Lûqa 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Rojek Şemiyê, gava ku ew çû mala yekî ji serokên Fêrisiyan da ku nan bixwe, ew bi baldarî li wî dinihêrîn. ²Û li ber wî zilamek hebû ku laşê wî bi avê werimî bû.

³Îsa ji pisporên şerîetê û Fêrisiyan re got: “Li gorî şerîetê rewa ye ku mirov roja Şemiyê şîfayê bide, an na?”

⁴Lê ew bêdeng man. Loma wî zilam girt, şîfa da wî û ew verê kir.

⁵Paşê wî ji wan re got: “Heke kurê yekî ji we an gayê wî roja Şemiyê bikeve bîrê, ma hûnê wî di cih de dernexin?”

⁶Û nikaribûn ji vê re bersivekê bidin.

⁷Gava ku wî dît mêvan çawa cihên rûmetê hildibijêrin, wî ji wan re meselek got:

⁸“Gava ku yek we vexwîne şahiya dawetê, cihê rûmetê negirin, çimkî dibe ku mêvanek ji te berbiçavtir hatibe vexwendin. ⁹Hingê yê ku herduyan we vexwendiye, wê bê û ji te re bibêje: ‘Cihê xwe bide vî kesî,’ û tuyê bi fedîtî neçar bimînî ku cihê jêrîn bigirî. ¹⁰Lê gava ku te vexwînin, here û cihê jêrîn bigire, da ku gava ku xwediyê mala te tê, ew ji te re bibêje: ‘Hevalê min, derbasî cihekî jortir bibe.’ Hingê tuyê li ber hemû yên ku bi te re li ser sifreyê ne, bibî xwedî rûmet. ¹¹Çimkî her kesê ku xwe bilind dike, wê bê nizmkirin, û yên ku xwe nizm dikin, wê bên bilindkirin.”

¹²Paşê wî ji zilamê ku ew vexwendibû re got: “Gava ku tu firavîn an şîvekê didî, hevalên xwe an birayên xwe an xizmên xwe an cîranên xwe yên dewlemend venexwîne. Heke tu wisa bikî, dibe ku ew jî te vexwînin û heqê te were vegerandin. ¹³Lê gava ku tu şahiyekê didî, feqîran, seqetan, şelan û koran vexwîne, ¹⁴û tuyê bibî xwedî bereket. Ji ber ku ti rê tuneye ku heqê te vegerînin, di vejîna rastperweran de wê heqê te were vegerandin.”

Şahiya Bavê me

¹⁵Gava ku yekî ji yên ku bi wî re li ser sifreyê bûn ev bihîst, wî jê re got: “Xwezî bi wî kesê ku wê di padîşahiya Bavê me de li ser sifreya şahiyê nan bixwe!”

¹⁶Îsa bersiv da: “Zilamekî şahiyeke mezin dida û gelek mêvan vexwendin.

¹⁷Gava ku wextê şahiyê hat, wî xulamê xwe şand da ku ji yên vexwendî re bibêje: ‘Werin, çimkî niha her tişt amade ye.’ ¹⁸Lê yek li pey yê din, hemûyan dest bi hinceta anînê kirin. Yê pêşîn jê re got: ‘Min zeviyek kirî, û divê ez herim û lê binihêrim. Ji kerema xwe min bibexşîne.’

¹⁹Yekî din got: ‘Min pênc cot ga kirîne, û ez diçim da ku wan biceribînim. Ji kerema xwe min bibexşîne.’

²⁰Û yekî din got: ‘Min nû jinek aniye, loma ez nikarim werim.’

²¹Loma xulam vegeriya û ev ji axayê xwe re got. Hingê axayê malê hêrs bû û ji xulamê xwe re got: ‘Zû derkeve kolan û quncikên bajêr, û feqîran, seqetan, koran û şelan bîne hundir.’

²²Xulêm got: ‘Axayê min, tiştê ku te ferman kir hat kirin, û hê jî cih heye.’

²³Hingê axê ji xulêm re got: ‘Derkeve rê û rêyên gund, û wan neçar bike ku werin hundir, da ku mala min tije bibe. ²⁴Çimkî ez ji we re dibêjim, ti yek ji yên ku hatin vexwendin, wê çêja şahiya min tam nekin.’”

Bihayê Pey Îsa Çûnê

²⁵Elaletên mezin bi wî re diçûn, û ew berê xwe da wan û got:

²⁶“Heke yek were ba min û ji bavê xwe û diya xwe û jina xwe û zarokên xwe û birayên xwe û xwişkên xwe nefret neke — belê, ji jiyana xwe jî — ew nikare bibe şagirtê min. ^a a v26 “Nefret” li vir awayekî axaftinê yê Îbranî ye ku tê maneya ku mirov bi berawirdî pir kêmtir hez bike — Îsa ferman nake ku mirov li hember malbata xwe dijminatiyê bike, lê hezkirinek ji xwe re ya ku ji her dilsoziya din zêdetir e. ²⁷Her kesê ku xaça xwe hilnegire û nekeve pey min, nikare bibe şagirtê min. ²⁸Bifikire ku yek ji we dixwaze bircekê ava bike. Ma ew ê pêşî rûnene û hesabê bihayê wê neke, da ku bibîne ka têra wî heye ku wê biqedîne an na? ²⁹Wekî din, heke ew xîmê wê deyne û nekare wê biqedîne, hemû yên ku wê dibînin, wê dest bi tinazkirina pê bikin, ³⁰û bibêjin: ‘Vî kesî dest bi avakirinê kir û nekarî wê biqedîne.’ ³¹An bifikire ku padîşahek dixwaze biçe şer li dijî padîşahekî din. Ma ew ê pêşî rûnene û nefikire ka dikare bi 10,000 zilaman li hember wî yê ku bi 20,000 zilaman tê ser wî derkeve an na? ³²Û heke nikaribe, ew ê gava ku yê din hê dûr e, şandeyekê bişîne û daxwaza mercên aştiyê bike. ³³Bi vî awayî, her yek ji we yê ku dest ji her tiştê ku heye bernede, nikare bibe şagirtê min.

³⁴“Xwê tiştekî baş e, lê heke xwê şorbûna xwe winda bike, ew ê çawa dîsa şor bibe? ³⁵Ne ji bo axê û ne jî ji bo girseya zibil tê kêrê, ew tê avêtin. Yê ku guhên wî hene ku bibihîze, bila bibihîze.”