१ राजे 3

3 ¹शलमोनाने मिसराचा राजा फारो याच्याशी विवाहसंबंध जोडला. त्याने फारोच्या मुलीशी विवाह केला आणि आपला राजवाडा, आमच्या पित्याचे मंदिर व यरुशलेमेची तटबंदी बांधण्याचे काम पूर्ण होईपर्यंत तिला दावीदनगरात आणले. ²परंतु त्या दिवसांत आमच्या पित्याच्या नावासाठी अजून कोणतेही मंदिर बांधले गेले नव्हते, म्हणून लोक अजूनही उच्चस्थानांवर यज्ञ करीत असत. ^a a v2 उच्चस्थाने ही स्थानिक टेकड्यांवरील पूजास्थाने होती, जिथे मंदिराने उपासनेला एकच स्थान देण्याआधी लोक यज्ञ करीत असत. ³शलमोन आमच्या पित्यावर प्रीति करीत असे आणि आपले वडील दावीद यांच्या नियमांप्रमाणे चालत असे; तरीही तो उच्चस्थानांवर यज्ञ करी व धूप जाळी. ⁴राजा यज्ञ करण्यासाठी गिबोनास गेला, कारण ते मोठे उच्चस्थान होते; शलमोनाने त्या वेदीवर हजार होमार्पणे अर्पिली.

⁵गिबोनास आमचा पिता रात्री स्वप्नात शलमोनाला प्रकट झाला आणि म्हणाला, “मी तुला काय द्यावे ते माग.”

⁶शलमोनाने उत्तर दिले, “तू आपला सेवक दावीद, माझे वडील, याच्यावर महान करार-प्रेमदया दाखवलीस, कारण तो तुझ्यापुढे विश्वासाने, नीतीने व तुझ्याकडे सरळ हृदयाने चालला. तू त्याच्यासाठी ही महान करार-प्रेमदया राखलीस आणि आज त्याच्या सिंहासनावर बसण्यासाठी त्याला पुत्र दिलास. ⁷आता, माझ्या पित्या, तू आपल्या सेवकाला माझे वडील दावीद यांच्या जागी राजा केलेस; पण मी तर लहान बालक आहे, बाहेर कसे जावे व आत कसे यावे हेही मला कळत नाही. ⁸तुझा सेवक तू निवडलेल्या तुझ्या लोकांमध्ये आहे; ते लोक इतके आहेत की त्यांची गणती वा मोजदाद होऊ शकत नाही. ⁹म्हणून तुझ्या लोकांचा राज्यकारभार करण्यासाठी, बरे-वाईट ओळखण्यासाठी आपल्या सेवकाला समजूतदार हृदय दे. कारण तुझ्या या महान लोकांचा राज्यकारभार कोण करू शकेल?”

¹⁰शलमोनाने हे मागितले, हे सार्वभौम पित्याला संतोषकारक वाटले.

¹¹आमचा पिता त्याला म्हणाला, “तू हे मागितलेस—दीर्घायुष्य, धन किंवा आपल्या शत्रूंचे प्राण न मागता, तर न्याय समजून घेण्यासाठी विवेकबुद्धी मागितलीस, ¹²म्हणून आता मी तुझ्या शब्दांप्रमाणे करतो: मी तुला ज्ञानी व समजूतदार हृदय देतो—तुझ्यापूर्वी तुझ्यासारखा कोणी झाला नाही आणि तुझ्यानंतरही तुझ्यासारखा कोणी उठणार नाही. ¹³तसेच जे तू मागितले नाहीस तेही मी तुला देतो: धन व सन्मान; यामुळे तुझ्या हयातभर कोणताही राजा तुझ्या तोडीचा असणार नाही. ¹⁴जर तू माझ्या मार्गांनी चाललास आणि तुझे वडील दावीद यांच्याप्रमाणे माझे नियम व आज्ञा पाळल्यास, तर मी तुझे आयुष्य वाढवीन.”

¹⁵शलमोन जागा झाला तेव्हा त्याला कळले की ते स्वप्न होते. तो यरुशलेमेस गेला, सार्वभौम पित्याच्या कराराच्या कोशासमोर उभा राहिला, त्याने होमार्पणे व शांत्यर्पणे अर्पिली आणि आपल्या सर्व सेवकांसाठी मेजवानी दिली.

पित्याचे ज्ञान खरी आई प्रकट करते

¹⁶नंतर वेश्या असलेल्या दोन स्त्रिया राजाकडे आल्या आणि त्याच्यापुढे उभ्या राहिल्या. ¹⁷एक स्त्री म्हणाली, “माझ्या स्वामी, कृपया ऐका; ही स्त्री व मी एकाच घरात राहतो, आणि ती घरात असताना मी एका बाळाला जन्म दिला. ¹⁸मला जन्म देऊन तिसऱ्या दिवशी या स्त्रीनेही बाळाला जन्म दिला. आम्ही एकट्याच होतो; घरात आमच्याबरोबर कोणी परका नव्हता, फक्त आम्ही दोघीच होतो. ¹⁹रात्री या स्त्रीचा मुलगा मेला, कारण ती त्याच्यावर झोपली होती. ²⁰मध्यरात्री ती उठली आणि तुझी दासी झोपली असताना तिने माझ्या कुशीतून माझा मुलगा घेतला, त्याला आपल्या उराशी ठेवले आणि आपला मेलेला मुलगा माझ्या कुशीत ठेवला. ²¹सकाळी मी माझ्या मुलाला पाजण्यासाठी उठले, तेव्हा तो मेलेला होता. पण सकाळच्या उजेडात नीट पाहिले तेव्हा मला दिसले की हा मी जन्म दिलेला मुलगा नव्हता.”

²²दुसरी स्त्री म्हणाली, “नाही! जिवंत आहे तो माझा मुलगा; मेलेला तुझा आहे.” पहिली म्हणाली, “नाही! मेलेला तुझा मुलगा आहे; जिवंत आहे तो माझा आहे.” अशा प्रकारे त्या राजापुढे वाद घालू लागल्या.

²³राजा म्हणाला, “ही म्हणते, ‘माझा मुलगा जिवंत आहे, तुझा मुलगा मेला आहे,’ आणि ती म्हणते, ‘नाही, तुझा मुलगा मेला आहे, माझा मुलगा जिवंत आहे.’”

²⁴मग राजा म्हणाला, “माझ्याकडे एक तलवार आणा.” तेव्हा त्यांनी राजापुढे तलवार आणली. ²⁵राजा म्हणाला, “जिवंत मुलाचे दोन तुकडे करा; अर्धा एकीला द्या व अर्धा दुसरीला.”

²⁶तेव्हा जिवंत मुलाच्या आईचा आपल्या मुलासाठी कळवळा आला आणि ती राजाला म्हणाली, “माझ्या स्वामी, कृपया जिवंत बाळ तिलाच द्या! त्याला मुळीच मारू नका!” पण दुसरी म्हणाली, “तो माझाही नको व तुझाही नको—त्याचे दोन तुकडे करा!”

²⁷मग राजा म्हणाला, “जिवंत मूल पहिल्या स्त्रीला द्या; त्याला मुळीच मारू नका. तीच त्याची आई आहे.”

²⁸राजाने दिलेला हा न्याय सर्व इस्राएलाने ऐकला आणि ते राजाबद्दल भयचकित झाले, कारण न्याय करण्यासाठी आमच्या पित्याचे ज्ञान त्याच्यामध्ये आहे, हे त्यांनी पाहिले.