प्रेषितांची कृत्ये 15

15 ¹काही माणसे यहूदीयाहून खाली आली आणि बांधवांना शिकवू लागली, “मोशेच्या रीतीप्रमाणे तुमची सुंता झाल्याशिवाय तुमचे तारण होऊ शकत नाही.” ²जेव्हा पौल व बर्णबा यांचा त्यांच्याशी तीव्र वाद व चर्चा झाली, तेव्हा बांधवांनी ठरवले की पौल, बर्णबा व त्यांच्यातील आणखी काहीजण या प्रश्नाविषयी यरुशलेमेतील प्रेषित व वडीलजनांकडे जावे. ³मंडळीने त्यांना पाठवले, आणि ते फेनीके व शोमरोन या प्रांतांतून प्रवास करीत गेले; परराष्ट्रीयांचे परिवर्तन कसे झाले हे सांगत गेले आणि त्यांनी सर्व बांधवांना मोठा आनंद दिला. ⁴यरुशलेमेस पोहचल्यावर मंडळी, प्रेषित व वडीलजन यांनी त्यांचे स्वागत केले; आणि आमच्या पित्याने त्यांच्याबरोबर जे काही केले ते सर्व त्यांनी सांगितले.

⁵परंतु परूशी पंथातील काही विश्वासणारे उठून म्हणाले, “त्यांची सुंता झालीच पाहिजे आणि मोशेचे नियमशास्त्र पाळण्याची त्यांना आज्ञा द्यावी.” ⁶तेव्हा ही बाब तपासण्यासाठी प्रेषित व वडीलजन एकत्र जमले. ⁷पुष्कळ चर्चेनंतर पेत्र उठून म्हणाला, “बंधूंनो, तुम्हांला ठाऊक आहे की सुरुवातीच्या दिवसांत आमच्या पित्याने तुमच्यामधून माझी निवड केली, यासाठी की माझ्याद्वारे परराष्ट्रीयांनी सुवार्तेचा संदेश ऐकावा व विश्वास ठेवावा. ⁸आणि अंतःकरण जाणणाऱ्या आमच्या पित्याने, जसे आपल्याला पवित्र आत्मा दिला तसाच त्यांनाही देऊन त्यांच्याविषयी साक्ष दिली. ⁹त्याने आपल्यामध्ये व त्यांच्यामध्ये कोणताही भेद केला नाही, तर विश्वासाने त्यांची अंतःकरणे शुद्ध केली. ¹⁰तर मग जे जू आपले पूर्वज व आपणही पेलू शकलो नाही, ते शिष्यांच्या मानेवर ठेवून तुम्ही आमच्या पित्याची परीक्षा का पाहता? ¹¹परंतु आपला विश्वास आहे की, ज्याप्रमाणे त्यांचे तारण होईल त्याचप्रमाणे प्रभु येशूच्या कृपेने आपलेही तारण होईल.”

¹²सर्व लोकसमुदाय शांत झाला आणि आमच्या पित्याने त्यांच्याद्वारे परराष्ट्रीयांमध्ये केलेली चिन्हे व अद्भुते यांचे वर्णन बर्णबा व पौल करीत असता ते ऐकू लागले. ¹³ते बोलण्याचे थांबल्यावर याकोब म्हणाला, “बंधूंनो, माझे ऐका. ¹⁴आमच्या पित्याने प्रथम राष्ट्रांची भेट घेऊन त्यांच्यामधून आपल्या नावासाठी एक लोकसमूह कसा निवडला, हे शिमोनाने सांगितले. ^a a v14 शिमोन हे पेत्राचे इब्री नाव आहे — तोच प्रेषित ज्याने वचन ७ मध्ये बोलले. ¹⁵आणि संदेष्ट्यांचे शब्द याच्याशी जुळतात, जसे लिहिले आहे:

¹⁶“‘यानंतर मी परत येईन, आणि पडलेला दाविदाचा मंडप मी पुन्हा उभारीन; त्याचे भग्नावशेष मी पुन्हा बांधीन, आणि त्याला मी पूर्ववत करीन, ^b b v16 जेव्हा याकोब म्हणतो की आमचा पिता “पडलेला दाविदाचा मंडप” पुन्हा उभारील, तेव्हा तो येशूमध्ये घडून आलेल्या पुनर्स्थापनेकडे निर्देश करतो; येशू हा वचनदत्त दाविदाचा पुत्र, जो प्रत्येक राष्ट्रातील लोकांसाठी कुटुंबाचे द्वार उघडतो.

¹⁷यासाठी की उरलेल्या मानवजातीने आमच्या पित्याचा शोध करावा, होय, माझ्या नावाने ओळखले जाणारे सर्व परराष्ट्रीयही, असे आमचा पिता म्हणतो, जो या गोष्टी करतो, ¹⁸ज्या प्राचीन काळापासून ज्ञात आहेत.’

¹⁹म्हणून माझे मत असे की, आमच्या पित्याकडे वळणाऱ्या परराष्ट्रीयांना आपण त्रास देऊ नये, ²⁰तर त्यांना असे लिहावे की त्यांनी मूर्तींनी विटाळलेल्या गोष्टी, जारकर्म, गळा दाबून मारलेल्या प्राण्यांचे मांस व रक्त यांपासून दूर राहावे. ²¹कारण पिढ्यानपिढ्या प्रत्येक नगरात मोशेची घोषणा होत आली आहे, आणि प्रत्येक शब्बाथ दिवशी सभास्थानांमध्ये त्याचे मोठ्याने वाचन होते.”

आमच्या परराष्ट्रीय बांधवांना पत्र

²²तेव्हा प्रेषित, वडीलजन व संपूर्ण मंडळी यांनी ठरवले की आपल्यामधून काही माणसे निवडून त्यांना पौल व बर्णबा यांच्याबरोबर अंत्युखियास पाठवावे: बर्साब्बा म्हटलेला यहूदा, व सीला — हे बांधवांमधील पुढारी होते. ²³त्यांनी त्यांच्याबरोबर हे पत्र पाठवले: “प्रेषित व वडीलजन, तुमचे बंधू, यांजकडून अंत्युखिया, सीरिया व किलिकिया येथील परराष्ट्रीय बांधवांना सलाम.

²⁴आम्ही असे ऐकले आहे की आमच्यामधून निघालेल्या काहीजणांनी आपल्या बोलण्याने तुम्हांला त्रास दिला व तुमची अंतःकरणे अस्वस्थ केली — जरी आम्ही त्यांना तशी कोणतीही आज्ञा दिली नव्हती, ²⁵म्हणून आम्ही एकमताने असे ठरवले की काही माणसे निवडून त्यांना आमच्या प्रिय बर्णबा व पौल यांच्यासह तुमच्याकडे पाठवावे. ²⁶ही माणसे अशी आहेत ज्यांनी आपल्या प्रभु येशू ख्रिस्ताच्या नावासाठी आपले प्राण समर्पित केले आहेत. ²⁷म्हणून आम्ही यहूदा व सीला यांना पाठवले आहे; तेच तुम्हांला तोंडी याच गोष्टी सांगतील. ²⁸पवित्र आत्म्याला व आम्हांला हे योग्य वाटले की, या आवश्यक गोष्टींशिवाय तुमच्यावर आणखी कोणतेही ओझे लादू नये: ²⁹मूर्तींना अर्पण केलेले अन्न, रक्त, गळा दाबून मारलेल्या प्राण्यांचे मांस व जारकर्म यांपासून दूर राहा. या गोष्टींपासून स्वतःला दूर ठेवले तर तुमचे कल्याण होईल. सुखरूप राहा.”

³⁰अशा रीतीने त्यांना निरोप दिल्यावर ते अंत्युखियास खाली गेले, आणि मंडळीला एकत्र जमवून त्यांनी ते पत्र सुपूर्द केले. ³¹आणि ते वाचल्यावर त्या उत्तेजनामुळे ते आनंदित झाले. ³²यहूदा व सीला हे स्वतः संदेष्टे होते; त्यांनी पुष्कळ शब्दांनी बांधवांना उत्तेजन दिले व त्यांना स्थिर केले. ³³तेथे काही काळ घालवल्यानंतर, बांधवांनी त्यांना शांतीने त्यांच्या पाठविणाऱ्यांकडे निरोप दिला. ^c c v33 सर्वांत प्राचीन हस्तलिखितांमध्ये येथे वचन ३४ नाही; नंतरच्या प्रतींमध्ये असे जोडले आहे: “परंतु सीलाने तेथेच राहण्याचे ठरवले.” ³⁵परंतु पौल व बर्णबा अंत्युखियातच राहिले, आणि इतर पुष्कळांसह ते आपल्या प्रभूच्या वचनाची शिकवण व घोषणा करीत राहिले.

पौल व बर्णबा वेगळे होतात

³⁶काही दिवसांनंतर पौल बर्णबाला म्हणाला, “ज्या ज्या नगरात आपण आपल्या प्रभूचा संदेश घोषित केला, तेथील बांधवांकडे परत जाऊन त्यांची भेट घेऊ आणि ते कसे आहेत ते पाहू.” ³⁷तेव्हा बर्णबाला मार्क म्हटलेला योहान आपल्याबरोबर घ्यायची इच्छा होती. ³⁸परंतु पौलाला हे योग्य वाटले की, ज्याने पंफुल्यात त्यांना सोडून दिले व कामासाठी त्यांच्याबरोबर आला नाही, त्याला बरोबर घेऊ नये. ³⁹त्यांच्यातील मतभेद इतका तीव्र झाला की ते एकमेकांपासून वेगळे झाले; बर्णबाने मार्काला घेऊन कुप्रास जहाजाने प्रयाण केले, ⁴⁰परंतु पौलाने सीलाची निवड केली आणि बांधवांनी त्याला आपल्या प्रभूच्या कृपेवर सोपवल्यावर तो निघाला. ⁴¹आणि तो सीरिया व किलिकिया या प्रांतांतून प्रवास करीत मंडळ्यांना स्थिर करीत गेला.