१ शमुवेल 26

26 ¹जीफकर गिबा येथे शौलाकडे येऊन म्हणाले, “यशीमोनासमोरील हखीला टेकडीवर दावीद लपून बसला आहे ना?” ²तेव्हा शौल तेथे दावीदाचा शोध घेण्यासाठी इस्राएलातील तीन हजार निवडक माणसे घेऊन जीफच्या रानात उतरला. ³यशीमोनासमोरील हखीला टेकडीवर वाटेच्या कडेला शौलाने तळ दिला, आणि दावीद रानात राहत होता. शौल आपल्या पाठलागावर रानात आला आहे हे दावीदाने पाहिले, ⁴तेव्हा त्याने हेर पाठवले आणि शौल खरोखरच आला आहे हे त्याला समजले. ⁵दावीद शौलाने जेथे तळ दिला होता त्या ठिकाणी गेला, आणि शौल व त्याचा सेनापती नेराचा मुलगा अबनेर कोठे पडले आहेत ते त्याने पाहिले. शौल तळाच्या आत पडला होता आणि सैन्य त्याच्याभोवती होते. ⁶दावीदाने हित्ती अहीमलेख व यवाबाचा भाऊ सरूवेचा मुलगा अबीशय यांना विचारले, “माझ्याबरोबर शौलाच्या तळात कोण उतरून येईल?” अबीशय म्हणाला, “मी तुझ्याबरोबर येईन.”

⁷दावीद व अबीशय रात्री सैन्याकडे आले. शौल तळात झोपी गेला होता, त्याचा भाला त्याच्या उशाशी जमिनीत रोवलेला होता, आणि अबनेर व सैन्य त्याच्याभोवती होते. ⁸अबीशय दावीदाला म्हणाला, “आज आमच्या पित्याने तुझा शत्रू तुझ्या हाती दिला आहे. तर आता मला एकाच भाल्याने त्याला जमिनीवर खिळू दे—दुसरा वार करण्याची गरज पडणार नाही.”

⁹पण दावीद अबीशयाला म्हणाला, “त्याचा नाश करू नकोस! आमच्या पित्याच्या अभिषिक्तावर हात उचलून निर्दोष राहील असा कोण आहे?” ¹⁰दावीद म्हणाला, “आमचा पिता जिवंत आहे याची शपथ, आमचा पिताच त्याला मारील, किंवा त्याचा दिवस येईल आणि तो मरेल, किंवा तो लढाईत जाऊन नष्ट होईल. ¹¹आमच्या पित्यासमोर असे न घडो की मी आमच्या पित्याच्या अभिषिक्तावर हात उचलावा. आता त्याच्या उशाशी असलेला भाला व पाण्याचे भांडे घे आणि आपण जाऊ.”

¹²दावीदाने शौलाच्या उशाशेजारून भाला व पाण्याचे भांडे घेतले; आणि ते निघून गेले. कोणी त्यांना पाहिले नाही, कोणाला कळले नाही, आणि कोणी जागे झाले नाही, कारण आमच्या पित्याकडून आलेली गाढ झोप त्या सर्वांवर पडली होती.

¹³मग दावीद पलीकडे जाऊन दूरच्या टेकडीच्या माथ्यावर उभा राहिला; त्यांच्यामध्ये मोठे अंतर होते. ¹⁴त्याने सैन्याला व नेराचा मुलगा अबनेर याला हाक मारली, “अबनेर, तू उत्तर देणार नाहीस का?” अबनेराने उत्तर दिले, “राजाला हाक मारणारा तू कोण आहेस?”

¹⁵दावीद अबनेराला म्हणाला, “तू पुरुष नाहीस का? इस्राएलात तुझ्यासारखा कोण आहे? मग तू आपला धनी राजा याचे रक्षण का केले नाहीस? तुझा धनी राजा याचा नाश करायला कोणीतरी आला होता. ¹⁶तू जे केलेस ते चांगले नाही. आमचा पिता जिवंत आहे याची शपथ, तुम्ही आपल्या धन्याचे, म्हणजे आमच्या पित्याच्या अभिषिक्ताचे, रक्षण केले नाही म्हणून तुम्ही मरणास पात्र आहात. आता पाहा—राजाचा भाला व त्याच्या उशाशी असलेले पाण्याचे भांडे कोठे आहेत?”

¹⁷शौलाने दावीदाचा आवाज ओळखला, “माझ्या मुला दावीदा, हा तुझाच आवाज आहे का?” दावीद म्हणाला, “माझ्या धन्या राजा, माझाच आवाज आहे.”

¹⁸तो म्हणाला, “माझा धनी आपल्या सेवकाचा पाठलाग का करतो? मी काय केले आहे, माझ्या हातून कोणते वाईट घडले आहे? ¹⁹आता माझा धनी राजा आपल्या सेवकाचे शब्द ऐको: जर आमच्या पित्याने तुला माझ्याविरुद्ध प्रवृत्त केले असेल, तर तो अर्पण स्वीकारो; पण जर हे माणसांनी केले असेल, तर ते त्याच्यासमोर शापित होवोत—कारण आज त्यांनी मला त्याच्या वतनातील माझ्या वाट्यापासून हुसकावून लावले आहे, आणि म्हणत आहेत, ‘जा, दुसऱ्या देवांची सेवा कर.’ ²⁰आमच्या पित्याच्या सान्निध्यापासून दूर माझे रक्त भूमीवर पडू नये—जसा डोंगरात तितराचा पाठलाग करतात, तसा इस्राएलाचा राजा एका पिसवेचा शोध घ्यायला निघाला आहे.”

²¹शौल म्हणाला, “मी पाप केले आहे. माझ्या मुला दावीदा, परत ये. आज माझा जीव तुझ्या दृष्टीने मोलाचा ठरला म्हणून मी तुला पुन्हा कधीही इजा करणार नाही. मी मूर्खपणा केला आणि फार मोठी चूक केली.”

²²दावीदाने उत्तर दिले, “हा राजाचा भाला आहे. एखाद्या तरुणाने येऊन तो घेऊन जावा. ²³आमचा पिता प्रत्येकाला त्याच्या नीतिमत्तेप्रमाणे व विश्वासूपणाप्रमाणे प्रतिफळ देतो. आज त्याने तुला माझ्या हाती दिले, पण मी त्याच्या अभिषिक्तावर हात उचलणार नाही. ²⁴आज जसे मी तुझ्या जिवाला मोलाचे मानले, तसे आमचा पिता माझ्या जिवाला मोलाचे मानो आणि सर्व संकटांतून मला सोडवो.”

²⁵शौल दावीदाला म्हणाला, “माझ्या मुला दावीदा, तू धन्य आहेस—तू मोठी कामे करशील आणि खात्रीने विजयी होशील.” मग दावीद आपल्या वाटेने निघून गेला; आणि शौल आपल्या घरी परतला.