de dijî; bi xapandina xwe ew napejirînin ku min nas bikin, Bavê me dibêje.
7Loma Bavê leşkerên ezmanan wiha dibêje: Ezê wan bibijêrim û wan biceribînim, çimkî wekî din ez çawa bikim, ji ber keça gelê xwe? 8Zimanê wan tîreke kujer e; derewan dibêje. Her kes bi devê xwe ji cîranê xwe re aştiyê dibêje, lê di dilê xwe de ji bo wî xefik datîne. 9Ma ne gerek ez ji bo van tiştan wan ceza bikim? Bavê me dibêje. Ma ne gerek ez li ser miletekî wiha dadperweriyê bînim? 10“Ezê ji bo çiyan bigirîm û şîn bikim, û ji bo çêregehên çolê giriyekî rakim, çimkî ew xerabûne da ku tu kes di nav wan re derbas nabe, û deng-dengê dewaran nayê bihîstin. Ji teyrên ezmên heta heywanan, hemû reviyane û çûne. 11Ezê Orşelîmê bikim komeke wêranan, şikefta çeqelan; û ezê bajarên Cihûdayê wêran bikim, bê rûniştevan.”
12Kî ewqas aqilmend e ku vê fêm bike? Devê Bavê me ji kê re peyivî ye, da ku rave bike çima welat wêran bûye, mîna çolê şewitî, bê ku tu kes di nav re derbas bibe?
13Û Bavê me dibêje: Ji ber ku wan rêberiya min, ya ku min da wan, terikandin, û guhê xwe nedan dengê min û di wê de nemeşiyan, 14lê bi serhişkî li dû dilê xwe çûn û li pey Bealan ketin, çawa ku bavên wan ew hîn kirine. 15Loma Bavê leşkerên ezmanan, Bavê me yê Îsraêl, wiha dibêje: Ezê vî gelî bi xwarineke tal têr bikim û avek jehrdar bidim wan ku vexwin. 16Ezê wan di nav miletan de belav bikim, yên ku ne ew û ne jî bavên wan tu carî nas kirine, û ezê şûrekî li pey wan bişînim heta ku ez wan ji holê rakim.
17Bavê leşkerên ezmanan wiha dibêje: Bifikirin! Jinên ku di şînê de jêhatî ne gazî bikin; ji bo yên ku di giriyan de hînbûne bişînin. 18Bila lezê bikin û li ser me giriyekî rakin, da ku çavên me bi hêstiran herikin û pêçvanên çavên me bi avê bişemitin.
19Çimkî dengê giriyekî ji Siyonê tê bihîstin: Çawa em wêran bûne! Em bi tevahî şermezar bûne, çimkî me welat hiştiye, çimkî wan xaniyên me hilweşandine. 20Niha guhê xwe bidin peyva Bavê me, hûn jinno; bila guhên we peyva devê wî bistînin. Keçên xwe giriyekî hîn bikin, û her yekê cîrana xwe şînekê. 21Çimkî mirin bi pencereyên me re hilkişiya hundir; ew ketiye qesrên me, zarok ji kolanan birîne û xortan ji meydanan.
22Bibêje: Bavê me wiha dibêje: Cesetên mirovan wê mîna zibilê li ser zeviya vekirî bikevin, mîna gûzên genim ên ku li pey dirûnkar hatine hiştin, bê ku tu kes wan berhev bike.
23Bavê me wiha dibêje: Bila aqilmend bi aqilmendiya xwe pesnê xwe nede, bila zexm bi zexmiya xwe pesnê xwe nede, bila dewlemend bi dewlemendiya xwe pesnê xwe nede; 24lê bila yê ku pesnê xwe dide bi vê pesnê xwe bide: ku ew min fêm dike û min nas dike —ku ez Bavê we me, yê ku li ser erdê bi hezkirina dilsoz, dadperwerî û rastiyê tev digere; çimkî ez bi van tiştan şa dibim, Bavê me dibêje.
25Va ye, roj tên, Bavê me dibêje, gava ku ezê hemû yên ku tenê di goşt de sunet bûne ceza bikim. 26Misir, Cihûda, Edom, kurên Amonê, Moab, û hemû yên ku porê xwe li ser kêlekên eniya xwe qut dikin û li çolê dijîn. Çimkî hemû van miletan sunetnebûyî ne, û hemû mala Îsraêl dilhişk in.