पिता एलियाला कावळ्यांकरवी अन्न पुरवतो
एलिया दुष्काळाची घोषणा करतो आणि आमचा पिता त्याला एका ओढ्याजवळ लपवतो, जेथे कावळे त्याला अन्न पुरवतात. ओढा आटल्यावर सारफथ येथील एक उपाशी विधवा आपले शेवटचे पीठ त्याच्यासाठी वापरते, आणि तिचे पीठ कधीच संपत नाही. तिच्या मुलाचा श्वास थांबतो तेव्हा एलियाच्या आक्रोशाने तो परत जिवंत होतो.
17 1गिलादातील तिश्बे येथला तिश्बी एलिया अहाबाला म्हणाला, “ज्याच्यासमोर मी उभा राहतो, तो आमचा पिता, इस्राएलाचा देव, जिवंत आहे याची शपथ—माझ्या शब्दावाचून या वर्षांत दव किंवा पाऊस पडणार नाही.”
2मग आमच्या पित्याचा शब्द एलियाकडे आला:
3“हे ठिकाण सोड, पूर्वेकडे वळ आणि यार्देनेच्या पूर्वेस असलेल्या करीथ ओढ्याजवळ स्वतःला लपव. 4त्या ओढ्याचे पाणी तू पिशील, आणि तिथे तुला अन्न पुरवण्याची मी कावळ्यांना आज्ञा दिली आहे.”
5तेव्हा आमच्या पित्याने सांगितल्याप्रमाणे त्याने केले; तो जाऊन यार्देनेच्या पूर्वेस असलेल्या करीथ ओढ्याजवळ राहिला. 6कावळे त्याला सकाळी भाकर व मांस आणत आणि संध्याकाळीही भाकर व मांस आणत, आणि तो ओढ्याचे पाणी पीत असे. 7काही काळानंतर तो ओढा आटला, कारण त्या देशात पाऊस पडला नव्हता.
पिता एका विधवेद्वारे तरतूद करतो
8मग आमच्या पित्याचा शब्द त्याच्याकडे आला:
9“ऊठ, सीदोनाजवळील सारफथ येथे जा आणि तिथे राहा. तिथे तुला अन्न पुरवण्याची मी एका विधवेला आज्ञा दिली आहे.”
10तेव्हा तो सारफथला गेला. नगराच्या वेशीजवळ एक विधवा काटक्या गोळा करीत होती. त्याने तिला हाक मारून म्हटले, “कृपया मला भांड्यात थोडे पाणी प्यायला आण.” 11ती ते आणायला जात असता त्याने हाक मारून म्हटले, “कृपया मला एक भाकरीचा तुकडाही आण.”
12ती म्हणाली, “तुझा देव परमेश्वर जिवंत आहे याची शपथ, माझ्याजवळ भाकर नाही—फक्त भांड्यात मूठभर पीठ आणि बुधलीत थोडे तेल आहे. मी या दोन-चार काटक्या गोळा करीत आहे, यासाठी की आत जाऊन ते माझ्यासाठी व माझ्या मुलासाठी तयार करावे, म्हणजे आम्ही ते खाऊन मग मरावे.”
13एलिया तिला म्हणाला, “भिऊ नकोस. जा, तू म्हणालीस तसे कर. पण प्रथम त्यातून माझ्यासाठी एक लहान भाकर कर आणि ती मला आणून दे; मग तुझ्यासाठी व तुझ्या मुलासाठी कर.
14कारण आमचा पिता, इस्राएलाचा देव, असे म्हणतो: ‘आमचा पिता या भूमीवर पाऊस देईल त्या दिवसापर्यंत पिठाचे भांडे रिकामे होणार नाही व तेलाची बुधली आटणार नाही.’ ”
15ती गेली आणि एलियाने सांगितल्याप्रमाणे तिने केले, आणि ती, तो व तिचे घरचे पुष्कळ दिवस खात राहिले. 16आमच्या पित्याने एलियाद्वारे सांगितल्याप्रमाणे पिठाचे भांडे रिकामे झाले नाही व तेलाची बुधली आटली नाही.
17यानंतर त्या घराच्या धनीण असलेल्या स्त्रीचा मुलगा आजारी पडला. त्याचा आजार इतका तीव्र झाला की त्याच्यात श्वासही उरला नाही. 18तिने एलियाला विचारले, “हे देवाच्या माणसा, तुझा-माझा काय संबंध? माझ्या अपराधाची मला आठवण करून द्यायला आणि माझ्या मुलाला मारायला तू आलास काय?”
19तो म्हणाला, “तुझा मुलगा माझ्याकडे दे.” मग त्याने त्याला तिच्या कुशीतून घेतले, वरच्या मजल्यावरील आपल्या खोलीत नेले आणि आपल्याच अंथरुणावर निजवले. 20त्याने आमच्या पित्याला आरोळी मारून म्हटले, “हे माझ्या पित्या, ज्या विधवेकडे मी राहत आहे तिच्यावरही तिच्या मुलाला मारून तू संकट आणलेस काय?” 21तो तीन वेळा त्या मुलावर पालथा पडला आणि आमच्या पित्याला आरोळी मारून म्हणाला, “हे माझ्या पित्या, या मुलाचा जीव त्याच्यात परत येऊ दे.”
22आमच्या पित्याने एलियाची आरोळी ऐकली, आणि त्या मुलाचा जीव त्याच्यात परत आला व तो जिवंत झाला. a a v22 शास्त्रलेखात कोणी मृतातून उठवला जाण्याची ही पहिलीच वेळ आहे—यातून आमचा पिता जीवनाचा दाता व पुनर्संचयक असल्याचे प्रकट होते, आणि येशूद्वारे पूर्णपणे येणाऱ्या पुनरुत्थानाकडे हे बोट दाखवते. 23एलियाने त्या मुलाला घेतले, वरच्या खोलीतून घरात आणले आणि त्याच्या आईच्या हाती दिले. एलिया म्हणाला, “पाहा, तुझा मुलगा जिवंत आहे.”
24ती स्त्री एलियाला म्हणाली, “आता मला कळले की तू देवाचा माणूस आहेस, आणि तुझ्या मुखातील देवाचा शब्द खरा आहे.”