അങ്ങ് എത്രകാലം മറഞ്ഞിരിക്കും?
സംഗീതസംവിധായകനു വേണ്ടി; ദാവീദിന്റെ ഒരു സങ്കീർത്തനം.
നാലു പ്രാവശ്യം ദാവീദ് ചോദിക്കുന്നു, എത്രത്തോളം — എത്രത്തോളം മറക്കപ്പെട്ടവനായി, എത്രത്തോളം മുഖം മറയ്ക്കപ്പെട്ടവനായി, എത്രത്തോളം ദുഃഖം ചുമന്നുകൊണ്ട്, എത്രത്തോളം ശത്രു മേൽക്കൈ നേടിക്കൊണ്ട്. അവന്റെ സാഹചര്യത്തിൽ ഒന്നും മാറുന്നില്ല. എന്നിട്ടും സങ്കീർത്തനം അവന്റെ പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തിലേക്കു തിരിയുന്നു; ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞ നന്മയെക്കുറിച്ച് പാടിക്കൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്നു.
13 1എന്റെ പിതാവേ, എത്രകാലം അങ്ങ് എന്നെ മറക്കും? എന്നേക്കുമോ? എത്രകാലം അങ്ങ് അങ്ങയുടെ മുഖം എന്നിൽനിന്ന് മറയ്ക്കും?
2എത്രകാലം ഞാൻ എന്റെ ചിന്തകളോട് മല്ലിട്ട് ദിവസം മുഴുവൻ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ദുഃഖം ചുമക്കണം? എത്രകാലം എന്റെ ശത്രു എന്റെമേൽ ജയംകൊള്ളും? 3എന്റെ പിതാവേ, എന്നെ നോക്കി ഉത്തരമരുളണമേ; എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് വെളിച്ചം നല്കണമേ; അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ മരണനിദ്ര പ്രാപിക്കും.
4എന്റെ ശത്രു പറയും: “ഞാൻ അവനെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു”; ഞാൻ വീഴുമ്പോൾ എന്റെ വൈരികൾ സന്തോഷിക്കും. 5എന്നാൽ ഞാൻ അങ്ങയുടെ അചഞ്ചലസ്നേഹത്തിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; അങ്ങയുടെ രക്ഷയിൽ എന്റെ ഹൃദയം ആനന്ദിക്കും. 6അവിടുന്ന് എന്നോട് ഏറെ നന്മ ചെയ്തിരിക്കുന്നതിനാൽ ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന് പാടും.
