Qanûna Kahîntiyê 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Bavê me ji Mûsa re got:

²“Ji Îsraêliyan re bêje: Her Îsraêliyek, an jî biyaniyê ku li Îsraêlê dijî, yê ku yekî ji zarokên xwe bide Molek, bê guman divê bê kuştin; bila xelkê welêt wî bidin ber keviran. ^a a v2 Molek xwedayekî Kenaniyan bû ku di perizîna wî de zarok di agir de dihatin qurbankirin. ³Ezê bi xwe berê xwe bidim hemberî wî mirovî û wî ji nav gelê wî qut bikim, çimkî wî yek ji zarokên xwe daye Molek, Pîrozgeha min nepak kiriye û navê min ê pîroz bêrûmet kiriye. ⁴Heke gava ku ew mirov yekî ji dûndana xwe dide Molek, xelkê welêt çavên xwe jê bigirin û wî nekujin, ⁵ezê berê xwe bidim hemberî wî mirovî û malbata wî, û wî û hemû kesên ku li pey wî diçin û bi Molek re fuhûşê dikin ji nav gelê wan qut bikim.

⁶“Her kesê ku berê xwe bide ruhgeran an sêrbazan û li pey wan bikeve fuhûşê, ezê berê xwe bidim hemberî wî kesî û wî ji nav gelê wî qut bikim.

⁷“Loma xwe veqetînin û pîroz bin, çimkî ez Bavê we me. ⁸Qanûnên min biparêzin û wan bînin cih. Ez Bavê we me, yê ku we pîroz dike.

⁹“Her kesê ku nifiran li bavê xwe an diya xwe bike, divê bê kuştin; wî nifir li bavê xwe an diya xwe kiriye—xwîna wî li ser wî ye.

¹⁰“Heke mirovek bi jina mirovekî din re—bi jina cîranê xwe re—zinayê bike, divê bê guman hem zinakar hem jî jina zinakar bên kuştin.

¹¹“Mirovê ku bi jina bavê xwe re radize, wî tazîtiya bavê xwe vekiriye; divê herdu jî bên kuştin; xwîna wan li ser wan e.

¹²“Heke mirovek bi bûka xwe re razê, divê herdu jî bên kuştin; wan xirabiyeke berevajî kiriye; xwîna wan li ser wan e.

¹³“Heke mirovek bi nêrekî re, wekî bi jinekê re, razê, herduyan jî tiştekî pîs kiriye; divê bê guman bên kuştin; xwîna wan li ser wan e.

¹⁴“Heke mirovek jinekê û diya wê bistîne, ev xirabî ye; wî û wan bi agir bişewitînin, da ku di nav we de xirabî nemîne.

¹⁵“Heke mirovek bi heywanekî re razê, divê ew bê kuştin, û divê hûn wî heywanî jî bikujin.

¹⁶“Heke jinek nêzîkî heywanekî bibe da ku pê re cot bibe, jinê û heywanî bikujin; divê herdu jî bên kuştin; xwîna wan li ser wan e.

¹⁷“Heke mirovek xwişka xwe, keça bavê xwe an keça diya xwe, bistîne û ew bi hev re razên, ev şerm e; divê ew li ber çavên gelê xwe bên qutkirin. Wî xwişka xwe tazî kiriye; ew sûcê xwe hildigire.

¹⁸“Heke mirovek di dema adeta jinekê ya mehane de bi wê re razê, ew herikîna wê eşkere dike û jin jî kaniya wê vedike; herdu jî ji nav gelê xwe têne qutkirin.

¹⁹“Bi xwişka diya xwe an bi xwişka bavê xwe re nekeve nav nivînan—ev bêrêziya li hember xizmekî nêzîk e; ewê sûcê xwe hilgirin. ²⁰Mirovê ku bi jina apê xwe re radize, bêrêziyê li apê xwe dike; ewê gunehê xwe hilgirin û bêzarok bimirin.

²¹“Heke mirovek jina birayê xwe bistîne, ev nepakî ye; wî tazîtiya birayê xwe vekiriye; ewê bêzarok bimînin.

²²“Hemû qanûnên min û hemû hukmên min biparêzin û wan bînin cih, da ku welatê ku ez we dibim wê derê da ku hûn tê de bijîn, we venereşîne. ²³Divê hûn adetên wî miletê ku ez ji ber we diqewirînim negirin, çimkî wan ev hemû tişt kirin û min ji wan nefret kir. ²⁴Min ji we re got: Hûnê welatê wan mîras bistînin; ezê bi xwe wî bidim we da ku hûn bibin xwediyê wî, welatekî ku şîr û hingiv jê diherike. Ez Bavê we me, yê ku hûn ji gelan veqetandin.

²⁵“Loma heywanên paqij ji yên nepak û teyrên nepak ji yên paqij cuda bikin. Xwe bi tu heywan, teyr an tiştê ku li ser erdê dixijike û min ji we re wekî nepak veqetandiye, pîs nekin. ²⁶Ji min re pîroz bin, çimkî ez, Bavê we, pîroz im, û min hûn ji gelan veqetandin da ku hûn yên min bin.

²⁷“Mêr an jinek ku ruhger an sêrbaz be, divê bê kuştin—bidin ber keviran; xwîna wan li ser wan e.”