Bav Ayê Teslîmî Îsraêl Dike
Bavê me cara duyemîn Ayê radestî dike, bi kemînê û bi revek sexte, û padîşahê wê tê daliqandin. Paşê, bi awayekî ecêb di navbera şeran de danî, hemû civak — tevî xerîban — li ser du çiyan disekine gava her peyva Şerîetê, pîrozî û nalet, bi dengekî bilind tê xwendin.
Bavê me di ayetan de dipeyive 1–2, 18
8 1Paşê Bavê me ji Yêşû re got: “Netirse û dilê xwe winda neke. Hemû şerkeran bi xwe re bibe û derkeve Ayê. Min padîşahê Ayê, gelê wî, bajarê wî û welatê wî radestî te kirine. 2Tiştê ku te bi Erîxa û padîşahê wê kir, bi Ayê û padîşahê wê jî wisa bike — talan û heywanan ji xwe re bihêle. Li paş bajêr kemînê deynin.”
3Yêşû û hemû şerker ji bo Ayê rabûn çûn. Wî sî hezar şervanên bihêz bijartin û ew bi şev şandin. 4Fermana wan kir û got: “Li paş bajêr di kemînê de bisekinin — ne pir dûr. Hûn hemû hişyar bisekinin. 5Ez û hemû gelê min emê nêzî bajêr bibin. Gava ew mîna berê li hember me derkevin, emê li ber wan birevin. 6Ewê li pey me derkevin, heta ku em wan ji bajêr dûr bixin, çimkî ewê bibêjin: ‘Ew mîna berê li ber me direvin.’ Paşê emê ji wan birevin. 7Hingê hûn ji kemînê rabin û bajêr bigirin, çimkî Bavê we wê wî radestî we bike. 8Gava we bajar girt, wî bişewitînin. Wek ku Bavê me ferman kir, wisa bikin. Va ye — min fermana we kir.”
9Yêşû ew şandin, û ew çûn cihê kemînê û di navbera Beytêl û Ayê de, li rojavaya Ayê, sekinîn, lê ew wê şevê di nav gel de ma. 10Yêşû serê sibê zû rabû, gel civand û bi rihspiyên Îsraêl re ew ber bi Ayê bir. 11Hemû şerkerên wî rabûn çûn, pêş ketin heta ku rast li hember bajêr bûn, û li bakurê Ayê kon vedan, bi newalek di navbera wan û Ayê de. 12Wî nêzî pênc hezar mêr girtin û di navbera Beytêl û Ayê de, li rojavaya bajêr, kemînek danî. 13Wusa gel bi cih kirin — hemû ordî li bakurê bajêr, cerdevanên paşiyê li rojavaya wê — û wê şevê Yêşû çû nava newalê. 14Gava padîşahê Ayê ev dît, mêrên bajêr serê sibê zû rabûn û bi lez derketin ku li cihê diyarkirî yê li hember Erebayê li hember Îsraêl şer bikin — ew û hemû gelê wî. Wî nizanibû ku li paş bajêr kemînek disekine. a a v14 Ereba newala kûr a Urdunê ye ku ji Behra Celîlê ber bi başûr heta Behra Mirî diçe. 15Yêşû û hemû Îsraêl hiştin ku ew bên paşvedan û ber bi çolê revîn. 16Hemû gelê di bajêr de hatin gazîkirin ku li pey wan bikevin; ew li pey Yêşû ketin û ji bajêr dûr ketin. 17Di Ayê an Beytêlê de mêrek nema ku li pey Îsraêl derneketibe; wan bajar vekirî hişt û li pey Îsraêl ketin.
18Paşê Bavê me ji Yêşû re got: “Rimê ku di destê te de ye ber bi Ayê dirêj bike — ezê wê radestî te bikim.” Wusa Yêşû rima ku di destê wî de bû ber bi bajêr dirêj kir.
19Gava wî destê xwe rakir, di cih de kemîn ji cihê xwe rabûn, bezîn nav bajêr, ew girtin û zû wî bi êgir dan. 20Mêrên Ayê zivirîn û dûmana bajêr dîtin ku ber bi ezmên bilind dibû, û rêyek ji bo revê nemabû, çimkî yên ku ber bi çolê direvîn li ser peyketiyên xwe vegerîbûn. 21Gava Yêşû û hemû Îsraêl dîtin ku kemînê bajar girtiye û dûmana wê bilind dibe, ew vegerîn û mêrên Ayê kuştin. 22Yên din ji bajêr derketin ku li hember wan bên, û mêrên Ayê di navbera Îsraêlê ji her du aliyan de hatin girtin. Îsraêl ew kuştin heta ku ne kesek rizgar bû û ne jî revî. 23Lê padîşahê Ayê sax girtin û anîn ba Yêşû.
24Gava Îsraêl kuştina hemû niştecihên Ayê li deşta vekirî û li çolê, li cihê ku wan ew li pey revandibûn, qedand, û hemû bi şûr ketibûn heta ku kesek nemabû, hemû Îsraêl vegeriya Ayê û ew bi şûr kuştin. 25Hemû yên ku wê rojê ketin, çi mêr çi jin, donzdeh hezar bûn — hemû gelê Ayê. 26Yêşû rima xwe bilind girt heta ku hemû niştecihên Ayê radestî helakê kirin. 27Îsraêl tenê heywan û talana wî bajarî ji xwe re hişt, wek ku Bavê me fermana Yêşû kiribû. 28Wusa Yêşû Ay şewitand û ew kir komek wêranê ya herheyî, çolestanek heta îro. 29Wî padîşahê Ayê heta êvarê li darê daliqand. Dema roj çû ava, Yêşû ferman da ku termê wî jê bînin xwarê û li ber deriyê bajêr bavêjin, û komek mezin ya keviran li ser wî rakin — heta îro jî li wir e.
Îsraêl Peymana Bavê Xwe Nû Dike
30Paşê Yêşû li Çiyayê Êbalê ji Bavê me, Xwedayê Îsraêl re gorîgehek çêkir, 31wek ku Mûsa, xizmetkarê Bavê me, fermana gelê Îsraêl kiribû — wek ku di Pirtûka Şerîeta Mûsa de hatiye nivîsandin — gorîgehek ji kevirên nependandî ku tu hesin li wan neketibû. Li ser wê ew ji Bavê me re goriyên şewatê pêşkêş kirin û goriyên aştiyê serjê kirin. 32Li wir, li ber çavên Îsraêliyan, wî li ser keviran kopiyek şerîeta Mûsa, ya ku Mûsa nivîsîbû, nivîsand. 33Hemû Îsraêl — çi biyanî çi welatî — bi rihspî, serwer û dadgeran re, li her du aliyên sindoqê, li hember kahînên Lêwî yên ku sindoqa peymana Bavê me hildane, sekinîn. Nîvê wan berê xwe dabûn Çiyayê Girîzîmê, nîvî jî Çiyayê Êbalê, wek ku berê Mûsa xizmetkarê Bavê me ferman kiribû, ku gelê Îsraêl bibereketînin. 34Paşê wî hemû gotinên şerîetê — bereket û nifir — xwend, tam wek ku di Pirtûka Şerîetê de hatibû nivîsandin. 35Yêşû her gotina ku Mûsa ferman kiribû xwend — tiştek jê neavêt — li ber hemû civîna Îsraêl: jin, zarok, û biyaniyên ku di nav wan de dijiyan.
