२ राजे 3

3 ¹यहूदाचा राजा यहोशाफाट याच्या कारकिर्दीच्या अठराव्या वर्षी अहाबाचा पुत्र योराम शोमरोनात इस्राएलावर राजा झाला, आणि त्याने बारा वर्षे राज्य केले. ²त्याने आमच्या पित्याच्या दृष्टीने वाईट ते केले, तरी आपल्या आईवडिलांसारखे नाही; कारण त्याने आपल्या वडिलांनी केलेला बालाचा पवित्र स्तंभ काढून टाकला. ³तरीही नबाटाचा पुत्र यराबाम, ज्याने इस्राएलाला पाप करायला लावले, त्याच्या पापांना तो चिकटून राहिला; त्यांपासून तो वळला नाही.

⁴मवाबाचा राजा मेशा मेंढरे पाळत असे, आणि तो इस्राएलाच्या राजाला एक लाख कोकरे व एक लाख मेंढ्यांची लोकर खंडणी म्हणून देत असे. ⁵पण अहाब मेल्यावर मवाबाच्या राजाने इस्राएलाच्या राजाविरुद्ध बंड केले. ⁶तेव्हा त्या वेळी योराम राजा शोमरोनातून निघाला आणि त्याने सर्व इस्राएलाची जमवाजमव केली. ⁷त्याने जाऊन यहूदाचा राजा यहोशाफाट याला निरोप पाठवला: “मवाबाच्या राजाने माझ्याविरुद्ध बंड केले आहे. मवाबाशी लढायला तू माझ्याबरोबर येशील का?” त्याने उत्तर दिले, “मी येईन. मी तुझ्यासारखाच आहे, माझी प्रजा तुझ्या प्रजेसारखी, माझे घोडे तुझ्या घोड्यांसारखे.”

⁸त्याने विचारले, “आपण कोणत्या वाटेने वर जावे?” त्याने उत्तर दिले, “अदोमाच्या रानातील वाटेने.”

⁹तेव्हा इस्राएलाचा राजा यहूदाचा राजा व अदोमाचा राजा यांच्यासह निघाला. त्यांनी सात दिवस वळणावळणाच्या वाटेने कूच केले, आणि सैन्याला व त्यांच्यामागून येणाऱ्या जनावरांना पाणी नव्हते. ¹⁰इस्राएलाचा राजा म्हणाला, “हायहाय! आमच्या पित्याने या तीन राजांना केवळ मवाबाच्या हाती द्यायलाच बोलावले आहे.” ^a a v10 हा अविश्वासू राजा, दोष देण्यात तत्पर असूनही, तरी करार-कुटुंबाचाच आहे — ज्या पित्यावर तो अविश्वास ठेवतो त्याचेच नाव तो घेतो.

¹¹पण यहोशाफाट म्हणाला, “येथे आमच्या पित्याचा एकही संदेष्टा नाही का, की ज्याच्याद्वारे आपण आमच्या पित्याला विचारावे?” इस्राएलाच्या राजाच्या एका सेवकाने उत्तर दिले, “ज्याने एलियाच्या हातांवर पाणी ओतले, तो शाफाटाचा पुत्र अलीशा येथे आहे.”

¹²यहोशाफाट म्हणाला, “आमच्या पित्याचे वचन त्याच्याजवळ आहे.” तेव्हा इस्राएलाचा राजा, यहोशाफाट व अदोमाचा राजा त्याच्याकडे खाली गेले.

¹³अलीशाने इस्राएलाच्या राजाला विचारले, “तुझा माझा काय संबंध? तुझ्या आईवडिलांच्या संदेष्ट्यांकडे जा.” राजा म्हणाला, “नाही—आमच्या पित्याने या तीन राजांना मवाबाच्या हाती द्यायला बोलावले आहे.”

¹⁴अलीशा म्हणाला, “ज्याची मी सेवा करतो, तो स्वर्गातील सैन्यांचा पिता जिवंत आहे त्याची शपथ, मी जर यहूदाचा राजा यहोशाफाट याचा मान राखला नसता, तर मी तुझ्याकडे पाहिलेही नसते व तुझी दखलही घेतली नसती. ¹⁵आता माझ्याकडे एक वाजंत्री आणा.” मग वाजंत्री वाजवत असताना आमच्या पित्याचा हात त्याच्यावर आला.

¹⁶तो म्हणाला, “आमचा पिता असे म्हणतो: ‘हे खोरे खड्ड्यांनी भरून टाका.’ ¹⁷कारण आमचा पिता असे म्हणतो: ‘तुम्हाला वारा दिसणार नाही व पाऊसही दिसणार नाही, तरी हे खोरे पाण्याने भरून जाईल, आणि तुम्ही, तुमची गुरेढोरे व तुमची जनावरे पाणी पितील.’ ¹⁸हे तर माझ्या दृष्टीने क्षुल्लक आहे; तो मवाबालाही तुमच्या हाती देईल. ¹⁹तुम्ही प्रत्येक तटबंदीचे नगर व प्रत्येक निवडक नगर पाडाल, प्रत्येक चांगले झाड तोडाल, पाण्याचे प्रत्येक झरे बुजवाल आणि प्रत्येक चांगले शेत दगडांनी नासवाल.”

²⁰सकाळी, अन्नार्पणाच्या वेळी, अचानक अदोमाच्या दिशेने पाणी आले आणि ती भूमी पाण्याने भरून गेली.

²¹आपणाशी लढायला ते राजे चढून आले आहेत, हे सर्व मवाबाने ऐकले; तेव्हा शस्त्र धारण करण्याइतके वय असलेला व त्याहून मोठा असा प्रत्येक जण एकत्र जमवला गेला; आणि ते सीमेवर उभे राहिले. ²²ते पहाटे उठले; सूर्य पाण्यावर चमकत होता, आणि मवाबाला समोरचे पाणी रक्तासारखे लाल दिसले. ²³ते म्हणाले, “रक्त! त्या राजांनी आपसात लढाई करून एकमेकांना ठार मारले. आता, मवाबा, लुटीला चला!”

²⁴पण ते इस्राएलाच्या छावणीजवळ पोहोचले, तेव्हा इस्राएली उठले आणि त्यांनी मवाब्यांना मारले; ते त्यांच्यापुढून पळाले. इस्राएलाने त्या देशात पुढे चढाई केली आणि जाता जाता मवाब्यांना मारत गेले. ²⁵त्यांनी नगरे पाडली. प्रत्येक चांगल्या शेतात प्रत्येक जण एकेक दगड टाकत गेला, इतका की ते शेत भरून गेले. त्यांनी पाण्याचे प्रत्येक झरे बुजवले आणि प्रत्येक चांगले झाड तोडले, फक्त कीर-हरेसेथाचे दगड शिल्लक ठेवले; गोफणवाल्यांनी त्याला वेढा घालून त्यावर हल्ला केला. ²⁶मवाबाच्या राजाने पाहिले की लढाई आपल्याला जड जात आहे, तेव्हा अदोमाच्या राजाकडे फोडून जाण्यासाठी त्याने तलवार चालवणारी सातशे माणसे घेतली, पण त्याला ते जमले नाही. ²⁷मग त्याने आपला ज्येष्ठ पुत्र, आपला वारस घेतला आणि तटावर त्याचे होमार्पण केले. तेव्हा इस्राएलावर मोठा क्रोध आला, म्हणून ते त्याच्यापासून माघारी फिरले आणि आपल्या देशात परत गेले.