अहाब नाबोथाच्या द्राक्षमळ्याचा लोभ धरतो
नाबोथ आपल्या कुटुंबाचा द्राक्षमळा विकायला तयार नाही. म्हणून ईजबेल एक उपवास, पैसे देऊन ठेवलेले दोन खोटारडे, आणि दगडमार यांची व्यवस्था करते. अहाब ती जमीन ताब्यात घेण्यासाठी खाली जातो, पण तेथे त्याची गाठ एलियाशी पडते. एलिया कुत्र्यांविषयी व रक्ताविषयी आमच्या पित्याचे वचन घेऊन आलेला असतो. अहाब उपवास करतो, आणि न्यायदंड त्याच्या मुलाच्या काळापर्यंत पुढे ढकलला जातो.
21 1या गोष्टींनंतर, इज्रेएली नाबोथ याचा इज्रेएलमध्ये एक द्राक्षमळा होता, तो शोमरोनचा राजा अहाब याच्या महालाशेजारी होता. 2अहाब नाबोथाला म्हणाला, “तुझा द्राक्षमळा मला भाजीच्या बागेसाठी दे—तो माझ्या घराशेजारीच आहे. त्याबदल्यात मी तुला त्याहून चांगला द्राक्षमळा देईन, किंवा तुला हवे असल्यास त्याची किंमत रुप्यात देईन.”
3नाबोथाने अहाबाला उत्तर दिले, “आमच्या पित्यासमोर मी माझ्या पूर्वजांचे वतन तुला कधीही देणार नाही!” a a v3 आमच्या पित्याच्या नियमशास्त्राप्रमाणे, कुटुंबाची जमीन ही पिढ्यानपिढ्या सोपवली जाणारी कायमची ठेव होती आणि ती कधीही कायमची विकायची नव्हती; नाबोथाने नकार दिला तो हट्टामुळे नव्हे तर विश्वासूपणामुळे.
4इज्रेएली नाबोथाच्या शब्दांमुळे—“मी माझ्या पूर्वजांचे वतन तुला देणार नाही”—अहाब खिन्न व रागावलेल्या मनाने घरी गेला. तो आपल्या पलंगावर पडून राहिला, त्याने आपले तोंड फिरवले आणि जेवण्यास नकार दिला. 5त्याची पत्नी ईजबेल त्याच्याकडे येऊन म्हणाली, “तुम्ही असे खिन्न होऊन जेवत का नाही?”
6त्याने उत्तर दिले, “मी इज्रेएली नाबोथाला म्हणालो, ‘तुझा द्राक्षमळा मला विकत घेऊ दे, किंवा तुला हवे असल्यास मी त्याबदल्यात दुसरा देईन,’ पण तो म्हणाला, ‘मी माझा द्राक्षमळा तुला देणार नाही.’”
7त्याची पत्नी ईजबेल त्याला म्हणाली, “तुम्ही असेच इस्राएलावर राज्य करता का? उठा, जेवा आणि आनंदी व्हा—मी इज्रेएली नाबोथाचा द्राक्षमळा तुम्हाला देते.”
8तिने अहाबाच्या नावाने पत्रे लिहिली, त्यांवर त्याचा शिक्का मारला आणि नाबोथाबरोबर त्याच्या नगरात राहणाऱ्या वडीलधाऱ्यांना व प्रतिष्ठितांना ती पाठवली. 9त्या पत्रांत तिने लिहिले: “उपवास जाहीर करा आणि नाबोथाला लोकांमध्ये अग्रस्थानी बसवा. 10त्याच्यासमोर दोन नीच माणसांना बसवा, म्हणजे त्यांनी त्याच्याविरुद्ध साक्ष द्यावी: ‘तू देवाला व राजाला शिव्याशाप दिलास.’ मग त्याला बाहेर नेऊन दगडमार करून ठार करा.”
11त्याच्या नगरातील माणसांनी, तेथे राहणाऱ्या वडीलधाऱ्यांनी व प्रतिष्ठितांनी, ईजबेलने त्यांना पाठवलेल्या पत्रांत सांगितल्याप्रमाणेच केले. 12त्यांनी उपवास जाहीर केला आणि नाबोथाला लोकांमध्ये अग्रस्थानी बसवले. 13दोन नीच माणसे आली, त्याच्यासमोर बसली आणि त्यांनी लोकांसमोर नाबोथाविरुद्ध साक्ष दिली: “नाबोथाने देवाला व राजाला शिव्याशाप दिला.” मग त्यांनी त्याला नगराबाहेर नेऊन दगडमार करून ठार केले. 14मग त्यांनी ईजबेलला निरोप पाठवला: “नाबोथाला दगडमार करून ठार केले आहे.”
15नाबोथाला दगडमार करून ठार केल्याचे ईजबेलने ऐकले तेव्हा ती अहाबाला म्हणाली, “उठा, इज्रेएली नाबोथाचा जो द्राक्षमळा त्याने तुम्हाला विकण्यास नकार दिला होता तो ताब्यात घ्या. नाबोथ आता जिवंत नाही—तो मेला आहे.”
16नाबोथ मेल्याचे अहाबाने ऐकले तेव्हा तो उठला आणि इज्रेएली नाबोथाचा द्राक्षमळा ताब्यात घेण्यासाठी खाली गेला.
17तेव्हा आमच्या पित्याचे वचन तिश्बी एलीयाला आले:
18“ऊठ, शोमरोनात इस्राएलाचा राजा अहाब याला भेटायला खाली जा. तो नाबोथाच्या द्राक्षमळ्यात आहे, तो ताब्यात घेण्यासाठी खाली गेला आहे. 19त्याला सांग, ‘आमचा पिता असे म्हणतो: तू खून केलास आणि त्याची मालमत्ताही बळकावलीस का?’ मग सांग, ‘आमचा पिता असे म्हणतो: जेथे कुत्र्यांनी नाबोथाचे रक्त चाटले, तेथेच ती तुझेही रक्त चाटतील—होय, तुझेच.’”
20अहाब एलीयाला म्हणाला, “माझ्या शत्रू, तू मला शोधून काढलेस तर!” त्याने उत्तर दिले, “मी तुला शोधून काढले, कारण आमच्या पित्याच्या दृष्टीने वाईट करायला तू स्वतःला विकून टाकले आहेस.
21मी तुझ्यावर अनर्थ आणीन, तुला भस्म करीन आणि अहाबाच्या घराण्यातील इस्राएलातील प्रत्येक पुरुष, दास असो वा स्वतंत्र, नष्ट करीन. 22नबाटाचा पुत्र यराबाम याच्या घराण्यासारखे आणि अहीयाचा पुत्र बाशा याच्या घराण्यासारखे मी तुझे घराणे करीन, कारण तू मला रागवण्यास प्रवृत्त केलेस आणि इस्राएलाला पाप करायला लावलेस.” 23आणि ईजबेलविषयीही आमचा पिता बोलला: “इज्रेएलाच्या तटाजवळ कुत्री ईजबेलला खाऊन टाकतील. 24अहाबाच्या घराण्यातील जो कोणी नगरात मरेल त्याला कुत्री खातील आणि जो कोणी मोकळ्या रानात मरेल त्याला आकाशातील पक्षी खातील.”
25आमच्या पित्यासमोर वाईट करायला स्वतःला विकून टाकणारा अहाबासारखा कोणी नव्हता; त्याची पत्नी ईजबेल हिने त्याला भडकावले होते. 26त्याने अत्यंत निंद्य कृत्ये केली, मूर्तींच्या मागे लागला, जसे अमोरी लोक करीत, ज्यांना आमच्या पित्याने इस्राएलासमोरून हुसकावून लावले होते.
27हे शब्द ऐकताच अहाबाने आपली वस्त्रे फाडली, आपले अंग गोणताटाने झाकले, उपवास केला, गोणताटातच पडून राहिला आणि खिन्न मनाने चालत राहिला.
28तेव्हा आमच्या पित्याचे वचन तिश्बी एलीयाला आले:
29“अहाब माझ्यासमोर कसा नम्र झाला आहे हे तू पाहिलेस का? तो माझ्यासमोर नम्र झाला आहे म्हणून मी त्याच्या दिवसांत अनर्थ आणणार नाही; तो अनर्थ मी त्याच्या पुत्राच्या दिवसांत त्याच्या घराण्यावर आणीन.”