Çiraya Bav Her Dem Dişewite
Rûnê çirayê û donzdeh nan her dem li ber Bavê me tên hiştin, her Şemiyê nû tên rêzkirin. Paşê mirovek di şerekî de kufrê li Nav dike û tê ber keviran dayîn, û hukmê ku pê ve hatiye girêdan ev e: qanûnek biyanî û xwemalî bi hev re digire.
Bavê me di ayetan de dipeyive 2–9, 14–22
24 1Bavê me ji Mûsa re got:
2“Li Îsraêliyan emir bike ku ji bo ronahiyê rûnê zeytûnan ê saf û kutayî ji te re bînin, da ku çirayek her dem vêketî bimîne. 3Bila Harûn li derveyî perdeya şahidiyê, di Konê Hevdîtinê de, ji êvarê heta sibê her dem li ber min lê miqate be. Ev ji nifşên we re qanûnek herheyî ye. a a v3 Gotina “şahidî” behsa lewheyên kevirîn ên peymanê dike, ku di Sindoqa Peymanê de hatibûn danîn. 4Divê ew her dem li ber min li çirayên ser çiradana saf miqate be.
5“Arvana hûr bigire û jê donzdeh nanan bipêje. Her nan ji nêzîkî du kîlo arvanê be. 6Wan li ser sifreya saf a li ber min bike du rêz, di her rêzê de şeş nan. 7Li ser her rêzê benxûra saf deyne, wek beşa bîranînê ya nên, qurbaneke xwarinê ji min re. 8Divê ew her Roja Şemiyê wî her dem li ber min rêz bike. Ev ji aliyê Îsraêliyan ve peymaneke herheyî ye. 9Ev para Harûn û kurên wî ye; divê ew wî li cihekî pîroz bixwin. Ji qurbanên min ên xwarinê ev ji wî re pareke herî pîroz e, para wan a her û her.”
Navê Bav Tê Parastin
10Kurê jineke Îsraêlî yê ku bavê wî Misrî bû, derket nav Îsraêliyan. Di wargehê de kurê jina Îsraêlî bi zilamekî Îsraêlî re şer kir. 11Kurê jina Îsraêlî bi nifiran kufir li Nav kir û wan ew anî ba Mûsa. Navê diya wî Şelomît bû, keça Dibrî, ji eşîra Dan. 12Wan ew di bin çavdêriyê de hişt, heta ku Bavê me daxwaza xwe ji wan re eşkere bike. 13Paşê Bavê me ji Mûsa re got:
14“Yê ku nifir kir, bibe derveyî wargehê. Bila hemû yên ku bihîstin destên xwe deynin ser serê wî; paşê bila tevahiya civînê wî bide ber keviran. b b v14 Şahidan destên xwe danîn ser serê kesê ku kufir kiribû, da ku sûcê bihîstina nifirê vegerînin ser wî. 15Ji Îsraêliyan re bêje: Her kesê ku nifiran li Bavê me bike, wê gunehê xwe hilgire. 16Her kesê ku kufrê li navê min bike, divê bimire; divê tevahiya civînê wî bide ber keviran. Çi biyanî çi welatî: her kesê ku kufrê li Nav bike, divê bimire.
17“Her kesê ku mirovekî bikuje, divê bê kuştin. 18Her kesê ku heywanekî bikuje, divê berdêla wî bide, can li ber can. 19Heke yek ziyanê bigihîne cîranê xwe, divê eynî tişt bi wî jî bê kirin: 20Şikestin li ber şikestinê, çav li ber çav, diran li ber diran: çawa ku yek ziyanê digihîne yekî din, wisa jî ji wî re tê kirin. 21Kesê ku heywanekî bikuje, berdêla wî dide; kesê ku mirovekî bikuje, tê kuştin. 22Ji biyanî û ji welatî re jî eynî qanûn derbas dibe, çimkî ez Bavê we me.”
23Mûsa ev ji Îsraêliyan re got; wan yê ku nifir kiribû derxist derveyî wargehê û ew da ber keviran. Îsraêliyan çawa ku Bavê me li Mûsa emir kiribû, wisa kir.
