Lûqa 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹Wî ji şagirtên xwe re got: “Bêguman kuştek wê bên, lê wey li wî kesê ku ew bi destê wî tên! ²Çêtir e ku kevirê aşê li stuyê wî bê daliqandin û ew di behrê de bê avêtin, ji ya ku ew yekî ji van biçûkan bikuje.

³“Hay ji xwe hebin. Heke birayê te guneh bike, wî şermezar bike, û heke ew tobe bike, wî bibexşîne. ⁴Heke ew rojê heft caran li hember te guneh bike, û heft caran vegere û bêje: ‘Ez tobe dikim,’ wî bibexşîne.”

⁵Şandiyan ji Xudan re got: “Baweriya me zêde bike!”

⁶Xudan got: “Heke baweriya we bi qasî libekî xerdelê hebûya, we dikarî ji vê dara tûyê re bigota: ‘Ji koka xwe bê rakirin û di behrê de bê çandin,’ û ewê guhdariya we bikira. ⁷Kî ji we ku xulamek wî hebe ku cot dike yan pez diçêrîne, dema ew ji zevî vegere, ê jê re bêje: ‘Zû were, li ser sifrê rûne’? ⁸Lê ê ne bêje: ‘Şîva min amade bike, xwe li ber xizmeta min amade bike dema ku ez dixwim û vedixwim, paşê tu dikarî bixwî û vexwî’?

⁹“Ma ew ji xulêm re sipas dike ji ber ku wî tişta ku jê re ferman hatibû kirin kir? ¹⁰Wisa hûn jî, dema ku we hemû tiştên ku ji we re hatine ferman kirin kirin, bêjin: ‘Em xulamên bêqîmet in; me tenê erka xwe anî cih.’”

Bav Deh Kotiyan Qenc Dike

¹¹Di rê de ber bi Orşelîmê ve ew di navbera Sameryayê û Celîlê re derbas dibû. ¹²Dema ew ket gundekî, deh zilamên ku kotî bûn rastî wî hatin. Ew ji dûr ve sekinîn,

¹³û bi dengekî bilind gazî kirin: “Îsa, Mamoste, li me rehmê bike!”

¹⁴Çawa ku wî ew dîtin, got: “Herin, xwe nîşanî kahînan bidin.” Çawa ku ew diçûn, ew paqij bûn.

¹⁵Yekî ji wan, dema dît ku qenc bûye, vegeriya, bi dengekî bilind pesnê Bavê me dida, ¹⁶û li ber lingên Îsa deverû ket, jê re sipas kir. Ew Samerî bû.

¹⁷Îsa got: “Ma deh kes ne paqij bûn? Neh kes li ku ne? ¹⁸Ma ji bilî vî biyaniyî tu kes nehat dîtin ku vegere û rûmetê bide Bavê me?” ¹⁹Û wî jê re got: “Rabe û here; baweriya te tu qenc kirî.”

Padîşahî Berê niha di nav we de ye

²⁰Dema Fêrisiyan jê pirsî ku padîşahiya Bavê me kengî wê bê, wî bersiva wan da: “Padîşahiya Bavê me bi temaşekirinê nayê, ²¹û ew ê nebêjin: ‘Va ye, li vir!’ yan ‘Li wir!’ Çimkî padîşahiya Bavê me di nav we de ye.”

²²Wî ji şagirtan re got: “Rojên wisa tên ku hûnê bixwazin yekê ji rojên Kurê Mirov bibînin, û hûnê wê nebînin. ²³Ewê ji we re bêjin: ‘Va ye, li wir!’ yan ‘Va ye, li vir!’ Neçin, li dû wan nekevin. ²⁴Çimkî çawa ku birûsk dibiriqe û ezmanî ji aliyekî heta aliyê din ronî dike, wisa jî Kurê Mirov wê di roja xwe de be. ²⁵Lê pêşî divê ew gelek êşan bikişîne û ji aliyê vê nifşê ve bê redkirin. ²⁶Çawa ku rojên Nûh bûn, wisa jî wê rojên Kurê Mirov bibin. ²⁷Wan dixwar, vedixwar, dizewicîn û dihatin zewicandin, heta roja ku Nûh ket keştiyê, û tofan hat û ew hemû têk birin. ²⁸Di rojên Lût de jî wisa bû: xwarin, vexwarin, kirîn, firotin, çandin, avakirin, ²⁹lê roja ku Lût ji Sodomê derket, ji ezmên agir û kirêt barî û ew hemû têk birin, ³⁰wisa jî wê bibe roja ku Kurê Mirov eşkere bibe. ³¹Wê rojê, kî ku li ser banî be û tiştên wî li hundir bin, bila bo wan dakeve xwarê; wisa jî, kî ku li zeviyê be, bila venegere. ³²Jina Lût bînin bîra xwe. ³³Kî ku bixwaze jiyana xwe biparêze, wê wê wenda bike, lê kî ku jiyana xwe wenda bike, wê wê biparêze. ³⁴Ez ji we re dibêjim, wê şevê wê du kes di yek nivînê de bin: yek wê bê birin, û yê din wê bê hiştin. ³⁵Wê du jin bi hev re genim hêrin; yek wê bê birin û ya din wê bê hiştin.” ^a a v35 Destnivîsên herî kevn li vir ayeteke 36an nînin; kopiyên paşîn lê zêde dikin: “Du zilam wê li zeviyê bin; yek wê bê birin û yê din wê bê hiştin.”

³⁷Wan pirsî: “Li ku, Xudan?” Wî got: “Li ku derê cenazeyek hebe, teyr wê li wir kom bibin.”