Daxwaza Nîşanekê ji Ezmên

Petrûs wî wekî Mesîh, Kurê Bavê zindî bi nav dike, û piştî çend deqîqeyan jê re Şeytan tê gotin ji ber ku red dike bibihîze ku divê ev Mesîh bê kuştin. Îsa dibêje, li pey wî çûn tê wateya înkarkirina xwe û hilgirtina xaçekê ye, ne ku meriv jê bê parastin.

Beş 16.

Fêrisî û Sadûqî hatin ba wî da ku wî biceribînin, û jê xwestin ku nîşanekê ji ezmên nîşanî wan bide.

Wî bersiv da: “Gava êvar tê, hûn dibêjin, ‘Hewa wê xweş be, çimkî ezman sor e.’

“Û sibehê jî, ‘Îro wê bahoz hebe, çimkî ezman sor û tarî ye.’ Hûn dizanin ku rûyê ezmên bixwînin, lê nikarin nîşanên deman bixwînin.

“Nifşekî xerab û bêwefa li nîşanekê digere; lê ji bilî nîşana Yûnis tu nîşan nayê dayîn.” Piştre ew li wan vegeriya û çû.

Hevîrtirşa Hînkirina Derewîn

Gava şagirt derbasî aliyê din bûn, wan ji bîr kiribû ku nan bînin.

Îsa ji wan re got: “Hay ji xwe hebin û ji hevîrtirşa Fêrisî û Sadûqiyan xwe biparêzin.”

Wan di nav xwe de li ser vê yekê axivîn û gotin: “Ev ji ber ku me nan neanî ye.”

Îsa bi vê yekê hay bû û got: “Gelî kêmbaweran, çima di nav xwe de li ser vê diaxivin ku nanê we tuneye? Hê jî fêm nakin? Gelo bîra we nayê penc nanên ji bo pênc hezaran, û we çend selik berhev kirin?

“Yan jî heft nanên ji bo çar hezaran, û we çend selik civandin?

“Çawa fêm nakin ku min ji we re li ser nan neaxivî? Ji hevîrtirşa Fêrisî û Sadûqiyan hay ji xwe hebin.”

Hingê wan fêm kir ku wî ji wan re negotibû ku ji hevîrtirşa nan xwe biparêzin, lê ji hînkirina Fêrisî û Sadûqiyan.

Petrûs Kurê Bav Îqrar Dike

Gava Îsa gihîşt herêma Qeyseriya Filîpos, ji şagirtên xwe pirsî: “Mirov dibêjin ku Kurê Mirov kî ye?”

Wan got: “Hinek dibêjin Yûhennayê Nixumkar, hinek Êlyas, hinek jî Yêremya yan yek ji pêxemberan.”

Wî ji wan re got: “Lê hûn dibêjin ku ez kî me?”

Şimûn Petrûs bersiv da: “Tu Mesîh î, Kurê Bavê zindî.”

Îsa bersiv da: “Şimûnê kurê Yûnis, tu bextewar î — goşt û xwîn ev ne ji te re eşkere kir, lê Bavê min ê li ezmanan.

“Û ez ji te re dibêjim: tu Petrûs î, û ezê li ser vî zinarî civîna xwe ava bikim; dergehên gorê nikarin wê têk bibin.

“Ezê mifteyên padîşahiya Bavê me bidim te; her tiştê ku tu li ser erdê girê bidî, wê li ezmanan jî girêdayî be, û her tiştê ku tu li ser erdê vekî, wê li ezmanan jî vekirî be.”

Hingê wî bi tundî emir li şagirtan kir ku ji tu kesî re negotin ku ew Mesîh e.

Divê Kur Cefayê Bikişîne û Rabe

Ji wê demê û pê ve, Îsa dest pê kir ku ji şagirtên xwe re bibêje ku divê ew biçe Orşelîmê, ji destên rihspiyan, serokkahînan û nivîskaran gelek cefayê bikişîne, bê kuştin û di roja sêyemîn de rabe.

Petrûs ew bir aliyekî û lê hilat: “Ya Xudan, çawa! Ev wê qet neyê serê te.”

Lê ew zivirî û ji Petrûs re got: “Here paş min, ey Îblîs! Tu ji min re asteng î, çimkî tu ne li tiştên ku Bavê me diecibîne difikirî, lê li tiştên ku mirov diecibînin.”

Hingê Îsa ji şagirtên xwe re got: “Kesê ku dixwaze li pey min bê, divê xwe înkar bike, xaça xwe hilîne û li pey min bê.

“Çimkî kesê ku dixwaze jiyana xwe rizgar bike, wê wê wenda bike, lê kesê ku jiyana xwe ji bo min wenda bike, wê wê bibîne.

“Heke mirovek hemû dinyayê bi dest bixe lê canê xwe wenda bike, çi feyde ye? Yan jî mirov çi dikare di berdêla canê xwe de bide?

“Çimkî Kurê Mirov wê bi rûmeta Bavê xwe bi milyaketên xwe re bê, û hingê wê heqê her kesî li gorî kirinên wî bide.

“Bi rastî ez ji we re dibêjim: hinek ji wan ên ku li vir sekinîne, wê mirinê tam nekin, heta ku Kurê Mirov di padîşahiya xwe de tê bibînin.”