Lûqa 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Niha hemû bacgir û gunehkar nêzîk dibûn ku guhdariya wî bikin. ^a a v1 Bacgir wek xayîn pir dihatin kerixandin — Cihûyên ku ji bo Romayê pere berhev dikirin, gelek caran zêde distandin û ferqê dixistin berîka xwe. ²Lê Fêrisî û Dîndaran gazin kirin û gotin: “Ev mirov gunehkaran bixêrhatî dike û bi wan re dixwe.”

³Loma wî ev mesel ji wan re got:

⁴“Kîjan mirov ji we yê ku sed pêz hebin, heke yekî ji wan winda bike, nod û nehan li deştê nahêle û li pey yê winda naçe heta ku wî bibîne? ⁵Û gava ku wî dibîne, bi şahî wî datîne ser milên xwe.” ⁶Gava ku digihîje malê, gazî dost û cîranên xwe dike û ji wan re dibêje: “Bi min re şahiyê bikin — min pêzê xwe yê winda dît.” ⁷“Ez ji we re dibêjim, bi heman awayî, ezman ji bo gunehkarekî ku tobe dike, zêdetir şahî dike ji bo nod û neh kesên rastîn ên ku ne hewceyî tobeyê ne.”

Bav li Pereyê Winda Digere

⁸“An kîjan jin ku deh pereyên zîv hebin, her yek destmizdê rojekê, heke yekî winda bike, çirayekê pê naxe, malê nagerîne û bi baldarî lê nagere heta ku wî bibîne?” ⁹Gava ku wî dibîne, gazî dost û cîranên xwe dike: “Bi min re şahiyê bikin, çimkî min pereyê ku min winda kiribû dît.” ¹⁰“Loma, ez ji we re dibêjim, li ber milyaketên Bavê me ji bo gunehkarekî ku tobe dike şahî heye.”

Bav Direve ku Kurê Xwe bi Malê re Bixêrhatî Bike

¹¹Û wî got: “Mirovek hebû ku du kurên wî hebûn.”

¹²“Kurê biçûk ji bavê xwe re got: ‘Bavo, para min a ji malê bide min.’ Loma wî milkê xwe li ser wan par ve kir. ¹³Demek şûnde, kurê biçûk her tiştê xwe berhev kir, çû welatekî dûr û li wir dewlemendiya xwe bi jiyana bêkêmasî sewitand. ¹⁴Piştî ku her tiştê xwe xerc kir, xelayek giran li wî welatî rabû û ew ket tengasiyê. ¹⁵Loma çû û ket xizmeta hemwelatiyekî wî welatî, yê ku ew şand nav zeviyên xwe ku beraz biçêrîne. ¹⁶Û wî dixwest ku zikê xwe bi şêlimên ku beraz dixwarin tije bike, lê kesî jê re nedida.”

¹⁷Gava ku hişê wî hat serê wî, got: “Çend karkerên bi destmizd ên bavê min hene ku nên li ba wan zêde dimîne, lê ez li vir ji birçîna dimirim? ¹⁸Ezê rabim û herim ba bavê xwe, û jê re bibêjim: ‘Bavo, min li hember ezmên û li ber te guneh kir. ¹⁹Ez êdî ne hêja me ku jê re kurê te bê gotin; min wek yekî ji karkerên xwe yên bi destmizd bike.’”

²⁰“Ew rabû û çû ba bavê xwe. Dema ku ew hê dûr bû, bavê wî ew dît û dilê wî bi dilrehmiyê şikest — bezî, destên xwe li stûyê wî gerand û ew ramûsand.” ^b b v20 Di çanda Îsa de, mirovekî bi rûmet li ber çavan tucaran nedibezî — bezîna bav tiştekî ecêbmayî, bi zanetî yê hezkirin û xwenizmkirinê bû.

²¹Û kur got: “Bavo, min li hember ezmên û li ber te guneh kir. Ez êdî ne hêja me ku jê re kurê te bê gotin.”

²²Lê bav ji xulamên xwe re got: “Bi lez kincê herî baş bînin û li wî bikin, gustîlkê têxin tiliya wî û solan têxin lingên wî.

²³Û golikê qelew bînin û serjê bikin, bila em bixwin û şahiyê bikin. ²⁴Çimkî ev kurê min mirî bû û careke din zindî bû; winda bû û hat dîtin.’ Û dest bi şahiyê kirin.”

²⁵“Kurê wî yê mezin li zeviyê bû; gava ku vedigeriya û nêzî malê bû, mûzîk û reqas bihîst. ²⁶Û gazî yekî ji xulaman kir û pirsî ka çi diqewime. ²⁷Wî jê re got: ‘Birayê te hatiye, û bavê te golikê qelew serjê kiriye, çimkî ew sax û silamet li ber xwe wergirt.’ ²⁸Lê ew hêrs bû û nexwest ku bikeve hundir. Bavê wî derket derve û li ber wî lava kir, ²⁹lê wî bersiva bavê xwe da: ‘Binêre, ev çend sal in ez ji te re kar dikim û tucaran li dijî fermanekê nekiriye — lê tu tucaran karikek jî nedayî min ku ez bi dostên xwe re şahiyê bikim. ³⁰Lê gava ku ev kurê te hat, yê ku dewlemendiya te bi fahîşeyan re xwar, te golikê qelew ji bo wî serjê kir!’”

³¹Wî jê re got: “Kurê min, tu her gav bi min re yî, û her tiştê min ê te ye.

³²Diviya ku em şahî û şêniyê bikin: ev birayê te mirî bû û zindî ye, winda bû û hat dîtin.’”