१ शमुवेल 15

15 ¹शमुवेल शौलाला म्हणाला, “आमच्या पित्याने मला पाठवले की मी तुला त्याच्या इस्राएल लोकांवर राजा म्हणून अभिषेक करावा. आता आमच्या पित्याचे शब्द ऐक.

²स्वर्गाच्या सैन्यांचा पिता असे म्हणतो: ‘अमालेकाने इस्राएलाशी जे केले—मिसरातून वर येताना त्याने त्यांना कसा विरोध केला—त्याचा मी हिशेब घेतला आहे. ³जा, अमालेकावर हल्ला कर आणि त्यांचे जे काही आहे ते सर्व पूर्णपणे नष्ट कर. दया दाखवू नकोस—पुरुष आणि स्त्री, मूल आणि तान्हे बाळ, बैल आणि मेंढरू, उंट आणि गाढव यांना ठार कर.’ ”

⁴शौलाने सैन्याला एकत्र बोलावले आणि तलाईम येथे त्यांची मोजणी केली: दोन लाख पायदळ सैनिक व यहूदाचे दहा हजार पुरुष. ⁵शौल अमालेकाच्या नगराजवळ आला आणि खोऱ्यात दबा धरून बसला. ⁶शौल केनी लोकांना म्हणाला, “जा, निघून जा, अमालेक्यांमधून बाहेर पडा, नाहीतर मी तुम्हांला त्यांच्याबरोबर वाहून नेईन; कारण इस्राएलाचे सर्व लोक मिसरातून वर आले तेव्हा तुम्ही त्यांच्याशी दया दाखवली.” तेव्हा केनी अमालेक्यांमधून निघून गेले.

⁷मग शौलाने हवीलापासून मिसराच्या पूर्वेस असलेल्या शूरापर्यंत अमालेक्यांना ठार मारले. ⁸त्याने अमालेक्यांचा राजा अगाग याला जिवंत पकडले, पण सर्व लोकांना तलवारीने संपूर्ण नाशासाठी समर्पित केले. ⁹शौलाने व सैन्याने अगागाला आणि उत्तम मेंढरे व गुरे, पुष्ट जनावरे व कोकरे—जे काही चांगले होते ते सर्व वाचवले. त्यांचा नाश करण्यास त्यांनी नकार दिला, पण जे तुच्छ व निरुपयोगी होते ते सर्व त्यांनी नाशासाठी समर्पित केले.

¹⁰मग आमच्या पित्याचे वचन शमुवेलाकडे आले:

¹¹“मी शौलाला राजा केले याचा मला पश्चात्ताप होतो; कारण तो माझ्यामागून फिरला आहे आणि मी आज्ञा दिली ते त्याने केले नाही.” शमुवेल संतापला आणि रात्रभर आमच्या पित्याकडे आक्रोश करत राहिला. ^a a v11 जेव्हा आमचा पिता म्हणतो की शौलाला राजा केल्याचा त्याला “पश्चात्ताप” होतो, तेव्हा तो चूक कबूल करत नसून शौलाच्या भरकटण्याबद्दलचे खरे दुःख व्यक्त करत आहे—२९व्या वचनात स्पष्ट होते तसे, माणूस जसा आपले मन बदलतो तसे तो बदलत नाही.

¹²शमुवेल सकाळी शौलाला भेटण्यासाठी लवकर उठला, तेव्हा त्याला सांगण्यात आले, “शौल कर्मेलास गेला आणि त्याने स्वतःसाठी स्मारक उभे केले, मग वळून खाली गिलगालास गेला.”

¹³शमुवेल शौलाकडे आला. शौल म्हणाला, “आमचा पिता तुला आशीर्वाद देवो! मी आमच्या पित्याची आज्ञा पाळली आहे.”

¹⁴पण शमुवेल म्हणाला, “मग माझ्या कानी येणारे हे मेंढरांचे ओरडणे व माझ्या ऐकण्यात येणारे गुरांचे हंबरणे कसले?”

¹⁵शौल म्हणाला, “ते अमालेक्यांकडून घेऊन आले; तुझ्या पित्याला यज्ञ अर्पण करण्यासाठी सैन्याने उत्तम मेंढरे व गुरे वाचवली, पण बाकीच्यांना त्यांनी नाशासाठी समर्पित केले.”

¹⁶शमुवेल शौलाला म्हणाला, “थांब—गेल्या रात्री आमच्या पित्याने मला काय सांगितले ते मी तुला सांगतो.” शौल म्हणाला, “सांग.”

¹⁷शमुवेल म्हणाला, “तू स्वतःच्या दृष्टीने लहान असलास तरी तू इस्राएलाच्या वंशांचा मुख्य झाला नाहीस काय? आमच्या पित्याने तुला इस्राएलावर राजा म्हणून अभिषेक केला, ¹⁸आणि आमच्या पित्याने तुला एका कामगिरीवर पाठवले, असे सांगून, ‘जा, पापी अमालेक्यांना नाशासाठी समर्पित कर; ते संपेपर्यंत त्यांच्याविरुद्ध लढ.’ ” ¹⁹मग तू आमच्या पित्याची वाणी का पाळली नाहीस? तू लुटीवर तुटून पडलास आणि आमच्या पित्याच्या दृष्टीने वाईट ते केलेस.

²⁰शौल शमुवेलाला म्हणाला, “मी तर आमच्या पित्याची वाणी पाळली! आमच्या पित्याने मला ज्या कामगिरीवर पाठवले त्यावर मी गेलो, अमालेकाचा राजा अगाग याला घेऊन आलो, आणि अमालेक्यांना नाशासाठी समर्पित केले. ²¹पण सैन्याने लुटीतील, नाशासाठी समर्पित केलेल्या, उत्तम मेंढरांतून व गुरांतून काही घेतले, ते गिलगाल येथे तुझ्या पित्याला यज्ञ अर्पण करण्यासाठी.”

²²शमुवेल म्हणाला, “आमच्या पित्याची वाणी पाळण्यात जसा आमच्या पित्याला आनंद होतो, तसा होमार्पणांत व यज्ञांत होतो काय? आज्ञापालन यज्ञापेक्षा उत्तम आहे, आणि ऐकणे मेंढ्यांच्या चरबीपेक्षा उत्तम आहे. ²³कारण बंडखोरी ही जादूटोण्याच्या पापासारखी आहे, आणि गर्विष्ठपणा हा मूर्तिपूजेच्या दुष्टपणासारखा आहे. तू आमच्या पित्याचे वचन नाकारलेस, म्हणून त्याने तुला राजेपदावरून नाकारले आहे.”

²⁴शौल शमुवेलाला म्हणाला, “मी पाप केले आहे. मी आमच्या पित्याची आज्ञा व तुझे शब्द मोडले, कारण मी लोकांना भ्यालो आणि त्यांचे ऐकले. ²⁵आता कृपया माझ्या पापाची क्षमा कर आणि माझ्याबरोबर परत ये, म्हणजे मी आमच्या पित्याची उपासना करीन.”

²⁶शमुवेल शौलाला म्हणाला, “मी तुझ्याबरोबर परत येणार नाही. तू आमच्या पित्याचे वचन नाकारलेस, आणि आमच्या पित्याने तुला इस्राएलावरील राजेपदावरून नाकारले आहे.” ²⁷शमुवेल जाण्यास वळला तेव्हा शौलाने शमुवेलाच्या झग्याचा काठ धरला, आणि तो फाटला. ²⁸शमुवेल त्याला म्हणाला, “आमच्या पित्याने आज इस्राएलाचे राज्य तुझ्यापासून फाडून काढले आहे आणि तुझ्यापेक्षा उत्तम अशा तुझ्या एका सोबत्याला ते दिले आहे. ²⁹इस्राएलाचे वैभव, आमचा पिता, खोटे बोलणार नाही किंवा आपले मन बदलणार नाही, कारण मन बदलावे असा तो माणूस नाही.”

³⁰शौल म्हणाला, “मी पाप केले आहे, पण आता कृपया माझ्या लोकांच्या वडिलांसमोर व इस्राएलासमोर मला मान दे; माझ्याबरोबर परत ये, म्हणजे मी तुझ्या पित्याची उपासना करीन.”

³¹तेव्हा शमुवेल शौलाबरोबर परत गेला, आणि शौलाने आमच्या पित्याची उपासना केली. ³²मग शमुवेल म्हणाला, “अमालेक्यांचा राजा अगाग याला माझ्याकडे आणा.” अगाग निर्धास्तपणे त्याच्याकडे आला, तो मनात म्हणत होता, “मृत्यूचे संकट नक्कीच टळले आहे.”

³³शमुवेल म्हणाला, “तुझ्या तलवारीने स्त्रियांना जसे निपुत्रिक केले, तसे स्त्रियांमध्ये तुझी आईही निपुत्रिक होईल.” मग त्याने गिलगाल येथे आमच्या पित्यासमोर अगागाचे तुकडे तुकडे केले.

³⁴मग शमुवेल रामास गेला, आणि शौल शौलाच्या गिबा येथील आपल्या घरी गेला. ³⁵शमुवेलाने आपल्या मृत्यूच्या दिवसापर्यंत शौलाला पुन्हा कधी पाहिले नाही, तरी शमुवेल शौलासाठी शोक करत राहिला. आणि आमच्या पित्याला शौलाला इस्राएलावर राजा केल्याचा पश्चात्ताप झाला.