१ राजे 2

2 ¹दावीदाच्या मरणाची वेळ जवळ आली, तेव्हा त्याने आपला पुत्र शलमोन याला आज्ञा दिली: ²“मी आता सर्व पृथ्वीच्या वाटेने जाणार आहे. तू बलवान हो आणि खरा पुरुष असल्याचे दाखव. ³तुझ्या पित्याचे कर्तव्य पाळ: त्याच्या मार्गांनी चाल आणि मोशेच्या नियमशास्त्रात लिहिल्याप्रमाणे त्याचे नियम, आज्ञा, न्याय व साक्षी पाळ, म्हणजे तू जे काही करशील आणि जिकडे वळशील तिकडे तुला यश मिळेल; ⁴म्हणजे आमचा पिता माझ्याविषयी बोललेले वचन खरे करील: ‘जर तुझे पुत्र आपला मार्ग जपतील, आपल्या संपूर्ण अंतःकरणाने व संपूर्ण जिवाने विश्वासाने माझ्यासमोर चालतील, तर इस्राएलाच्या राजासनावर बसणारा पुरुष तुला कधीही कमी पडणार नाही.’

⁵सरूवेचा पुत्र यवाब याने मला काय केले, तेही तुला ठाऊक आहे—इस्राएलाच्या दोन सेनापतींना, म्हणजे नेराचा पुत्र अबनेर व येथेराचा पुत्र अमासा यांना त्याने काय केले, हेही ठाऊक आहे. त्याने त्यांना ठार मारले आणि शांतीच्या काळात युद्धाचे रक्त सांडले; युद्धाचे रक्त त्याने आपल्या कमरेच्या कमरपट्ट्याला व पायांतल्या वहाणांना लावले. ⁶तू आपल्या शहाणपणाने वाग; त्याचे पिकलेले केस शांतीने कबरेत उतरू देऊ नकोस. ⁷गिलादी बर्जिल्लयच्या पुत्रांवर दया कर; ते तुझ्या पंगतीला जेवणाऱ्यांमध्ये असू देत, कारण तुझा भाऊ अबशालोम याच्यापासून मी पळालो तेव्हा ते माझ्या पाठीशी उभे राहिले.

⁸तुझ्याजवळ बहूरीमचा बन्यामिनी, गेराचा पुत्र शिमी आहे; मी महनैमास जात असताना त्याने मला कडवट शाप दिला होता. पण यार्देनेजवळ तो मला भेटायला उतरून आला, तेव्हा मी आमच्या पित्याची शपथ वाहून त्याला वचन दिले, ‘मी तुला तलवारीने ठार मारणार नाही.’ ⁹म्हणून त्याला शिक्षेवाचून सोडू नकोस. तू शहाणा आहेस; त्याचे काय करायचे हे तुला कळेल—त्याचे पिकलेले केस रक्तात कबरेत उतरव.”

¹⁰मग दावीद आपल्या पूर्वजांबरोबर विसावला आणि त्याला दावीद नगरात पुरण्यात आले. ¹¹दावीदाने इस्राएलावर चाळीस वर्षे राज्य केले: हेब्रोनमध्ये सात वर्षे व यरुशलेमेत तेहतीस वर्षे. ¹²तेव्हा शलमोन आपला पिता दावीद याच्या राजासनावर बसला आणि त्याचे राज्य दृढ स्थापित झाले.

अदोनीयाची घातक विनंती

¹³हग्गीथेचा पुत्र अदोनीया शलमोनाची आई बथशेबा हिच्याकडे आला. तिने विचारले, “तू शांतीने आला आहेस काय?” तो म्हणाला, “शांतीनेच.”

¹⁴मग तो म्हणाला, “मला तुला काही सांगायचे आहे.” ती म्हणाली, “सांग.”

¹⁵तो म्हणाला, “राज्य माझे होते आणि सगळा इस्राएल राज्य करावे म्हणून माझ्याकडे पाहत होता, हे तुला ठाऊक आहे. पण ते फिरून माझ्या भावाचे झाले, कारण ते आमच्या पित्याकडून त्याला मिळाले. ¹⁶आता माझी तुझ्याजवळ एक विनंती आहे; ती नाकारू नकोस.” ती म्हणाली, “सांग.”

¹⁷तो म्हणाला, “कृपा करून राजा शलमोनाला सांग—तो तुला नाकारणार नाही—की त्याने शूनेमकरीण अबीशग हिला माझी पत्नी होण्यासाठी द्यावी.”

¹⁸बथशेबा म्हणाली, “बरे आहे, मी तुझ्यासाठी राजाशी बोलेन.”

¹⁹मग बथशेबा अदोनीयासाठी राजा शलमोनाशी बोलायला त्याच्याकडे गेली. राजा तिला भेटायला उठला, तिला वंदन केले आणि आपल्या राजासनावर बसला. त्याने राजाच्या आईसाठी एक आसन ठेववले आणि ती त्याच्या उजवीकडे बसली. ²⁰ती म्हणाली, “माझी एक लहानशी विनंती आहे; ती नाकारू नकोस.” राजा म्हणाला, “आई, माग; मी तुला नाकारणार नाही.”

²¹मग ती म्हणाली, “शूनेमकरीण अबीशग ही तुझा भाऊ अदोनीया याला त्याची पत्नी होण्यासाठी द्यावी.”

²²राजा शलमोनाने आपल्या आईला उत्तर दिले, “तू अदोनीयासाठी फक्त शूनेमकरीण अबीशग हिलाच का मागतेस? त्याच्यासाठी राज्यही माग—तो माझा वडील भाऊ आहे—त्याच्यासाठी, याजक अब्याथार याच्यासाठी व सरूवेचा पुत्र यवाब याच्यासाठीही माग!” ²³मग राजा शलमोनाने आमच्या पित्याची शपथ वाहून म्हटले: “जर अदोनीयाने आपल्या स्वतःच्या जिवाविरुद्ध हे वचन बोलले नसेल, तर आमचा पिता माझे तसे व त्याहून अधिक करो! ²⁴आता आमच्या पित्याची शपथ—ज्याने मला स्थापित केले, माझा पिता दावीद याच्या राजासनावर मला बसवले आणि त्याने वचन दिल्याप्रमाणे मला घराणे दिले—अदोनीयाला आजच जिवे मारण्यात येईल.”

²⁵मग राजा शलमोनाने यहोयादाचा पुत्र बनाया याला पाठवले; त्याने अदोनीयावर वार करून त्याला ठार मारले. ²⁶राजाने याजक अब्याथार याला सांगितले, “तू अनाथोथ येथे आपल्या शेतांकडे जा. तू मरण्यास योग्य आहेस, पण मी आता तुला ठार मारणार नाही, कारण तू माझा पिता दावीद याच्यापुढे सार्वभौम पित्याचा कोश वाहिलास आणि त्याच्या सर्व दुःखांत सहभागी झालास.” ²⁷अशा प्रकारे शलमोनाने अब्याथाराला आमच्या पित्याच्या याजकपणावरून काढून टाकले आणि आमच्या पित्याने शिलो येथे एलीच्या घराण्याविषयी बोललेले वचन पूर्ण केले.

²⁸ही बातमी यवाबाच्या कानी आली—त्याने अबशालोमाला नव्हे तर अदोनीयाला पाठिंबा दिला होता—म्हणून यवाब आमच्या पित्याच्या तंबूकडे पळाला आणि त्याने वेदीची शिंगे धरली. ²⁹यवाब आमच्या पित्याच्या तंबूकडे पळाला असून वेदीजवळ आहे, असे राजा शलमोनाला सांगण्यात आले. तेव्हा त्याने यहोयादाचा पुत्र बनाया याला पाठवून म्हटले, “जा, त्याच्यावर वार करून त्याला ठार मार.”

³⁰बनाया आमच्या पित्याच्या तंबूत आला आणि यवाबाला म्हणाला, “राजा म्हणतो, बाहेर ये.” तो म्हणाला, “नाही, मी येथेच मरेन.” बनायाने राजाला वृत्त सांगून म्हटले, “यवाब असे म्हणाला व त्याने मला असे उत्तर दिले.”

³¹राजा म्हणाला, “त्याच्या म्हणण्याप्रमाणे कर. त्याच्यावर वार करून त्याला ठार मार आणि त्याला पुर, म्हणजे यवाबाने विनाकारण सांडलेल्या निर्दोष रक्ताचा दोष माझ्यावरून व माझ्या पित्याच्या घराण्यावरून दूर होईल. ³²आमचा पिता त्याचा रक्तदोष त्याच्याच माथ्यावर परत आणील, कारण त्याने आपल्याहून नीतिमान व चांगल्या अशा दोन पुरुषांवर वार करून त्यांना तलवारीने ठार मारले—इस्राएलाच्या सैन्याचा सेनापती नेराचा पुत्र अबनेर व यहूदाच्या सैन्याचा सेनापती येथेराचा पुत्र अमासा—आणि हे माझा पिता दावीद याच्या नकळत केले. ³³त्यांचे रक्त यवाबाच्या माथ्यावर व त्याच्या वंशजांच्या माथ्यावर सर्वकाळ परत येवो; पण दावीदाला, त्याच्या वंशजांना, त्याच्या घराण्याला व त्याच्या राजासनाला आमच्या पित्याकडून सर्वकाळ शांती लाभो.”

³⁴मग यहोयादाचा पुत्र बनाया वर गेला, त्याने यवाबावर वार करून त्याला ठार मारले आणि रानातल्या त्याच्या स्वतःच्या घरी त्याला पुरण्यात आले. ³⁵राजाने यवाबाच्या जागी यहोयादाचा पुत्र बनाया याला सैन्यावर नेमले आणि अब्याथाराच्या जागी सादोक याजकाला नेमले.

³⁶मग राजाने शिमीला बोलावून त्याला सांगितले, “तू यरुशलेमेत आपल्यासाठी घर बांध आणि तिथेच राहा; तिथून सोडून इतरत्र कोठेही जाऊ नकोस. ³⁷कारण ज्या दिवशी तू बाहेर जाऊन किद्रोन ओहोळ ओलांडशील, त्या दिवशी तू खात्रीने मरशील, हे नक्की समज; तुझे रक्त तुझ्याच माथ्यावर येईल.”

³⁸शिमी राजाला म्हणाला, “तुझे वचन चांगले आहे. माझ्या धन्याने, राजाने, म्हटल्याप्रमाणे तुझा सेवक करील.” मग शिमी बरेच दिवस यरुशलेमेत राहिला.

³⁹तीन वर्षांनंतर शिमीचे दोन सेवक गथचा राजा माकाचा पुत्र आखीश याच्याकडे पळून गेले. शिमीला सांगण्यात आले, “तुझे सेवक गथ येथे आहेत.”

⁴⁰तेव्हा शिमी उठला, त्याने आपल्या गाढवावर खोगीर घातले आणि आपल्या सेवकांचा शोध घ्यायला गथ येथे आखीशाकडे गेला; मग जाऊन त्याने त्यांना गथहून परत आणले. ⁴¹शिमी यरुशलेमेहून गथला जाऊन परत आला, असे शलमोनाला सांगण्यात आले, ⁴²तेव्हा राजाने शिमीला बोलावून म्हटले, “मी तुला आमच्या पित्याची शपथ घ्यायला लावले नव्हते काय, आणि तुला बजावले नव्हते काय, ‘ज्या दिवशी तू बाहेर जाऊन कोठेही जाशील, त्या दिवशी तू खात्रीने मरशील, हे नक्की समज’? आणि तू मला म्हणालास, ‘तुझे वचन चांगले आहे; मी ते पाळीन.’ ⁴³मग तू आमच्या पित्यासमोर घेतलेली शपथ व मी तुला दिलेली आज्ञा का पाळली नाहीस?” ⁴⁴राजा शिमीला आणखी म्हणाला, “माझा पिता दावीद याच्याशी तू केलेले सगळे वाईट तुला तुझ्या स्वतःच्या अंतःकरणात ठाऊक आहे. आता आमचा पिता तुझी दुष्टता तुझ्याच माथ्यावर परत आणील. ⁴⁵पण राजा शलमोन आशीर्वादित होईल आणि दावीदाचे राजासन आमच्या पित्यासमोर सर्वकाळ स्थिर राहील.” ⁴⁶मग राजाने यहोयादाचा पुत्र बनाया याला आज्ञा दिली; तो बाहेर जाऊन शिमीवर वार करून त्याला ठार मारले. अशा प्रकारे राज्य शलमोनाच्या हाती दृढ झाले.