Eyûb Bersivê Dide: Çima Xerabkar Serfiraz Dibin?

Eyûb bi şahidiya ku hevalên wî ne dixin ber çavan bersivê dide: xerabkar kal dibin û hêzdar dibin, zarokên wan govendê digirin, û piştî ku ji Xwedê re dibêjin bila ew wan bi tenê bihêle, ew bi aştî dimirin. Têr û tal her du jî di axê de radizên. Ew dibêje teseliya wan derew e.

Beş 21.

Hingê Eyûb bersiv da û got: “Bi baldarî guh bidin gotinên min, û bila ev teseliya we ya ku didin min be. Dema ku ez diaxivim sebra xwe li min bînin, û piştî ku min axift, hûn dikarin tinazên xwe bidomînin. Ji bo min, gazina min li hember mirovekî tenê ye? Çima divê ez sebra xwe winda nekim? Li min binêrin û matmayî bimînin, û destê xwe deynin ser devê xwe. Gava ku ez wê tînim bîra xwe, ez ditirsim, û lerzek goştê min digire. Çima xerabkar dijîn, kal dibin û hêza wan zêde dibe? Zarokên wan li ba wan bi cî û bi ewlehî ne, li ber çavên wan, û dûndana wan li ber dîtina wan. Malên wan ewle û ji tirsê rizgar in, û tu şivdara Xwedê li ser wan nakeve. Gayê wan cot dike û tu caran kêm nabe; çêleka wan golik tîne û navbir nabe. Ew dihêlin ku biçûkên wan wekî keriyekî serbest bigerin, û zarokên wan hildipekin. Ew bi dahol û bi tembûrê stranan dibêjin û bi dengê bilûrê şahiyê dikin. Ew rojên xwe di serfiraziyê de derbas dikin, û bi aştî diçin gorê. Lê dîsa jî ew ji Xwedê re dibêjin: ‘Dev ji me berde! Em naxwazin rêyên te nas bikin. Yê Herî Karîndar kî ye, ku em jê re xizmetê bikin? Û em ê çi qezenc bikin heke jê lava bikin?’ Lê serfiraziya wan ne di destên wan de ye; ez naxwazim tu têkiliyeke min bi şîreta xerabkaran re hebe. Çend caran çiraya xerabkaran vedimire? Çend caran karesata wan li ser wan dikeve? Çend caran Xwedê di hêrsa xwe de êşan belav dike? Çend caran ew wekî kayê li ber bayê ne, wekî hûrika genim ku bahozek dibe? Hûn dibêjin: ‘Xwedê cezayê mirovekî ji bo zarokên wî dicivîne.’ Bila ew bi xwe ji mirov re bide, da ku ew wê fêr bibe. Bila çavên wî yên xwe wêraniya wî bibînin, û bila ew hêrsa Yê Herî Karîndar vexwe. Çimkî ew çi xema mala xwe ya piştî wî dixwe, gava ku mehên wî qut dibin? Ma kes dikare zanînê fêrî Xwedê bike, çimkî ew e yê ku dadbariya wan ên li jor dike? Mirovek bi tam hêz, bi temamî rihet û bi ewlehî dimire, laşê wî baş têr bûye û mejiyê hestiyên wî hê jî nerm e. Yekî din bi caneke tal dimire, qet tamê tu başiyê nedîtiye. Ew bi hev re di nav axê de radizên, û kurm her duyan dinixumînin. Binêrin, ez fikrên we dizanim, û plansaziyên we yên ku xerabiyê bi min bikin. Çimkî hûn dibêjin: ‘Niha mala mîrê li ku ye? Çadira ku xerabkar tê de dijiya li ku ye?’ Ma we qet ji wan ên ku di rê de diçin nepirsiye? Ma hûn ê delîlên wan qebûl nekin, ku mirovê xerab di roja karesatê de tê parastin, ku ew di roja hêrsê de tê rizgarkirin? Kî li ber rûyê wî rawestiya ji bo tevgera wî, û kî cezayê kiryarên wî dide wî? Ew tê birin gorê, û li ser gora wî bîner tê girtin. Axa newalê jê re şêrîn e; her kes li pey wî diçe, û yên ber wî ji hejmarê zêdetir in. Nexwe hûn çawa dikarin bi gotinên vala min teselî bikin? Bersivên we tiştek ji derewê pê ve nînin.”