Lûqa 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Paşê Îsa ji wan re mesela li ser pêdiviya ku her tim dua bikin û tu carî dilgiran nebin got.

²“Li bajarekî dadgerek hebû ku ne ji Xwedê ditirsiya û ne jî rêzê li mirovan digirt. ³Jinebiyeke li wî bajarî her dihat ba wî û digot: ‘Li hember dijminê min ji min re dadperweriyê bike.’ ⁴Ew demekê qebûl nekir, lê paşê ji xwe re got: ‘Her çend ez ne ji Xwedê ditirsim û ne jî rêzê li mirovan digirim, ⁵ji ber ku ev jinebî her min aciz dike, ezê ji wê re dadperweriyê bikim, da ku ew bi serdanên xwe yên bêdawî min bêzar neke.’”

⁶Û Xudan got: “Guhdariya tiştê ku dadgerê neheq dibêje bikin. ⁷Ma Bavê me ji bo bijartiyên xwe yên ku roj û şev gazî wî dikin dadperweriyê nîne? Ma ewê domdar derengî bixe? ⁸Ez ji we re dibêjim, ewê zû ji wan re dadperweriyê bike. Lê gava Kurê Mirov were, ma ewê li ser rûyê erdê baweriyê bibîne?”

Dilê Nizm Dilovaniyê Dibîne

⁹Wî ev mesel ji hinekên ku bi xwe bawer bûn ku rast in û hemû yên din piçûk didîtin jî got:

¹⁰“Du mirov çûn perestgehê da ku dua bikin, yek Fêrisî bû û yê din bacgir. ¹¹Fêrisî rawesta û li ser xwe dua kir: ‘Ya Xwedê, ez sipasiya te dikim ku ez ne mîna mirovên din im — talanker, xerabkar, zînkar — an jî mîna vî bacgirî.’ ¹²‘Ez du caran di hefteyê de rojiyê digirim; dehyeka her tiştê ku distînim didim.’ ¹³Lê bacgir, li dûr sekinî, ta çavên xwe jî ber bi ezmanan ranekir, lê li sînga xwe xist û got: ‘Ya Bavê me, li min, gunehkarekî, rehmê bike.’ ¹⁴Ez ji we re dibêjim, ev mirov rastdar çû mala xwe, ne yê din. Her kesê ku xwe bilind dike wê were nizmkirin; yê ku xwe nizm dike wê were bilindkirin.”

Padîşahiya Bav ya Zarokan e

¹⁵Mirovan ta pitikên xwe jî tanîn ba wî da ku ew dest li wan bide, lê şagirtan ev dît û wan ji wan re hişyarî da.

¹⁶Lê Îsa gazî zarokan kir û got: “Bihêlin zarok werin ba min; wan nesekinînin — padîşahiya Bav ya yên weku vana ye. ¹⁷Bi rastî ez ji we re dibêjim: kesê ku padîşahiya Bav mîna zarokeke piçûk qebûl neke, ewê tu carî têkeve wê.”

Tişta ku Dewlemendî Nikare Bikire

¹⁸Serokekî jê pirsî: “Mamosteyê qenc, ez çi bikim da ku bibim wêrisê jiyana herheyî?”

¹⁹Îsa jê re got: “Çima tu ji min re dibêjî qenc? Ji bilî Bavê me yê tenê, tu kes ne qenc e. ^a a v19 Îsa dilê ciwên ber bi Bavê me wekî çavkaniya hemû qenciyê vedigerîne — qenciya xwe înkar nake, lê mirov ber bi Bav vedigerîne.

²⁰Tu emrên wî dizanî: ‘Zînayê neke, kesî nekuje, nedize, şahidiya derewîn neke, rêzê li bav û diya xwe bigire.’”

²¹Wî got: “Min ev hemû ji ciwaniya xwe ve parastine.”

²²Gava Îsa ev bihîst, got: “Hê tiştek ji te kêm e: her tiştê ku yê te ye bifroşe, bide feqîran, ûyê li ezmên xezîneyê bidestxî; paşê were, li pey min bê.”

²³Lê gava wî ev bihîst, ew pir xemgîn bû, çimkî ew pir dewlemend bû.

²⁴Îsa lê nêrî û got: “Çiqas zehmet e ji dewlemendan re ku têkevin padîşahiya Bav! ²⁵Çimkî derbasbûna devêkî di qulika derziyê re ji têketina mirovekî dewlemend di padîşahiya Bav de hêsantir e.”

²⁶Yên ku ev bihîstin pirsîn: “Nexwe kî dikare rizgar bibe?”

²⁷Lê wî got: “Tiştê ku ji bo mirovan ne mumkin e, ji bo Bavê me mumkin e.”

²⁸Paşê Petrûs got: “Va ye, me malên xwe hiştin û em li pey te hatin.”

²⁹Wî ji wan re got: “Bi rastî ez ji we re dibêjim: tu kesê ku ji bo padîşahiya Bav mal, jin, bira, dê û bav, an zarok hiştibe nîne, ³⁰ku niha gelek qat zêdetir werneğire, û di dinyaya were de jiyana herheyî.”

Kurê Mirov Diçe Xaçê

³¹Wî her diwanzdeh bi aliyekî ve bir û got: “Va ye, em diçin Orşelîmê, û her tiştê ku pêxemberan li ser Kurê Mirov nivîsandine wê bê cih. ³²Çimkî ewê bê radestkirin destê miletan, wê bê tinazkirin, bê heqaretkirin û bê tifkirin. ³³Ewê qamçiyan lê bixin û wî bikujin, û di roja sisiyan de ewê rabe.”

³⁴Lê wan ji vana tu tişt fêm nekir; ev gotin ji wan veşartî bû, û wan tiştê ku hat gotin fêm nekir.

Dîtina ku ji aliyê Kurê Bav ve Vegeriya

³⁵Gava Îsa nêzî Erîhayê bû, mirovekî kor li tenişta rê rûniştibû û pars dikir. ³⁶Gava wî bihîst ku elaleteke derbas dibe, pirsî ka çi diqewime. ³⁷Wan jê re got: “Îsayê Nisretî derbas dibe.” ³⁸Loma wî gazî kir: “Îsa, Kurê Dawid, li min rehmê bike!” ³⁹Yên ku li pêş bûn ew şermezar kirin û jê re gotin ku bêdeng be, lê wî hê zêdetir gazî kir: “Kurê Dawid, li min rehmê bike!”

⁴⁰Îsa rawesta û emir da ku ew bînin ba wî. Gava ew nêzîk bû, Îsa pirsî:

⁴¹“Tu dixwazî ez ji te re çi bikim?” Wî got: “Ya Xudan, bila ez dîsa bibînim.”

⁴²Û Îsa jê re got: “Dîtina xwe bistîne; baweriya te tu rizgar kirî.”

⁴³Di cî de wî dît û li pey Îsa çû, Bavê me birûmet dikir. Hemû gelê ku ev dît jî pesnê Bavê me da.