Hesin Hesin Tûj Dike

Dostanî bi dilsozî tê vekolîn. Serzeniştek eşkere ji hezkirina veşartî çêtir e, birînên dostekî dilsoz in, û hesin hesin tûj dike. Herwiha li hember pesindana sibehê hişyar dike û pesnê wek ceribandina karakterê digire, paşê bi keriyan û dewaran diqede, çimkî dewlemendî heta hetayê namîne.

Beş 27.

Bi sibehê xwe nefiroşe, çimkî tu nizanî ku roj wê çi bîne. Bila yekî din te pesn bide, ne devê te bi xwe; biyaniyek, ne lêvên te bi xwe. Kevir giran e û rî jî barek e, lê acizkirina ehmeqî ji herduyan jî girantir e. Hêrs zalim e û xezeb serdest e, lê kî dikare li ber çavnebariyê rawestiya? Serzeniştek eşkere ji hezkirina ku veşartî dimîne çêtir e. Birînên dostekî dilsoz in, lê ramûsanên dijminekî bi xapandin in. Yê têr pîne şilik bin pê dike, lê ji yê birçî re tişta tal jî şîrîn tê. Mirovê ku ji mala xwe dûr dikeve, wek çûkê ku ji hêlîna xwe dûr dikeve. Rûn û bixûr dil şa dikin, û şîrîniya dostekî ji şêwirmendiya ji dil tê. Dostê xwe û dostê bavê xwe berneda, û gava bela tê serê te, neçe mala birayê xwe; cîranek nêzîk ji birayekî dûr çêtir e. Kurê min, aqilmend be û dilê min şa bike, da ku ez karibim bersiva her kesê ku min tinaz pê dike bidim. Zîrek xeterê dibîne û xwe vedişêre, lê sade pêş ve diçin û cezayê wê dikişînin. Kincê wî yê ku ji biyaniyekî re dibe kefîl bistîne; dema ew ji jineke xerîb re wisa dike, wî wek rehîn bigire. Kesê ku serê sibê zû bi dengekî bilind cîranê xwe pîroz dike, ew wek nifirek tê hesibandin. Jineke devjeng wek dilopa ku di roja baranê de bênavber dilope ye. Zeptkirina wê wek zeptkirina bayî ye, an wek girtina rûn bi destê rastê. Hesin hesin tûj dike, û mirovek mirovekî din tûj dike. Kesê ku dara hêjîrê diparêze wê fêkiyê wê bixwe, û kesê ku axayê xwe diparêze wê bê rûmetdarkirin. Çawa ku av rû nîşan dide, wusa dil jî mirov nîşan dide. Gor û Têkçûn tu caran têr nabin, û çavên mirov jî tu caran têr nabin. ^a Pote ji bo zîv e û kure ji bo zêr, û mirov bi pesnê ku jê re tê dayîn tê ceribandin. Her çend tu ehmeqî di cirnekê de bi destar bi hev re bi gilgil hûr bikî jî, ehmeqiya wî jê naçe. Rewşa keriyên xwe baş bizane, û baldar be li keriyên xwe yên dewar. Çimkî dewlemendî heta hetayê namîne, û tac jî ji nifşê heta nifşê nahêle. Gava giya diçe û şînahiya nû derdikeve û giyayên çiyê têne berhevkirin, berx wê cilên te peyda bikin, û bizin wê bihayê zeviyekê peyda bikin; û wê têra xwarina te şîrê bizinan hebe, ji bo xwarina mala te û ji bo xwedîkirina keçên te yên xizmetkar.