Marqos 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Di wan rojan de, dîsa elaleteke mezin kom bû û tiştek wan tunebû ku bixwin. Îsa şagirtên xwe gazî kir û got:

²“Dilê min bi vê elaletê dişewite — va ye sê roj in ku ew bi min re ne û tiştek wan tuneye ku bixwin. ³Heke ez wan birçî bişînim malê, ewê li rê bêhal bikevin — hinek ji wan ji dûr ve hatine.”

⁴Şagirtên wî bersiv dan û gotin: “Li vê çolê kes çawa dikare van mirovan bi nan têr bike?”

⁵Wî ji wan pirsî: “Çend nanên we hene?” Wan got: “Heft.”

⁶Wî ji elaletê re got ku li erdê rûnin, heft nan hildan, şikir kir, ew şikandin û dan şagirtên xwe ku pêşkêşî mirovan bikin; û wan pêşkêşî elaletê kir. ⁷Çend masiyên biçûk jî hebûn; piştî ku ew pîroz kirin, wî ji şagirtan re got ku van jî pêşkêşî mirovan bikin. ⁸Wan xwar û têr bûn. Û wan heft selikên ji perçeyên mayî berhev kirin. ⁹Nêzîkî 4,000 kes li wir bûn. Û wî ew verê kirin.

¹⁰Paşê ew di cih de bi şagirtên xwe re li qeyikê siwar bû û çû herêma Dalmanûtayê.

Nifşek ku Nîşanan Dixwaze

¹¹Fêrisî hatin û dest pê kirin ku bi wî re nîqaş bikin, wî diceribandin û ji wî nîşanek ji ezmên dixwestin.

¹²Wî di ruhê xwe de kûr axîn kişand û got: “Çima ev nifş nîşanê dixwaze? Bi rastî ez ji we re dibêjim, tu nîşan ji vî nifşî re nayê dayîn.”

¹³Û wî dev ji wan berda, dîsa li qeyikê siwar bû û çû aliyê din.

Ji Hevîrtirşka Fêrisiyan Xwe Biparêzin

¹⁴Wan ji bîr kiribû ku nên bînin — tenê nanekî bi wan re li qeyikê hebû.

¹⁵Wî wan hişyar kir û got: “Hay ji xwe hebin — xwe ji hevîrtirşka Fêrisiyan û hevîrtirşka Hêrodês biparêzin.”

¹⁶Û wan dest pê kir ku bi hev re li ser vê yekê biaxivin ku nanê wan tuneye.

¹⁷Îsa vê yekê zanî û pirsî: “Çima li ser nebûna nan diaxivin? Hûn hê jî nabînin û nagihin? Ma dilên we hişk bûne? ¹⁸Çavên we hene, ma hûn nabînin? Guhên we hene, ma hûn nabihîzin? Û ma hûn nayînin bîra xwe? ¹⁹Gava min pênc nan ji bo 5,000 kesî şikandin, we çend selikên tije perçe berhev kirin?” Wan got: “Diwanzdeh.”

²⁰“Û gava min heft nan ji bo 4,000 kesî şikandin, we çend selikên tije perçeyên şikandî berhev kirin?” Wan got: “Heft.”

²¹Û wî ji wan re got: “Hûn hê jî fêm nakin?”

Zilamekî Kor Dîtina Xwe Werdigire

²²Ew hatin Beytsaydayê, li wir mirovan zilamekî kor anî cem wî û ji Îsa lava kirin ku destê xwe li zilam bide.

²³Wî destê zilamê kor girt, ew ji gund derxist, tif kir çavên wî, destên xwe li ser wî danî û pirsî: “Tu tiştekî dibînî?”

²⁴Wî serê xwe hilda û got: “Ez mirovan dibînim, lê ew wek daran xuya dikin ku dimeşin.”

²⁵Paşê Îsa dîsa destên xwe li ser çavên zilam danî; zilam baş nihêrî, saxlem bû û her tişt zelal dît.

²⁶Û wî ew şand malê û got: “Qet nekeve gund jî.”

Hûn Dibêjin Ez Kî me?

²⁷Îsa û şagirtên wî çûn gundên Qeyseriya Filîpî. Li rê wî ji wan pirsî: “Mirov dibêjin ez kî me?”

²⁸Wan jê re got: “Yûhennayê Nixumkar; û hinek dibêjin Êlyas; û hinekên din jî, yek ji pêxemberan.”

²⁹Paşê wî ji wan pirsî: “Lê hûn dibêjin ez kî me?” Petrûs bersiv da: “Tu Mesîh î.”

³⁰Û wî bi tundî wan hişyar kir ku li ser wî neaxivin.

Divê Kurê Mirov Cefayê Bikişîne

³¹Wî dest pê kir ku fêrî wan bike ku divê Kurê Mirov gelek cefayê bikişîne, ji aliyê rihspiyan, serokên kahînan û nivîskaran ve bê redkirin, bê kuştin û piştî sê rojan rabe. ³²Wî ev yek eşkere got. Û Petrûs ew kişand aliyekî û dest pê kir ku wî şêwir bike.

³³Lê ew zivirî, li şagirtên xwe nihêrî û Petrûs şêwir kir: “Here pişt min, Îblîs! Çimkî tu hişê xwe nadî tiştên Bavê me, lê tu hişê xwe didî tiştên mirovan.”

³⁴Wî gazî elaletê û şagirtên xwe kir û ji wan re got: “Kesê ku bixwaze li pey min bê, divê dev ji xwe berde, xaça xwe hilde û li pey min bê. ³⁵Kesê ku bixwaze jiyana xwe rizgar bike, wê wê wenda bike; lê kesê ku jiyana xwe ji bo min û mizgîniyê wenda bike, wê wê rizgar bike. ³⁶Çi feydê dide mirovek ku tevahiya dinyayê bi dest bixe lê canê xwe wenda bike? ³⁷Çimkî mirov çi dikare di berdêla canê xwe de bide? ³⁸Çimkî kesê ku di vî nifşê zînakar û gunehkar de ji min û ji peyvên min şerm bike — Kurê Mirov jî wê ji wî şerm bike, gava ew di rûmeta Bavê xwe de bi milyaketên pîroz re bê.”