ഉൽപത്തി 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് നോഹയെയും പെട്ടകത്തിൽ അവനോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന സകല ജീവജന്തുക്കളെയും സകല കന്നുകാലികളെയും ഓർത്തു; ഭൂമിയുടെമേൽ ഒരു കാറ്റ് വീശിച്ചു; അങ്ങനെ വെള്ളം താഴ്ന്നുതുടങ്ങി. ^a a v1 തിരുവെഴുത്ത് നമ്മുടെ പിതാവ് ‘ഓർത്തു’ എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവിടുന്ന് മറന്നിരുന്നു എന്നല്ല അർഥം — നിയമിതസമയത്ത് തന്റെ ഉടമ്പടിസ്നേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവിടുന്ന് പ്രവർത്തിച്ചു എന്നാണ്. ²ആഴിയുടെ ഉറവുകളും ആകാശത്തിന്റെ ജലകവാടങ്ങളും അടഞ്ഞു; ആകാശത്തുനിന്നുള്ള മഴ നിന്നു. ³വെള്ളം ഭൂമിയിൽനിന്നു ക്രമേണ താഴ്ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; നൂറ്റമ്പതു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതു കുറഞ്ഞിരുന്നു. ⁴ഏഴാം മാസം പതിനേഴാം ദിവസം പെട്ടകം അരാരാത്ത് പർവതങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. ^b b v4 അരാരാത്ത് എന്നത് ഒരു പർവതപ്രദേശത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഒരൊറ്റ കൊടുമുടിയെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. ⁵പത്താം മാസംവരെ വെള്ളം താഴ്ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; അതിന്റെ ഒന്നാം ദിവസം പർവതശിഖരങ്ങൾ കാണായി.

⁶നാല്പതു ദിവസം കഴിഞ്ഞശേഷം നോഹ പെട്ടകത്തിൽ താൻ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്ന ജാലകം തുറന്നു, ⁷ഒരു മലങ്കാക്കയെ പുറത്തുവിട്ടു; ഭൂമിയിൽനിന്നു വെള്ളം വറ്റിപ്പോകുന്നതുവരെ അത് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും പറന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ⁸പിന്നെ, നിലത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽനിന്നു വെള്ളം കുറഞ്ഞുവോ എന്നറിയാൻ അദ്ദേഹം തന്റെ അടുക്കൽനിന്നു ഒരു പ്രാവിനെ പുറത്തുവിട്ടു. ⁹എന്നാൽ ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലം മുഴുവൻ അപ്പോഴും വെള്ളം മൂടിയിരുന്നതിനാൽ, പ്രാവിന് കാൽ വെക്കാൻ ഒരു ഇടം കിട്ടിയില്ല; അതു പെട്ടകത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവന്നു. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം കൈ നീട്ടി അതിനെ പിടിച്ച് പെട്ടകത്തിനുള്ളിലേക്ക് തിരികെ എടുത്തു. ¹⁰ഏഴു ദിവസംകൂടി കാത്തിരുന്നശേഷം അദ്ദേഹം വീണ്ടും പ്രാവിനെ പെട്ടകത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവിട്ടു. ¹¹ആ സന്ധ്യയ്ക്ക് പ്രാവ് പുതുതായി പറിച്ച ഒരു ഒലിവില കൊക്കിൽ കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവന്നു; അങ്ങനെ ഭൂമിയിൽനിന്നു വെള്ളം താഴ്ന്നുപോയെന്നു നോഹ അറിഞ്ഞു. ¹²ഏഴു ദിവസംകൂടി കാത്തിരുന്നശേഷം അദ്ദേഹം വീണ്ടും പ്രാവിനെ പുറത്തുവിട്ടു; അത് പിന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവന്നില്ല.

¹³നോഹയുടെ ആറുനൂറ്റിയൊന്നാം വർഷത്തിൽ, ഒന്നാം മാസം ഒന്നാം ദിവസം, ഭൂമിയിൽനിന്നു വെള്ളം വറ്റിപ്പോയിരുന്നു. നോഹ പെട്ടകത്തിന്റെ മൂടി നീക്കി പുറത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ നിലത്തിന്റെ ഉപരിതലം ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നതു കണ്ടു. ¹⁴രണ്ടാം മാസം ഇരുപത്തിയേഴാം ദിവസമായപ്പോൾ ഭൂമി പൂർണമായും ഉണങ്ങിയിരുന്നു.

¹⁵അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് നോഹയോട് അരുളിച്ചെയ്തു:

¹⁶“നീയും നിന്റെ ഭാര്യയും നിന്റെ പുത്രന്മാരും നിന്റെ പുത്രന്മാരുടെ ഭാര്യമാരും നിന്നോടൊപ്പം പെട്ടകത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവരിക. ¹⁷പക്ഷികൾ, മൃഗങ്ങൾ, നിലത്തു ഇഴയുന്ന സകലവും—സകലജഡവുമായ എല്ലാ ജീവജന്തുക്കളെയും നിന്നോടൊപ്പം പുറത്തുകൊണ്ടുവരിക; അവ ഭൂമിയിൽ പെരുകി, സന്താനപുഷ്ടിയുള്ളവയായി, ഭൂമിയിൽ വർധിക്കട്ടെ.”

¹⁸അങ്ങനെ നോഹയും തന്റെ പുത്രന്മാരും തന്റെ ഭാര്യയും തന്റെ പുത്രന്മാരുടെ ഭാര്യമാരും പുറത്തുവന്നു. ¹⁹സകല മൃഗങ്ങളും സകല ഇഴജന്തുക്കളും സകല പക്ഷികളും—ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന സകലവും—അവയുടെ വർഗം വർഗമായി പെട്ടകത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നു.

²⁰നോഹ നമ്മുടെ പിതാവിന് ഒരു യാഗപീഠം പണിതു; ശുദ്ധിയുള്ള സകല മൃഗങ്ങളിൽനിന്നും ശുദ്ധിയുള്ള സകല പക്ഷികളിൽനിന്നും ചിലതു എടുത്ത് അതിന്മേൽ ഹോമയാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു.

²¹നമ്മുടെ പിതാവ് ആ സൗരഭ്യവാസന ആസ്വദിച്ച് തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അരുളിച്ചെയ്തു: “മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ചായ്‌വ് ബാല്യംമുതൽ ദോഷമുള്ളതാണെങ്കിലും, മനുഷ്യൻനിമിത്തം ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ നിലത്തെ ശപിക്കുകയില്ല; ഞാൻ ചെയ്തതുപോലെ സകല ജീവജാലത്തെയും ഇനി ഒരിക്കലും സംഹരിക്കുകയുമില്ല. ^c c v21 നമ്മുടെ പിതാവ് വാസനയിൽത്തന്നെയല്ല, ആ യാഗം പ്രകടിപ്പിച്ച വിശ്വസ്തമായ ആരാധനയിലും അനുസരണത്തിലുമാണ് പ്രസാദിച്ചത്. ²²ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം, വിതകാലവും കൊയ്ത്തുകാലവും, തണുപ്പും ഉഷ്ണവും, വേനൽക്കാലവും ശീതകാലവും, പകലും രാവും ഒരിക്കലും നിലയ്ക്കുകയില്ല.”