१ शमुवेल 25

25 ¹शमुवेल मरण पावला, आणि सर्व इस्राएल त्याच्यासाठी शोक करण्यास जमले; त्यांनी त्याला रामा येथे त्याच्या घरी पुरले. मग दावीद निघाला आणि पारानच्या रानात उतरून गेला.

²मावोन येथे एक मनुष्य होता, ज्याची मालमत्ता कर्मेल येथे होती. तो फार श्रीमंत होता: त्याच्याजवळ तीन हजार मेंढरे व एक हजार शेळ्या होत्या. तो कर्मेल येथे आपल्या मेंढरांची लोकर कातरत होता. ³त्या मनुष्याचे नाव नाबाल आणि त्याच्या पत्नीचे नाव अबीगईल होते. ती समंजस व सुंदर होती, पण तो आपल्या व्यवहारात कठोर व दुष्ट होता—तो कालेबवंशाचा होता. ⁴दावीदाने रानात असताना ऐकले की नाबाल आपल्या मेंढरांची लोकर कातरत आहे. ⁵दावीदाने दहा तरुणांना पाठवले आणि त्यांना सांगितले, “कर्मेलास वर जा. नाबालाकडे जाऊन माझ्या नावाने त्याला सलाम करा. ⁶त्याला सांगा: ‘तुला दीर्घायुष्य लाभो. तुला शांती असो, तुझ्या घराण्याला शांती असो, आणि तुझ्याजवळ जे काही आहे त्या सर्वांला शांती असो.’ ⁷मी ऐकले आहे की तुझ्याकडे लोकर कातरणारे आहेत. तुझे मेंढपाळ आमच्याबरोबर होते; आम्ही त्यांच्याशी कशातही वाईट वागलो नाही, आणि कर्मेल येथे असेपर्यंत त्यांची कोणतीही वस्तू हरवली नाही. ⁸आपल्या तरुणांना विचार, म्हणजे ते तुला सांगतील. तर माझ्या तरुणांवर तुझी कृपादृष्टी होवो, कारण आम्ही सणाच्या दिवशी आलो आहोत. कृपा करून तुझ्या दासांना व तुझा पुत्र दावीद याला जे काही देता येईल ते दे.”

⁹दावीदाचे तरुण आले आणि त्यांनी दावीदाच्या नावाने हे सर्व शब्द नाबालाला सांगितले, मग ते थांबले.

¹⁰नाबालाने दावीदाच्या दासांना उत्तर दिले, “दावीद कोण आहे? इशायाचा हा पुत्र कोण आहे? आजकाल पुष्कळ दास आपल्या धन्यांना सोडून पळून जात आहेत. ¹¹मी माझी भाकर, माझे पाणी, आणि माझ्या लोकर कातरणाऱ्यांसाठी कापलेले मांस घेऊन, कोठून आले हे मला माहीत नसलेल्या माणसांना का द्यावे?”

¹²तेव्हा दावीदाचे तरुण मागे फिरले आणि परत आल्यावर त्यांनी त्याला प्रत्येक शब्द सांगितला.

¹³दावीदाने आपल्या माणसांना सांगितले, “तुम्ही प्रत्येकजण आपली तलवार कमरेस बांधा!” तेव्हा प्रत्येकाने आपली तलवार बांधली, आणि दावीदानेही बांधली. सुमारे चारशे जण दावीदाच्या मागे वर गेले; दोनशे जण सामानाजवळ राहिले.

¹⁴तरुणांपैकी एकाने नाबालाची पत्नी अबीगईल हिला सांगितले, “दावीदाने रानातून आमच्या धन्याला सलाम करण्यासाठी निरोप्ये पाठवले, पण त्याने त्यांच्यावर अपमानाचा वर्षाव केला. ¹⁵ते लोक आमच्याशी फार चांगले वागले. त्यांनी आमचे कधीच नुकसान केले नाही, आणि आम्ही त्यांच्याबरोबर शेतांत फिरत असताना आमची कोणतीही वस्तू हरवली नाही. ¹⁶आम्ही त्यांच्याबरोबर मेंढरे राखत असताना, रात्रंदिवस ते आमच्याभोवती तटासारखे होते. ¹⁷आता तू काय करावे ते जाण व पाहा, कारण आमच्या धन्यावर व त्याच्या सर्व घराण्यावर अनर्थ ठरला आहे. तो असा नीच आहे की त्याच्याशी कोणीही बोलू शकत नाही.”

¹⁸अबीगईलने घाईघाईने दोनशे भाकरी, द्राक्षारसाच्या दोन कातडी पिशव्या, तयार केलेली पाच मेंढरे, सुमारे पस्तीस लिटर भाजलेले धान्य, बेदाण्यांचे शंभर घड, आणि अंजिरांच्या दोनशे ढेपा घेतल्या आणि त्या गाढवांवर लादल्या. ¹⁹तिने आपल्या दासांना सांगितले, “माझ्यापुढे चला; मी तुमच्यामागून येते.” पण तिने आपला पती नाबाल याला काहीच सांगितले नाही. ²⁰ती आपल्या गाढवावर बसून डोंगराच्या आडोशाच्या वाटेने खाली उतरत असता, दावीद व त्याची माणसे तिच्याकडे उतरत येताना तिला भेटली.

²¹दावीद तर म्हणत होता, “या मनुष्याचे रानात जे काही होते ते सर्व मी व्यर्थ राखले—त्याची कोणतीही वस्तू हरवली नाही—आणि त्याने माझ्या बऱ्याची फेड वाइटाने केली. ²²आमचा पिता दावीदाच्या शत्रूंचे असे करो, किंबहुना यापेक्षाही अधिक करो, जर सकाळपर्यंत त्याच्या सर्वांतील एकही पुरुष मी जिवंत ठेवला तर.”

²³दावीदाला पाहताच अबीगईल घाईघाईने आपल्या गाढवावरून उतरली आणि त्याच्यापुढे पालथी पडून भूमीपर्यंत नमली. ²⁴ती त्याच्या पायांवर पडून म्हणाली, “माझ्या धन्या, हा दोष केवळ माझ्यावरच असो. कृपा करून तुझ्या दासीला तुझ्याशी बोलू दे; तुझ्या दासीचे शब्द ऐक. ²⁵माझ्या धन्या, कृपा करून या नीच माणसाकडे, नाबालाकडे, लक्ष देऊ नकोस, कारण तो आपल्या नावासारखाच आहे—नाबाल म्हणजे मूर्ख, आणि मूर्खपणा त्याच्याजवळ आहे. मी, तुझी दासी, माझ्या धन्याने पाठवलेल्या तरुणांना पाहिले नाही. ²⁶आता, माझ्या धन्या, आमचा पिता जिवंत आहे व तूही जिवंत आहेस, हे जितके खरे आहे तितकेच खरे: आमच्या पित्याने तुला रक्तपात करण्यापासून व आपल्या स्वतःच्या हाताने सूड घेण्यापासून राखले आहे, म्हणून तुझे शत्रू व माझ्या धन्याचे वाईट करू पाहणारे सर्व नाबालासारखे होवोत. ²⁷आणि तुझ्या दासीने माझ्या धन्यासाठी आणलेली ही भेट, माझ्या धन्याच्या मागोमाग चालणाऱ्या तरुणांना दिली जावो. ²⁸तुझ्या दासीचा अपराध क्षमा कर, कारण आमचा पिता माझ्या धन्याचे घराणे निश्चयाने चिरकाल टिकणारे करील, कारण माझा धनी आमच्या पित्याच्या लढाया लढतो. तू जिवंत असेपर्यंत तुझ्यात कोणताही दुष्टपणा आढळू नये. ²⁹जर कोणी तुझा पाठलाग करण्यास व तुझा जीव घेण्यास उठला, तरी माझ्या धन्याचा जीव तुझ्या पित्याजवळ जिवंतांच्या गठ्ठ्यात सुरक्षित बांधलेला राहील; पण तुझ्या शत्रूंचे जीव तो गोफणीच्या खळग्यातून फेकावे तसे फेकून देईल. ³⁰आमच्या पित्याने माझ्या धन्याविषयी वचन दिलेले सर्व चांगले जेव्हा त्याच्यासाठी करील, आणि तुला इस्राएलावर अधिपती करील, ³¹तेव्हा विनाकारण रक्तपात केल्याबद्दल किंवा स्वतःच सूड घेतल्याबद्दल माझ्या धन्याला दुःख किंवा मनाची टोचणी लागणार नाही. आणि जेव्हा आमचा पिता माझ्या धन्याचे कल्याण करील, तेव्हा तुझ्या दासीची आठवण कर.”

³²दावीद अबीगईलला म्हणाला, “आमचा पिता, इस्राएलाचा देव, धन्यवादित असो; त्याने तुला आज मला भेटण्यास पाठवले. ³³तुझी सद्बुद्धी धन्यवादित असो, आणि तूही धन्यवादित असो; तू आज मला रक्तपात करण्यापासून व माझ्या स्वतःच्या हाताने सूड घेण्यापासून राखलेस. ³⁴इस्राएलाचा देव आमचा पिता जिवंत आहे, हे जितके खरे—त्याने मला तुझे वाईट करण्यापासून राखले—जर तू मला भेटण्यास घाई केली नसतीस, तर सकाळपर्यंत नाबालाचा एकही पुरुष जिवंत राहिला नसता.”

³⁵अबीगईलने आणलेले दावीदाने तिच्या हातून घेतले आणि तिला म्हटले, “शांतीने आपल्या घरी जा. पाहा, मी तुझी वाणी ऐकली आहे आणि तुझी विनंती मान्य केली आहे.”

³⁶अबीगईल नाबालाकडे आली, तेव्हा तो आपल्या घरी राजाच्या मेजवानीसारखी मेजवानी देत होता. त्याचे मन आनंदित होते आणि तो फार धुंद झाला होता, म्हणून तिने सकाळपर्यंत त्याला काहीच सांगितले नाही. ³⁷सकाळी नाबालाची धुंदी उतरली तेव्हा त्याच्या पत्नीने त्याला सर्व काही सांगितले. त्याचे हृदय त्याच्यामध्ये मृतवत झाले, आणि तो दगडासारखा झाला. ³⁸सुमारे दहा दिवसांनंतर आमच्या पित्याने नाबालाला मारले, आणि तो मरण पावला.

³⁹नाबाल मेला हे ऐकून दावीद म्हणाला, “आमचा पिता धन्यवादित असो; नाबालाकडून झालेल्या माझ्या अपमानाबद्दल त्याने माझा वाद चालवला आणि आपल्या दासाला वाईट करण्यापासून राखले. आमच्या पित्याने नाबालाचे वाईट त्याच्याच माथ्यावर परत आणले.” मग दावीदाने अबीगईलला आपली पत्नी होण्यासाठी निरोप पाठवला.

⁴⁰दावीदाचे दास कर्मेल येथे अबीगईलकडे आले आणि तिला म्हणाले, “दावीदाने तुला आपली पत्नी करून घेण्यासाठी आम्हांला पाठवले आहे.”

⁴¹ती उठली, भूमीपर्यंत पालथी नमली आणि म्हणाली, “पाहा, तुमची दासी माझ्या धन्याच्या दासांची सेवा करण्यास व त्यांचे पाय धुण्यास तयार आहे.” ⁴²अबीगईलने घाईघाईने तयारी केली, आपल्या गाढवावर बसली, आणि आपल्या पाच दासींसह दावीदाच्या निरोप्यांच्या मागोमाग जाऊन त्याची पत्नी झाली. ⁴³दावीदाने इज्रेएलच्या अहीनवामशीही लग्न केले होते, म्हणून त्या दोघीही त्याच्या पत्नी झाल्या. ⁴⁴शौलाने आपली मुलगी मीखल, जी दावीदाची पत्नी होती, ती गल्लीम येथील लईशाचा पुत्र पालटीएल याला दिली होती.