Jimar 33 FHB Father's Heart Bible™

33 ¹Ev in qonaxên rêwîtiya Îsraêliyan, gava ku ew li gorî beşên xwe, bi destê Mûsa û Harûn ji welatê Misirê derketin. ²Mûsa bi emrê Bavê me cihên ku jê bar kirin, qonax bi qonax nivîsandin; li gorî cihên ku jê bar kirin, qonaxên wan ev in. ³Di roja panzdehan a meha yekem de, roja piştî Cejna Derbasbûnê, ji Ramsesê bar kirin; Îsraêlî li ber çavên hemû Misiriyan bi wêrekî derketin, ⁴dema ku Misiriyan hemû nixuriyên xwe, yên ku Bavê me di nav wan de kuştibûn, vedişartin; Bavê me li ser xwedayên wan jî dîwan kiribû. ⁵Zarokên Îsraêl ji Ramsesê bar kirin û li Sukotê kon vedan. ⁶Ji Sukotê bar kirin û li Etamê, ku li qeraxa çolê ye, kon vedan. ⁷Ji Etamê bar kirin, vegeriyan Pî-Hahîrotê, ya ku li rojhilatê Baal-Sefonê ye, û li ber Mîgdolê kon vedan. ⁸Ji ber Hahîrotê bar kirin, di nav deryayê re derbasî çolê bûn, sê rojan di Çola Etamê de rê çûn û li Marayê kon vedan. ⁹Ji Marayê bar kirin û gihîştin Êlîmê; li wir diwanzdeh kaniyên avê û heftê darên xurmeyan hebûn. Li wir kon vedan. ¹⁰Ji Êlîmê bar kirin û li ber Yam Sûfê kon vedan. ^a a v10 Yam Sûf navê Îbranî yê wê deryayê ye ku bi gelemperî wek Deryaya Sor tê naskirin. ¹¹Ji Yam Sûfê bar kirin û li Çola Sînê kon vedan. ¹²Ji Çola Sînê bar kirin û li Dofkayê kon vedan. ¹³Ji Dofkayê bar kirin û li Alûşê kon vedan. ¹⁴Ji Alûşê bar kirin û li Refîdîmê kon vedan; li wir ava ku gel vexwe tunebû. ¹⁵Ji Refîdîmê bar kirin û li Çola Sînayê kon vedan. ¹⁶Ji Çola Sînayê bar kirin û li Qîbrot-Hataavayê kon vedan. ¹⁷Ji Qîbrot-Hataavayê bar kirin û li Haserotê kon vedan. ¹⁸Ji Haserotê bar kirin û li Rîtmayê kon vedan. ¹⁹Ji Rîtmayê bar kirin û li Rîmmon-Peresê kon vedan. ²⁰Ji Rîmmon-Peresê bar kirin û li Lîvnayê kon vedan. ²¹Ji Lîvnayê bar kirin û li Rîssayê kon vedan. ²²Ji Rîssayê bar kirin û li Qehelatayê kon vedan. ²³Ji Qehelatayê bar kirin û li Çiyayê Şeferê kon vedan. ²⁴Ji Çiyayê Şeferê bar kirin û li Haradayê kon vedan. ²⁵Ji Haradayê bar kirin û li Maqhelotê kon vedan. ²⁶Ji Maqhelotê bar kirin û li Tahatê kon vedan. ²⁷Ji Tahatê bar kirin û li Terahê kon vedan. ²⁸Ji Terahê bar kirin û li Mîtqayê kon vedan. ²⁹Ji Mîtqayê bar kirin û li Haşmonayê kon vedan. ³⁰Ji Haşmonayê bar kirin û li Moserotê kon vedan. ³¹Ji Moserotê bar kirin û li Benê-Yaaqanê kon vedan. ³²Ji Benê-Yaaqanê bar kirin û li Hor-Hagîdgadê kon vedan. ³³Ji Hor-Hagîdgadê bar kirin û li Yotvatayê kon vedan. ³⁴Ji Yotvatayê bar kirin û li Avronayê kon vedan. ³⁵Ji Avronayê bar kirin û li Esyon-Geberê kon vedan. ³⁶Ji Esyon-Geberê bar kirin û li Çola Zînê, yanî li Kadeşê, kon vedan. ³⁷Ji Kadeşê bar kirin û li Çiyayê Horê, li qeraxa welatê Edomê, kon vedan. ³⁸Harûnê kahîn bi emrê Bavê me hilkişiya Çiyayê Horê û li wir mir; ev di sala çilan a piştî derketina zarokên Îsraêl ji welatê Misirê de, di meha pêncan de, di roja wê ya yekem de bû. ³⁹Gava Harûn li Çiyayê Horê mir, ew sed û bîst û sê salî bû. ⁴⁰Padîşahê Aradê yê Kenanî, ku li Negeva Kenanê rûdinişt, bihîst ku Îsraêlî tên. ⁴¹Ji Çiyayê Horê bar kirin û li Salmonayê kon vedan. ⁴²Ji Salmonayê bar kirin û li Pûnonê kon vedan. ⁴³Ji Pûnonê bar kirin û li Obotê kon vedan. ⁴⁴Ji Obotê bar kirin û li Iyê-Abarîmê, li ser sînorê Moavê, kon vedan. ⁴⁵Ji Iyîmê bar kirin û li Dîbon-Gadê kon vedan. ⁴⁶Ji Dîbon-Gadê bar kirin û li Almon-Dîvlatayîmê kon vedan. ⁴⁷Ji Almon-Dîvlatayîmê bar kirin û li Çiyayên Abarîmê, li nêzîkî Neboyê, kon vedan. ⁴⁸Ji Çiyayên Abarîmê bar kirin û li Deştên Moavê, li ber Ûrdunê, li hemberî Erîhayê kon vedan. ⁴⁹Li kêleka Ûrdunê, ji Beyt-Yeşîmotê heta Abêl-Şîtîmê, li Deştên Moavê kon vedan.

⁵⁰Bavê me li Deştên Moavê, li ber Ûrdunê, li hemberî Erîhayê ji Mûsa re got:

⁵¹“Bi Îsraêliyan re bipeyive û ji wan re bêje: Gava ku hûn di Ûrdunê re derbasî welatê Kenanê bibin. ⁵²Hemû kesên ku li welêt rûdinin, ji ber xwe derxin; hemû pûtên wan ên kolayî û peykerên wan ên rijandî biherifînin û hemû cihên wan ên bilind hilweşînin. ⁵³Welêt bistînin û tê de rûnin, çimkî min ev welat daye we, da ku hûn bibin xwediyê wî. ⁵⁴Welêt bi pişkê di nav malbatên xwe de parve bikin: ji malbatên mezin re bêtir erd, ji yên biçûk re kêmtir erd bidin. Pişk li ku derê ji kê re bikeve, ew cih wê bibe yê wî. Hûnê li gorî eşîrên bav û kalên xwe mîras bistînin.

⁵⁵“Lê heke hûn rûniştvanên welêt ji ber xwe dernexin, ewên ku hûn dihêlin wê di çavên we de bibin derzî û di kêlekên we de bibin stirî; ewê li welatê ku hûn lê dijîn, tengahiyê bidin we. ⁵⁶Û paşê ezê tiştê ku min dixwest bi wan bikim, bi we bikim.”