Pûtên Mirî, Bavê Jîndar

Pût li tenişta Bavê jîndar tên danîn: dar tê jêkirin û rast tê mîxkirin da ku nekeve, tê hilgirtin çimkî nikare bimeşe. Wî erd çêkir, û dengê wî li ser wê diteqe. Paşê bajar kîsikê xwe ji bo sirgûnê berhev dike, û Yêremya dixwaze ku bi dadperweriyê were terbiyekirin, ne bi hêrsê.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–5, 18

Beş 10.

Peyva ku Bavê me ji we re dibêje bibihîzin, ya mala Îsraêl.

Bavê me weha dibêje: Rê û resmê miletan hîn nebin, û ji nîşanên li ezmanan netirsin, her çend milet jî ji wan ditirsin.

Çimkî adetên gelan pûç in: yek dareke ji daristanê jê dike, û hostaçî bi keserê xwe wê çê dike. Bi zîv û zêr wê xemilînin; bi çakûç û mîxan wê bi cih dikin da ku nekeve. Mîna qişlaxekê di zeviyeke xiyaran de, pûtên wan nikarin bipeyivin; divê ew bên hilgirtin, çimkî nikarin bimeşin. Ji wan netirsin, çimkî nikarin zerarê bidin, û hêza wan jî tuneye ku qenciyekê bikin.

Kesek mîna te tuneye, ya Bavê me; tu mezin î, û navê te bi hêz mezin e. Kî wê ji te netirse, ya Padîşahê miletan? Ev heqê te ye, çimkî di nav hemû mirovên biaqil ên miletan de û di hemû padîşahiyên wan de kesek mîna te tuneye. Ew hemû bêaqil û ehmeq in; hînkirina wan ji pûtên pûç tê—ne tiştek ji bilî dar. Zîvê çakûçkirî ji Tarşîşê tê anîn, û zêr ji Ûfazê, ji aliyê hostayan û zêrkeran ve hatine çêkirin; cilên wan binefşî û mor in—hemû kara destên jêhatî ye. Lê Bavê me Yê rastîn e; ew Bavê jîndar û Padîşahê herheyî ye. Ji hêrsa wî erd dilerize, û milet nikarin li ber xezeba wî bisekinin.

Ji wan re bibêjin: “Xwedayên ku ezman û erd çênekirine, wê ji ser erdê û ji bin ezmanan bên tunekirin.” Ew e yê ku bi hêza xwe erd çêkiriye, yê ku bi hîkmeta xwe cîhan ava kiriye û bi têgihiştina xwe ezman vekişandine. Gava ew dideyirîne, avên li ezmanan diqîrin; ew dike ku mij ji kêlekên erdê rabe. Ew ji bo baranê birûskê çê dike û bayî ji embarên xwe derdixe. Her kes bêaqil û bêzanîn e; her zêrker ji pûtên xwe şermezar dibe, çimkî peykerên wî yên daketî derew in, û di wan de nefes tuneye. Ew pûç in, tiştekî tinazî; di dema cezaya wan de wê helak bibin. Pişka Aqûb mîna van nîne, çimkî ew e yê ku her tişt bi şiklê xwe çêkiriye, û Îsraêl eşîra mîrata wî ye; Bavê leşkerên ezmên navê wî ye. ^a

Sirgûna Tê

Barê xwe ji erdê berhev bike, ya ku di bin dorpêçê de dijî.

Çimkî Bavê me weha dibêje: Va ye, vê carê ezê rûniştevanên welêt bavêjim der, û ezê tengasiyê bînim ser wan da ku wê hîs bikin.

Wey li min ji ber birîna min! Êşa min giran e. Lê min got: “Bi rastî ev nexweşiya min e, û divê ez wê hilgirim.” Kona min xerab bûye, û hemû bendên min qetiyane. Zarokên min min terikandine û êdî nînin; kes nemaye ku dîsa kona min deyne an perdeyên min raçike. Çimkî şivan bêaqil bûne û li Bavê me negeriyane; loma serfiraz nebûne, û hemû keriyê wan belav bûye. Guhdarî bikin! Xeberek tê— qerebalixeke mezin ji welatê bakur—da ku bajarên Cihûdayê bike wêranî, cîhê çeqelan. Ez dizanim, ya Bavê me, ku riya mirov ne a wî bi xwe ye; kesê ku dimeşe nikare gavên xwe bi rê ve bibe.

Duaya Yêremya ji bo Dilovaniyê

Min rast bike, ya Bavê me, lê bi dadperweriyê—ne di hêrsa xwe de, da ku tu min nekî tunetî. Xezeba xwe birijîne ser miletên ku te nas nakin, û ser gelên ku navê te gazî nakin; çimkî wan Aqûb daqurtandiye—daqurtandiye û xwariye—û mêrga wî wêran kiriye.