Lûqa 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Îsa ji şagirtên xwe re jî got: “Zengînekî kargêrek wî hebû, ku ew bi berbadkirina malê wî hat sûcdarkirin. ²Wî ew gazî kir û got: ‘Ev çi ye ku ez li ser te dibihîzim? Hesabê kargêriya xwe bide, çimkî tu êdî nikarî kargêriyê bikî.’

³“Kargêr di dilê xwe de got: ‘Ez çi bikim? Axayê min kargêriyê ji min distîne. Ez ne bi hêz im ku bikolim, û ez şerm dikim ku pars bikim.’ ⁴Ez dizanim ez ê çi bikim, da ku gava ez vî karî winda bikim, mirov min bibin nav malên xwe.’ ⁵Wî deyndarên axayê xwe yek bi yek gazî kirin û ji yê pêşîn pirsî: ‘Tu çiqas deyndarê axayê min î?’ ⁶Wî got: ‘Sed pîvan rûnê zeytûnê.’ Wî jê re got: ‘Hesabê xwe bigire, zû rûne û pêncî binivîse.’ ⁷Paşê ji yekî din pirsî: ‘Û tu, tu çiqas deyndar î?’ Wî got: ‘Sed pîvan genim.’ Wî jê re got: ‘Hesabê xwe bigire û heştê binivîse.’

⁸“Axê ji kargêrê nerast re pesn da, çimkî wî bi jîrî tevdigeriya; çimkî zarokên vê serdemê bi nifşê xwe re ji zarokên ronahiyê jîrtir in. ⁹Ez ji we re dibêjim, bi dewlemendiya dinyayê ji xwe re hevalan çêbikin, da ku gava ew biqede, ew we bibin nav warên herheyî. ¹⁰Kesê ku di ya herî hindik de dilsoz be, di ya pir de jî dilsoz e; kesê ku di ya herî hindik de nerast be, di ya pir de jî nerast e. ¹¹Loma heke hûn bi dewlemendiya dinyayê dilsoz nebûne, kî yê dewlemendiya rastîn bispêre we? ¹²Û heke hûn bi tiştên kesekî din re dilsoz nebûne, kî yê ya we bide we? ¹³Tu xizmetkarê malê nikare xizmeta du axayan bike. Ew ê ji yekî nefret bike û ji yê din hez bike, an ê bi yekî ve girêbibe û yê din biçûk bibîne. Hûn nikarin hem xizmeta Bavê me hem ya dewlemendiyê bikin.”

¹⁴Fêrisiyên ku ji peran hez dikirin, ev hemû bihîstin û pê tinazê xwe dikirin.

¹⁵Wî ji wan re got: “Hûn li ber mirovan xwe rast dikin, lê Bavê me dilên we dizane. Ya ku li nav mirovan bi rûmet e, li ba Bavê me nefretî ye.”

¹⁶“Şerîet û Pêxember heta Yûhenna berdewam bûn; ji wê demê û vir ve, mizgîniya Padîşahiya Bavê me tê belavkirin, û her kes bi zorê dikeve nav wê. ¹⁷Lê hêsantir e ku ezman û erd ji holê rabin ji ku xêzeke Şerîetê betal bibe.”

¹⁸“Her kesê ku jina xwe berde û yeke din bîne, zîna dike; û kesê ku bi jineke ji mêrê xwe berdayî re bizewice jî zîna dike.”

Zengîn û Lazar

¹⁹“Mirovekî zengîn hebû, ku kincên binefşî û keteanê hûrik li xwe dikirin, û her roj bi şahiyeke mezin dixwar. ²⁰Û feqîrek bi navê Lazar li ber deriyê wî hatibû danîn, ku bi birînan dagirtî bû, ²¹ew dixwest ji hûrikên ku ji sifreya zengîn diketin bixwe; tewra kûçik jî dihatin û birînên wî dialîstin. ²²Feqîr mir; milyaketan ew hilgirtin û birin kêleka Îbrahîm. Zengîn jî mir û hat veşartin, ^a a v22 Kêleka Îbrahîm: wêneyeke cihûyan e ji bo cihê rehetiyê, cihê ku rastî lê piştî mirinê bêhna xwe vedidan û li benda vejînê bûn. ²³û di gorê de, di êşê de, wî çavên xwe bilind kir û Îbrahîm ji dûr ve û Lazar li kêleka wî dît. ^b b v23 Hades cîhana miriyan e, cihê bendewariyê di navbera mirinê û dadgeriya dawî de — ne wekî cihê dawî yê dadbarkirinê ye. ²⁴Wî bang kir: ‘Bavo Îbrahîm, li min rehmê bike. Lazar bişîne da ku serê tiliya xwe di avê de bike û zimanê min sar bike, çimkî ez di vê pêtê de ezyet dikişînim.’

²⁵“Lê Îbrahîm got: ‘Zarokê min, bîne bîra xwe: te di jiyana xwe de tiştên qenc stand, û Lazar jî heman wisa tiştên nebaş. Niha ew li vir tê aramkirin, û tu di êşê de yî. ²⁶Ji bilî vê hemûyê, newalek mezin me ji we vediqetîne, da ku yên ku dixwazin ji vir derbasî ba we bibin nikaribin, û tu kes jî ji wir derbasî ba me nikaribe.’

²⁷“Û wî got: ‘Wê demê ez ji te lava dikim, bavo, ku wî bişînî mala bavê min, ²⁸çimkî pênc birayên min hene—bila ew wan hişyar bike, da ku ew jî neyên vî cihê êşê.’

²⁹“Lê Îbrahîm got: ‘Mûsa û Pêxember bi wan re hene; bila ew guhdariya wan bikin.’

³⁰Wî got: ‘Na, bavo Îbrahîm, lê heke yek ji miriyan here ba wan, ew ê tobe bikin.’

³¹Wî jê re got: ‘Heke ew guhdariya Mûsa û Pêxember nekin, ew ê bawer nekin tewra heke yek ji miriyan rabe jî.’”