ಈಗ ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿ
ಪುಸ್ತಕ

ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ವಿಫಲರಾಗುವುದಿಲ್ಲ

ಎಲ್ಲರೂ ಅಪರಾಧಿಗಳಾದರೆ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸುಯೋಗವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿತ್ತೋ? ಇಲ್ಲ — ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ವಿನಾಯಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹೇಳಲು ಪೌಲನು ಉಲ್ಲೇಖಗಳನ್ನು ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಪೇರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ತಿರುವು ಬರುತ್ತದೆ: ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀತಿವಂತರೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದುದರಿಂದ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಲು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಳ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.

ಅಧ್ಯಾಯ 3.

ಹಾಗಾದರೆ ಯೆಹೂದ್ಯನಿಗೆ ಏನು ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆ? ಅಥವಾ ಸುನ್ನತಿಯ ಪ್ರಯೋಜನವೇನು? ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದಲ್ಲಿಯೂ ಬಹಳ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳೇ ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಹಾಗಾದರೇನು? ಕೆಲವರು ನಂಬಿಗೆಯಿಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಅಪನಂಬಿಗೆಯು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುವುದೋ? ಹಾಗಾಗದಿರಲಿ! ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಸುಳ್ಳುಗಾರನಾದರೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಸತ್ಯವಂತರಾಗಿರಲಿ. ಬರೆದಿರುವ ಪ್ರಕಾರ: “ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ನೀತಿವಂತರೆಂದು ಸಾಬೀತಾಗುತ್ತೀರಿ, ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗೆ ಗುರಿಯಾದಾಗ ಜಯಹೊಂದುತ್ತೀರಿ.”

ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಅನ್ಯಾಯವು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ನೀತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸಿದರೆ, ನಾವೇನು ಹೇಳೋಣ? ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೋಪವನ್ನು ಬರಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಅನ್ಯಾಯಿಗಳೋ? (ಮನುಷ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.) ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ! ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಿಯಾರು? ಆದರೆ ನನ್ನ ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸತ್ಯವು ಅವರ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ತುಂಬಿತುಳುಕಿದರೆ, ನಾನು ಇನ್ನೂ ಪಾಪಿಯೆಂದು ಏಕೆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ? ಕೆಲವರು ನಮ್ಮ ವಿಷಯವಾಗಿ ಆರೋಪಿಸುವಂತೆ, “ಒಳ್ಳೆಯದು ಬರಲೆಂದು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮಾಡೋಣ” ಎಂದೇಕೆ ಹೇಳಬಾರದು? ಅಂಥವರಿಗಾಗುವ ದಂಡನೆ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವೇ.

ನೀತಿವಂತರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ

ಹಾಗಾದರೇನು? ನಾವು ಉತ್ತಮರೋ? ಎಷ್ಟೂ ಅಲ್ಲ—ಯೆಹೂದ್ಯರೂ ಗ್ರೀಕರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಂದು ನಾವು ಆಗಲೇ ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ, ಬರೆದಿರುವ ಪ್ರಕಾರ: “ನೀತಿವಂತರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಒಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲ; ಗ್ರಹಿಸುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ದಾರಿತಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ; ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಒಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಗಂಟಲು ತೆರೆದ ಸಮಾಧಿ; ತಮ್ಮ ನಾಲಿಗೆಗಳಿಂದ ಮೋಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ.” “ಹಾವುಗಳ ವಿಷ ಅವರ ತುಟಿಗಳ ಕೆಳಗಿದೆ. ಅವರ ಬಾಯಿ ಶಾಪದಿಂದಲೂ ಕಹಿಯಿಂದಲೂ ತುಂಬಿದೆ. ಅವರ ಪಾದಗಳು ರಕ್ತ ಸುರಿಸಲು ತ್ವರೆಪಡುತ್ತವೆ; ಅವರ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾಶವೂ ದುರವಸ್ಥೆಯೂ ಇವೆ, ಸಮಾಧಾನದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅವರು ಅರಿತಿಲ್ಲ. ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಭಯವಿಲ್ಲ.”

ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೋ ಅದು ಅದರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆಂದು ನಾವು ಬಲ್ಲೆವು; ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಯಿಯೂ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಇಡೀ ಲೋಕವು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ಉತ್ತರದಾಯಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಅವರ ಮುಂದೆ ಯಾರೂ ನೀತಿವಂತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಪಾಪದ ಅರಿವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನೀತಿವಂತರಾಗುವುದು

ಆದರೆ ಈಗ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ನೀತಿಯು ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಈ ನೀತಿಯು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಯಾವ ಭೇದವೂ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲಾರದೆ ಕುಂದಿಹೋಗಿದ್ದಾರಾದ್ದರಿಂದ, ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿರುವ ವಿಮೋಚನೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀತಿವಂತರೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಅವರ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಯಜ್ಞವಾಗಿ ಮುಂದಿಟ್ಟರು, ತಮ್ಮ ನೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ; ಏಕೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ತಾಳ್ಮೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಅವರು ಲಕ್ಷಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು, ಈಗ ತಮ್ಮ ನೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಹೀಗೆ ಅವರು ನೀತಿವಂತರೂ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ನೀತಿವಂತರೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸುವವರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

ಹಾಗಾದರೆ ಹೊಗಳಿಕೆ ಎಲ್ಲಿ? ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಯಾವ ನಿಯಮದಿಂದ? ಕ್ರಿಯೆಗಳ ನಿಯಮದಿಂದಲೋ? ಅಲ್ಲ—ವಿಶ್ವಾಸದ ನಿಯಮದಿಂದ. ಮನುಷ್ಯನು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಲೇ ನೀತಿವಂತನೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆಂದು ನಾವು ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಂದೆಯೋ? ಅನ್ಯಜನರಿಗೂ ತಂದೆಯಲ್ಲವೇ? ಹೌದು, ಅನ್ಯಜನರಿಗೂ ತಂದೆಯೇ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಒಬ್ಬರೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ, ಸುನ್ನತಿಯವರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಲೂ ಸುನ್ನತಿಯಿಲ್ಲದವರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲಕವೂ ಅವರು ನೀತಿವಂತರೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸುವರು.

ಈ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲಕ ನಾವು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸುತ್ತೇವೋ? ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ—ನಾವು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ.