Miryam û Harûn li dijî Mûsa radibin

Miryam û Harûn îddia dikin ku ew jî bi qasî Mûsa ji bo Bavê me dipeyivin. Ew bersiv dide ku bi Mûsa re dev bi dev dipeyive, ne bi mamikan. Miryam nexweş derdikeve; Mûsa tavilê ji bo saxkirina wê lava dike, û tevahiya ordîgehê heft rojan disekine.

Bavê me di ayetan de dipeyive 4, 6–8, 14

Beş 12.

Miryam û Harûn ji ber jina Kûşî ya ku Mûsa pê re zewicîbû, li dijî Mûsa peyivîn — çimkî ew bi jineke Kûşî re zewicîbû. Wan got: “Ma Bavê me tenê bi destê Mûsa peyivîye? Ma ew bi destê me jî nepeyivîye?” Û Bavê me ev bihîst.

Mûsa mirovekî pir nefsbiçûk bû, ji hemû mirovên li ser rûyê erdê bêtir.

Bavê me ji nişkê ve ji Mûsa, Harûn û Miryamê re got: “Hûn her sê derkevin, werin Konê Civînê.” Her sê derketin.

Piştre Bavê me di stûneke ewr de daket, li ber deriyê kon sekinî, gazî Harûn û Miryamê kir û her du jî hatin pêş.

Wî got: “Gotinên min bibihîzin: Heke di nav we de pêxemberek hebe, ez, Bavê we, xwe di dîtiniyekê de nîşanî wî didim, di xewnê de bi wî re dipeyivim. Bi xulamê min Mûsa re ne wisa ye; ew di hemû mala min de dilsoz e. Ez bi wî re dev bi dev, bi zelalî û ne bi mamikan dipeyivim, û ew şiklê Bavê me dibîne. Îcar çima hûn netirsiyan ku li dijî xulamê min Mûsa bipeyivin?”

Loma hêrsa Bavê me li hember wan gur bû û ew çû.

Gava ewr ji ser kon rabû, va ye Miryam nexweş bûbû, wek berfê spî bûbû. Harûn berê xwe da Miryamê, û va ye — nexweş bû. Harûn ji Mûsa re got: “Ji kerema xwe, ezbenî, gunehê bêaqilî û xirabiya me li ser me nehesibîne. Nehêle ew bibe wek zarokekî mirî ku gava ji malzaroka diya xwe derdikeve, nîvê goştê wî xwariyî ye.”

Loma Mûsa ji Bavê me re qîriya û got: “Ji kerema xwe, Ya Bavê min, ji kerema xwe wê qenc bike!”

Lê Bavê me ji Mûsa re got: “Heke bavê wê tenê tif kiribûya rûyê wê, ma wê heft rojan şermezar nebûya? Wê heft rojan li derveyî wargehê bigire; paşê wê vegerîne.”

Miryam heft rojan li derveyî wargehê hat girtin; heta ku ew hat vegerandin, gel bar nekir. Piştî vê yekê gel ji Xaserotê bar kir û li Çola Paranê konên xwe vegirtin.