Bav Sûrên Erîhayê Dixe Xwarê

Şeş rojan artêşek bê deng li dora bajarekî girtî digere. Di roja heftan de heft caran lê dizivirin û diqîrin, û Bavê me sûr dixe erdê. Her tişt terxanî helakê tê kirin, ji bilî mala Rahabê, ku xortên ku jê re sond xwaribûn ew derxistin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–5

Beş 6.

Niha Erîha ji ber Îsraêliyan bi hişkî hatibû girtin; ne kesek derdiket û ne kesek diket hundir.

Hingê Bavê me ji Yêşû re got: “Binêre, min Erîha, padîşahê wê û cengawerên wê yên bihêz dane destê te.

Hûn hemû şervano, li dora bajêr bigerin, carekê lê bizivirin. Vê yekê şeş rojan bikin. Bila heft kahîn li ber sindoqê heft borîyên beranan hilgirin. Di roja heftan de, dema ku kahîn borîyan lê didin, heft caran li dora bajêr bigerin. Gava ku borîya beran dengekî dirêj bide û hûn wê bibihîzin, bila hemû gel bi dengekî bilind biqîrin. Sûrê bajêr wê ji binî ve biherife, û her kes wê rasterast ber bi pêş ve êrîşê bibe.”

Yêşûyê kurê Nûn gazî kahînan kir û ji wan re got: “Sindoqa peymanê rakin, û bila heft kahîn li ber sindoqa Bavê me heft borîyên beranan hilgirin.”

Wî ji gel re got: “Pêş ve herin! Li dora bajêr bigerin, û bila mêrên çekdar li pêşiya sindoqa Bavê me herin.”

Gava ku Yêşû axaftina xwe xilas kir, heft kahînên ku heft borîyên beranan li ber Bavê me hildigirtin borî lê dan û ber bi pêş ve çûn, û sindoqa peymana Bavê me li pey wan hat. Mêrên çekdar li pêşiya kahînên ku borî lê didan diçûn, û cerdevanên paşî li pey sindoqê diçûn, borî jî bêrawestan lê dixistin.

Lê Yêşû emir da gel û got: “Meqîrin û nehêlin dengê we bê bihîstin; heta ku ez nebêjim ‘Biqîrin!’ bila peyvek jî ji devê we dernekeve. Hingê biqîrin.” Loma wî sindoqa Bavê me carekê li dora bajêr gerand. Paşê ew hatin ordîgehê û şev li ordîgehê derbas kirin. Yêşû roja din serê sibê zû rabû, û kahînan sindoqa Bavê me rakir. Heft kahînên ku heft borîyên beranan li ber sindoqa Bavê me hildigirtin bênavber borî lê dixistin û pêş ve diçûn. Mêrên çekdar li pêş bûn; cerdevanên paşî jî, dema borî lê dixistin, li pey sindoqa Bavê me diçûn. Loma di roja duyem de carekê li dora bajêr geriyan û vegeriyan ordîgehê. Wan şeş rojan vê yekê kir.

Di roja heftan de ew bi berbanga sibê rabûn û mîna berê li dora bajêr geriyan, lê wê rojê heft caran. Cara heftan, dema ku kahînan borî lê dixistin, Yêşû ji gel re got: “Biqîrin! Çimkî Bavê me bajar daye we. Bajar û her tiştê di nav de ji bo têkbirinê ji Bavê me re terxan bûne. Tenê Rahaba qehpik û her kesê ku bi wê re di mala wê de ye wê bijî, çimkî wê qasidên ku me şandin veşartin. ^a Lê xwe ji tiştên ku ji bo têkbirinê hatine veqetandin dûr bigirin, da ku hûn ji wan tiştekî negirin û têkbirinê neynin serê xwe, hemû ordîgeha Îsraêl nexin xetera têkbirinê û bela neynin serê wê. Lê hemû zîv, zêr û tiştên ji bronz û hesin ji Bavê me re pîroz in; divê ew bikevin xezîneya wî.”

Loma dema ku kahînan borî lê dixistin, gel qîriya. Gava wan dengê borîyê bihîst, bi dengekî bilind qîriyan, û sûr ji binî ve herifî. Gel êrîşî bajêr kir, her kes rasterast ber bi pêş ve çû, û bajar girt. Wan her tiştê di bajêr de—mêr û jin, ciwan û pîr, ga, mî û ker—bi devê şûr têk bir û ji bo têkbirinê terxan kir. ^b Yêşû ji wan her du mêrên ku welat sîxurî kiribûn re got: “Herin mala qehpikê û jinikê û her kesê ku girêdayî wê ye derxin, çawa ku we jê re sond xwaribû.” Loma sîxurên ciwan ketin hundir û Rahab, bav, dê, birayên wê û her kesê ku girêdayî wê bû derxistin. Wan hemû malbata wê derxist û ew li derveyî ordîgeha Îsraêl bi cih kirin. Wan bajar û her tiştê di nav de şewitand, lê zîv, zêr û tiştên ji bronz û hesin danîn embara mala Bavê me. Yêşû Rahaba qehpik, mala bavê wê û her kesê ku girêdayî wê bû sax hişt. Ew heta îro di nav Îsraêl de dijî, çimkî wê qasidên ku Yêşû ji bo sîxuriya Erîhayê şandibûn veşartin.

Hingê Yêşû ew bi vê sondê dan sondxwarin: “Li ber Bavê me nifirlêbûyî ye ew mêrê ku rabe vî bajarî, Erîhayê, ji nû ve ava bike. Ewê bi bihayê kurê xwe yê nixurî bingehê wê deyne û bi bihayê kurê xwe yê herî biçûk deriyên wê çêke.” Loma Bavê me bi Yêşû re bû, û navûdengê Yêşû li seranserê welêt belav bû.