Metta 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Gava ku Îsa elaletê dît, derket ser çiyê; piştî ku rûnişt, şagirtên wî hatin ba wî. ²Û devê xwe vekir û dest pê kir ku hînî wan bike û got: ^a a v2 Di tevahiya Mizgîniya li ser Çiyê de, Îsa peyrewên xwe dikişîne nav heman nêzîkatiya bi Bav re ya ku ew bi xwe dizane, û car bi car ji “Bavê we yê li ezmanan” dibêje.

³“Xwezî bi belengazên di ruh de, çimkî padîşahiya Bavê me ya wan e. ⁴Xwezî bi şînkirinan, çimkî ewê bên dilanîn. ⁵Xwezî bi nefsbiçûkan, çimkî ewê bibin wêrisên erdê. ⁶Xwezî bi wan ên ku birçî û tî yên rastiyê ne, çimkî ewê têr bibin. ⁷Xwezî bi dilrehman, çimkî ewê dilrehmiyê bibînin. ⁸Xwezî bi wan ên paqijdil, çimkî ewê Bavê me bibînin. ⁹Xwezî bi aştîçêkeran, çimkî ewê bibin navê zarokên Bavê me. ¹⁰Xwezî bi wan ên ku ji bo rastiyê tên çewisandin, çimkî padîşahiya Bavê me ya wan e.

¹¹“Xwezî bi we gava ku mirov ji ber min we biçûk dixin, dicewisînin û her cûre xerabiyê bi derewan li hember we dibêjin. ¹²Şa bibin û bikêfxweş bibin, çimkî xelata we li ezmên mezin e, çimkî wan pêxemberên berî we jî bi heman awayî çewisandin.

Hûn Xwê û Ronahî ne

¹³“Hûn xwêya erdê ne. Lê heke xwê tama xwe winda bike, ew çawa dîsa bibe xwê? Êdî ji bo tu tiştî ne baş e, ji bilî ku bê avêtin û di bin lingên mirovan de bê pelçiqandin.

¹⁴“Hûn ronahiya dinyayê ne. Bajarê ku li ser çiyekî hatiye avakirin nikare veşartî bimîne. ¹⁵Tu kes çirayekê pênaxe û deynîne bin firaqekê, lê wê datîne ser şamdankê da ku ronahiyê bide hemûyên di malê de. ¹⁶Wisa jî, bila ronahiya we li ber mirovan bibiriqe, da ku ew karên we yên qenc bibînin û Bavê we yê li ezmanan birûmet bikin.

Kur Şerîetê Pêk Tîne

¹⁷“Nefikirin ku ez hatim da ku Şerîetê an Pêxemberan ji holê rakim—ez nehatim ku wan ji holê rakim, lê ku wan pêk bînim. ¹⁸Çimkî bi rastî ez ji we re dibêjim: heta ku ezman û erd bibihurin, ne tîpek, ne nîşanek jî wê ji Şerîetê nebihure, heta ku her tişt pêk were. ¹⁹Loma kesê ku yek ji van emrên herî biçûk bişkîne û hînî wisa kesên din bike, ewê di padîşahiya Bavê me de herî biçûk bê nav kirin; lê kesê ku wan bi cih bîne û hîn bike, ewê di padîşahiya Bavê me de mezin bê nav kirin. ²⁰Çimkî ez ji we re dibêjim, heke rastiya we ji ya dibîr û Fêrisiyan zêdetir nebe, hûnê tu carî nekevin padîşahiya Bavê me.

Pêşî bi Birayê Xwe re Li Hev Were

²¹“We bihîstiye ku ji kesên kevnar re hatiye gotin: ‘Mirov nekuje; kesê ku mirov bikuje wê bikeve bin dadbarkirinê.’ ²²Lê ez ji we re dibêjim: kesê ku li birayê xwe hêrs bibe wê dikeve metirsiya dadbarkirinê. Kesê ku birayê xwe biçûk bixe wê dikeve metirsiya civata dîwanê, û kesê ku bibêje, ‘Ey ehmeq!’ wê dikeve metirsiya dojeha agir.

²³“Loma heke tu diyariya xwe li ser gorîgehê pêşkêş bikî û li wir bîra te were ku birayê te li hember te tiştek heye, ²⁴diyariya xwe li wir li ber gorîgehê bihêle, biçe pêşî bi birayê xwe re li hev were, paşê were û diyariya xwe pêşkêş bike. ²⁵Hê ku tu bi gilîkerê xwe re di rê de yî, zû bi wî re li hev were, da ku ew te nede destê dadger, dadger te nede destê efser, û tu neyê avêtin zindanê. ²⁶Bi rastî ez ji we re dibêjim, tu carî jê dernakevî heta ku te qurûşa dawî jî nedabe.

Paqijî di Dil de Dest Pê Dike

²⁷“We bihîstiye ku hatiye gotin: ‘Dê zînayê nekî.’ ²⁸Lê ez ji we re dibêjim: her kesê ku bi daxwaza nefsê li jinekê binêre, berê di dilê xwe de bi wê re zîna kiriye. ²⁹Heke çavê te yê rastê te bike sedema ketinê, wî derxe û bavêje—ji te re çêtir e ku perçeyek ji bedena xwe winda bikî ji ku tevahiya bedena te bê avêtin dojehê. ³⁰Heke destê te yê rastê te bike sedema gunehê, wî jê bike û bavêje. Ji te re çêtir e ku perçeyek ji xwe winda bikî ji ku tevahiya bedena te here dojehê.

³¹“Herwiha hatiye gotin: ‘Kesê ku jina xwe berde, divê jê re senedê berdanê bide.’ ³²Ez ji we re dibêjim: kesê ku jina xwe berde, ji bilî ji ber gunehê zayendî, wê dike qurbana zînayê; û kesê ku bi jineke berdayî re bizewice, zîna dike.

Bila Erêya We Erê Be

³³“Dîsa, we bihîstiye ku ji kevnaran re hatiye gotin: ‘Sonda xwe neşikîne—wê ji Bavê me re pêk bîne.’ ³⁴Lê ez ji we re dibêjim, qet sondê nexwin: ne bi ezmên, çimkî ew textê Bavê me ye, ³⁵ne jî bi erdê, çimkî ew pêpelûka lingên wî ye, ne jî bi Orşelîmê, çimkî ew bajarê Padîşahê mezin e. ³⁶Û bi serê xwe sondê nexwe, çimkî tu nikarî tayek mûyê bikî spî an reş. ³⁷Bila ‘Erêya’ we ‘Erê’ be, û ‘Naya’ we ‘Na’; her tiştê ku ji vê wêdetir be ji xerabekar tê.

Ji Çav Berî Çêv Wêdetir Here

³⁸“We bihîstiye ku hatiye gotin: ‘Çav li hember çêv û diran li hember diran.’ ³⁹Lê ez ji we re dibêjim: li hember kesê xerab ranebin. Heke yek li alîyê rûyê te yê rastê bixe, aliyê din jî bidê. ⁴⁰Heke yek bixwaze te bide dadgehê û kirasê te bistîne, bila ebaya te jî bistîne. ⁴¹Û heke yek te bi darê zorê mecbûr bike ku milekê rê biçî, du milan bi wî re biçe. ⁴²Bide kesê ku ji te dixwaze, û rûyê xwe ji kesê ku dixwaze deyn ji te bike, venegerîne.

Çawa ku Ew Dike, Hûn jî ji Dijminên Xwe Hez Bikin

⁴³“We bihîstiye ku hatiye gotin: ‘Dê ji cîranê xwe hez bikî û ji dijminê xwe nefret bikî.’ ⁴⁴Lê ez ji we re dibêjim, ji dijminên xwe hez bikin û ji bo wan ên ku we dicewisînin dua bikin, ⁴⁵da ku hûn bibin zarokên Bavê we yê li ezmanan, çimkî ew tavê xwe li ser xerab û qencan radike û baranê li ser rast û neheqan dibarîne. ⁴⁶Heke hûn ji wan hez bikin ên ku ji we hez dikin, ew çi xelat e? Ma bacgir jî heman tiştî nakin? ⁴⁷Heke hûn tenê li birayên xwe silavê bidin, hûn çi zêdetir ji yên din dikin? Ma miletperest jî heman tiştî nakin? ⁴⁸Loma, wek ku Bavê we yê ezmanî temam e, hûn jî temam bibin.”