Patay nga mga Diosdios, ang Buhi nga Amay

Ginatupong ang mga dios-dios sa higad sang buhi nga Amay: kahoy nga ginpupotol kag gin-pako nga nagatindog agod indi mapukan, ginapas-an kay indi makalakat. Iya ginhimo ang duta kag nagakulog sia sa ibabaw sini. Dayon ang siudad nagahanda sang iya putos para sa pagkabihag, kag nagapangayo si Jeremias nga masiplina sia sa hustisya, indi sa kaakig.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 2–5, 18

Kapitulo 10.

Pamatii ninyo ang pulong nga ginahambal sang aton Amay sa inyo, O panimalay sang Israel.

Amo ini ang ginasiling sang aton Amay: Dili kamo magtoon sang dalanon sang mga pungsud, ukon magkahadluk sa mga tanda sa kalangitan, bisan nagakahadluk ang mga pungsud sa ila.

Kay ang mga kinabatasan sang mga katawohan walay pulos: may nagapulud sang kahoy sa kagulangan, kag ginakortehan ini sang manug-obra paagi sa iya pangsilsil. Ginapatahum nila ini sang pilak kag bulawan; ginapahugot nila ini paagi sa martilyo kag mga lansang agud indi ini matumba. Pareho sa tagabulag sa talamnan sang pipino, ang ila mga diosdios indi makahambal; kinahanglan sila dalhon, kay indi sila makalakat. Dili kamo magkahadluk sa ila, kay indi sila makahalit, kag wala man sila sing gahum sa paghimo sang bisan ano nga maayo.

Wala sing bisan sin-o nga pareho sa imo, aton Amay; daku ikaw, kag daku ang imo ngalan sa gahum. Sin-o ang indi magkahadluk sa imo, O Hari sang mga pungsud? Kay nagakaigo ini sa imo, kay sa tunga sang tanan nga maalam nga mga tawo sang mga pungsud kag sa tanan nila nga mga ginharian wala sing bisan sin-o nga pareho sa imo. Sila tanan wala sing paghangup kag mga buangbuang; ang ila panudlo nagagikan sa walay pulos nga mga diosdios—kahoy lamang. May ginadala nga pinukpok nga pilak halin sa Tarsis, kag bulawan halin sa Ufaz, nga ginhimo sang mga manug-obra kag sang mga platero; ang ila panapton biyoleta kag purpura—tanan ini obra sang batid nga mga kamut. Apang ang aton Amay amo ang matuod nga Isa; sia ang buhi nga Amay kag ang Hari nga walay katapusan. Sa iya kaakig nagakurog ang duta, kag indi makaantus ang mga pungsud sa iya kasingkal.

Silingon ninyo sila, “Ang mga dios nga wala maghimo sang kalangitan kag sang duta pagalaglagon halin sa duta kag halin sa idalum sang kalangitan.” Sia amo ang naghimo sang duta paagi sa iya gahum, nga nagpahamtang sang kalibutan paagi sa iya kaalam kag nagbuklad sang kalangitan paagi sa iya paghangup. Kon magdaguob sia, nagaugong ang mga tubig sa kalangitan; ginapasaka niya ang mga gal-um halin sa mga ukbong sang duta. Nagahimo sia sang kilat para sa ulan kag nagapaguwa sang hangin halin sa iya mga bodega. Ang tagsatagsa wala sing paghangup kag wala sing kaalam; ang tagsa ka platero ginapakahuy-an sang iya mga diosdios, kay ang iya mga tinunaw nga larawan kabutigan, kag wala sing ginhawa sa ila. Walay pulos sila, isa ka yubit; sa tion sang ila pagsilutan magakalawala sila. Ang Palanublion ni Jacob indi pareho sa ila, kay sia amo ang naghulma sang tanan nga butang, kag ang Israel amo ang kabikahan sang iya palanublion; ang Amay sang mga kasoldadohan sang langit amo ang iya ngalan. ^a

Ang Nagaabut nga Pagkabihag

Tipona ang imo balutan halin sa duta, ikaw nga nagapuyo sa idalum sang pagkibon.

Kay amo ini ang ginasiling sang aton Amay: Yari karon, sa sini nga tion ipilak ko paguwa ang mga pumoloyo sang duta, kag dalhan ko sila sang kapipit-an agud mabatyagan nila ini.

Kailo ako tungud sang akon pilas! Mabug-at ang akon lebud. Apang nagsiling ako, “Sa pagkamatuud amo ini ang akon balatian, kag kinahanglan ko ini batason.” Nalaglag ang akon tolda, kag nalugtas ang tanan ko nga mga lubid. Ang akon mga anak nagbiya sa akon kag wala na; wala na sing nabilin nga magpatindog liwat sang akon tolda ukon magbutang sang akon mga kurtina. Kay ang mga manugbantay nangin walay paghangup kag wala nila pangitaa ang aton Amay; gani wala sila mag-uswag, kag ang tanan nila nga panong naglalapta. Pamati! May nagaabut nga balita—isa ka daku nga kinagamo halin sa duta sa aminhan—sa paghimo sang mga ciudad sang Juda nga mamingaw, isa ka puloy-an sang mga ido-ido. Nahibaloan ko, aton Amay, nga ang dalanon sang isa ka tawo indi iya kaugalingon; wala sing bisan sin-o nga nagalakat nga makatuytoy sang iya kaugalingon nga mga tikang.

Ang Pangamuyo ni Jeremias para sa Kalooy

Tadlonga ako, aton Amay, apang sa katarungan—indi sa imo kaakig, kay basi himoon mo ako nga wala. Ibubo ang imo kaakig sa mga pungsud nga wala makakilala sa imo, kag sa mga katawohan nga wala nagatawag sang imo ngalan; kay ginlamon nila si Jacob—ginlamon sia kag gin-ubos—kag gin-guba ang iya halalban.