ฉบับพิมพ์
หนังสือ

เหล็กลับเหล็ก

มิตรภาพที่ถูกพิจารณาอย่างตรงไปตรงมา การตักเตือนอย่างเปิดเผยดีกว่าความรักที่ซ่อนไว้ บาดแผลจากมิตรเป็นความสัตย์ซื่อ และเหล็กลับเหล็ก บทนี้ยังเตือนไม่ให้โอ้อวดถึงวันพรุ่งนี้ และถือว่าคำสรรเสริญเป็นการทดสอบอุปนิสัย แล้วปิดท้ายด้วยฝูงแพะแกะและฝูงวัว เพราะความมั่งคั่งไม่ยั่งยืนเป็นนิตย์

บทที่ 27

อย่าโอ้อวดเรื่องวันพรุ่งนี้ เพราะเจ้าไม่รู้ว่าวันหนึ่งจะนำสิ่งใดมา จงให้คนอื่นสรรเสริญเจ้า ไม่ใช่ปากของเจ้าเอง ให้คนแปลกหน้าสรรเสริญ ไม่ใช่ริมฝีปากของเจ้าเอง หินนั้นหนักและทรายก็เป็นภาระ แต่ความยั่วยุของคนโง่หนักยิ่งกว่าทั้งสองอย่าง ความเกรี้ยวกราดนั้นโหดร้ายและความโกรธก็ท่วมท้น แต่ใครเล่าจะทนต่อความอิจฉาริษยาได้ การว่ากล่าวอย่างเปิดเผย ดีกว่าความรักที่ซ่อนเร้นไว้ บาดแผลจากเพื่อนนั้นสัตย์ซื่อ แต่การจูบของศัตรูนั้นหลอกลวง คนที่อิ่มหนำย่ำยีรวงผึ้ง แต่สำหรับคนที่หิวโหย แม้สิ่งที่ขมก็มีรสหวาน คนที่พเนจรไปจากบ้านของตนก็เหมือนนกที่พลัดจากรังของมัน น้ำมันและเครื่องหอมทำให้จิตใจชื่นบาน และความหวานชื่นของเพื่อนมาจากคำปรึกษาที่จริงใจ อย่าทอดทิ้งเพื่อนของเจ้า หรือเพื่อนของพ่อเจ้า และอย่าไปบ้านพี่น้องของเจ้า เมื่อภัยพิบัติมาถึง เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ก็ดีกว่า พี่น้องที่อยู่ไกล ลูกเอ๋ย จงมีปัญญาและทำให้ใจของพ่อชื่นบาน เพื่อพ่อจะตอบคนที่เยาะเย้ยพ่อได้ คนรอบคอบเห็นภัยแล้วหลบซ่อน แต่คนเขลาเดินหน้าต่อไปและต้องรับโทษ จงยึดเสื้อผ้าของคนที่ค้ำประกันให้คนแปลกหน้า จงยึดไว้เป็นประกันเมื่อเขาค้ำประกันให้หญิงต่างด้าว ผู้ที่อวยพรเพื่อนบ้านด้วยเสียงอันดังแต่เช้าตรู่ ก็จะถือเป็นคำสาปแช่ง ภรรยาที่ชอบทะเลาะก็เหมือนฝนที่หยดไม่หยุดในวันฝนตก การยับยั้งนางก็เหมือนการยับยั้งลม หรือการกำน้ำมันไว้ด้วยมือขวา เหล็กลับเหล็ก และคนหนึ่งก็ลับอีกคนหนึ่ง ผู้ที่ดูแลต้นมะเดื่อจะได้กินผลของมัน และผู้ที่คอยปกป้องนายของตนก็จะได้รับเกียรติ น้ำสะท้อนใบหน้าฉันใด ใจก็สะท้อนตัวคนฉันนั้น แดนคนตายและแดนพินาศไม่เคยอิ่ม และดวงตาของคนก็ไม่เคยอิ่มเช่นกัน a a v20 เชโอลคือแดนของคนตาย อาบัดโดนคือที่แห่งความพินาศ ทั้งสองร่วมกันเป็นภาพของความหิวที่ไม่มีวันเต็ม เบ้าหลอมมีไว้สำหรับเงินและเตาถลุงสำหรับทองคำ และคนก็ถูกทดสอบด้วยคำสรรเสริญที่เขาได้รับ แม้เจ้าจะตำคนโง่ในครกด้วยสาก พร้อมกับเมล็ดข้าว ความโง่ของเขาก็จะไม่พรากไปจากเขา จงรู้สภาพของฝูงแกะของเจ้าให้ดี และจงเอาใจใส่ฝูงสัตว์ของเจ้าอย่างระมัดระวัง เพราะทรัพย์สมบัติไม่ยั่งยืนตลอดไป และมงกุฎก็ไม่คงอยู่ทุกชั่วอายุคน เมื่อหญ้าหมดไปและหญ้าใหม่งอกขึ้น และเก็บรวบรวมพืชผักจากภูเขาแล้ว ลูกแกะจะให้เสื้อผ้าแก่เจ้า และฝูงแพะจะเป็นราคาค่าที่นา และจะมีนมแพะพอสำหรับเป็นอาหารของเจ้า สำหรับเป็นอาหารของคนในครัวเรือนของเจ้า และเลี้ยงสาวใช้ของเจ้า