Metta 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Gava Îsa van gotinan xilas kirin, ji Celîlê derket û çû herêma Cihûstanê, li aliyê din ê Çemê Urdunê. ²Elaletên mezin li pey wî çûn, û wî ew li wir qenc kirin.

³Fêrisî hatin ba wî da ku wî biceribînin û pirsîn: “Gelo ji mêrekî re durist e ku ji bo her sedemê jina xwe berde?”

⁴Wî bersiv da: “Ma we nexwendiye ku Bavê me, yê ku ew di destpêkê de afirandin, ew nêr û mê afirandin, ⁵û got: ‘Loma mêr wê bavê xwe û diya xwe bihêle û bi jina xwe ve bizeliqe, û her du wê bibin yek beden’? ⁶Îcar ew êdî ne du ne lê yek beden in; loma bila tu kes tişta ku Bavê me gihandiye hev ji hev neke.”

⁷Wan jê re got: “Nexwe çima Mûsa emir kir ku mêrek belgeya berdanê bide û wê bişîne?”

⁸Wî ji wan re got: “Ji ber ku dilên we hişk bûn, Mûsa destûr da we ku hûn jinên xwe berdin, lê ji destpêkê de wisa nebû. ⁹Ez ji we re dibêjim: kesê ku jina xwe berde — ji bilî ji ber gunehê cinsî — û bi yeke din re bizewice, zina dike.”

¹⁰Şagirtan jê re got: “Heke rewş di navbera mêr û jinê de wisa ye, çêtir e ku mirov nezewice.”

¹¹Wî ji wan re got: “Ne herkes dikare vê gotinê qebûl bike — tenê ewên ku jê re tê dayîn. ¹²Ewên ku ji zikê diya xwe ve wisa hatine dinyayê ne hene; ewên ku ji aliyê kesên din ve wisa hatine kirin hene; û ewên ku ji bo Padîşahiya Bavê me xwe wisa kirine hene. Bila yê ku dikare vê qebûl bike, qebûl bike.”

Îsa Zarokên Biçûk Bi Xêrhatin Dike

¹³Paşê zarokên biçûk anîn ba wî da ku ew destên xwe deyne ser wan û dua bike, lê şagirtan ewên ku wan tînin rexne kirin.

¹⁴Lê Îsa got: “Bila zarokên biçûk bên ba min — li wan qedexe nekin, çimkî Padîşahiya Bavê me ya ewên weha ye.”

¹⁵Û wî destên xwe danîn ser wan û ji wir çû.

Tişta Ku Kêm Bû

¹⁶Di wê gavê de mêrekî xwe nêzîkî wî kir û pirsî: “Mamoste, ez divê çi qenciyê bikim da ku jiyana herheyî bi dest bixim?”

¹⁷Wî jê re got: “Çima tu li ser qenciyê ji min dipirsî? Tenê yek qenc e. Heke tu dixwazî bikevî jiyanê, emiran bigire.”

¹⁸Wî pirsî: “Kîjan?” Îsa got: “Kesî nekuje, zinayê neke, diziyê neke, şahidiya derewîn neke, ¹⁹rûmetê bide bavê xwe û diya xwe, û ji cîranê xwe wekî xwe hez bike.”

²⁰Xortî jê re got: “Min ev hemû girtine. Hê jî çi ji min kêm e?”

²¹Îsa jê re got: “Heke tu dixwazî temam bibî, biçe, milkên xwe bifroşe û bide belengazan — wê ji te re li ezmanan xezîne hebe — paşê were, li pey min bê.”

²²Gava xortî ev bihîst, bi xemgînî çû, çimkî dewlemendiyeke mezin a wî hebû.

²³Îsa ji şagirtên xwe re got: “Bi rastî, ez ji we re dibêjim: dewlemendek bi zorê wê bikeve Padîşahiya Bavê me. ²⁴Ez dîsa ji we re dibêjim: deveyek ji qula derziyê re hêsantir derbas dibe ji dewlemendek ku bikeve Padîşahiya Bavê me.”

²⁵Gava şagirtan ev bihîst, pir ecêbmayî man û pirsîn: “Nexwe kî dikare rizgar bibe?”

²⁶Îsa li wan nêrî û got: “Ev ji bo mirovan ne mumkun e, lê li ba Bavê me her tişt mumkun e.”

²⁷Paşê Petrûs jê re got: “Va ye, me her tişt hişt û li pey te hat. Nexwe wê çi ji me re hebe?”

²⁸Îsa ji wan re got: “Bi rastî: di nûbûnê de, gava Kurê Mirov li ser textê xwe yê birûmet rûne, hûnên ku li pey min hatin jî wê li ser diwanzdeh textan rûnin, û diwanzdeh êlên Îsraêl dadbar bikin.

²⁹“Her kesê ku ji bo navê min mal an bira an xwişk an bav an dê an zarok an zevî hiştibe, wê sed qat zêdetir wergire û jiyana herheyî mîrat bigire. ³⁰Lê gelek ên ku pêşî ne wê dawî bibin, û gelek ên ku dawî ne wê pêşî bibin.”