प्रेषितांची कृत्ये 9

9 ¹परंतु शौल अजूनही प्रभूच्या शिष्यांविरुद्ध धमक्या व खुनाचा नि:श्वास टाकीत होता; तो प्रमुख याजकाकडे गेला, ²आणि त्याने त्याच्याजवळ दिमिष्कातील सभास्थानांसाठी पत्रे मागितली, यासाठी की या मार्गाचे कोणी पुरुष किंवा स्त्रिया त्याला आढळल्यास त्याने त्यांना बांधून यरुशलेमेस आणावे. ^a a v2 "मार्ग" हे येशूच्या अनुयायांचे सर्वांत प्राचीन नाव होते, त्यांना ख्रिस्ती म्हणण्यापूर्वीचे. ³प्रवास करीत असता व दिमिष्काजवळ पोचत असता, अचानक स्वर्गातून एक प्रकाश त्याच्याभोवती चमकला.

⁴तो जमिनीवर पडला आणि त्याने अशी वाणी ऐकली, “शौला, शौला, तू माझा छळ का करतोस?”

⁵त्याने विचारले, “प्रभो, आपण कोण आहात?” तो म्हणाला, “ज्याचा तू छळ करतोस तो मी येशू आहे.

⁶पण ऊठ आणि नगरात जा, म्हणजे तुला काय करावयाचे ते सांगण्यात येईल.”

⁷त्याच्याबरोबर प्रवास करणारे लोक स्तब्ध उभे राहिले; ती वाणी त्यांना ऐकू आली, पण कोणीही त्यांना दिसले नाही. ⁸शौल जमिनीवरून उठला, पण डोळे उघडे असूनही त्याला काही दिसेना; त्यांनी त्याला हाताला धरून दिमिष्कात आणले. ⁹तीन दिवस तो आंधळा होता आणि त्याने काही खाल्ले नाही व प्यालेही नाही.

¹⁰दिमिष्कात हनन्या नावाचा एक शिष्य राहत होता. दृष्टान्तात प्रभू त्याला म्हणाला, “हनन्या.” त्याने उत्तर दिले, “प्रभो, हा मी येथे आहे.”

¹¹प्रभू त्याला म्हणाला, “ऊठ, नीट नावाच्या रस्त्यावर जा आणि यहूदाच्या घरी शौल नावाच्या तार्ससकर माणसाची चौकशी कर—पाहा, तो प्रार्थना करीत आहे, ¹²आणि त्याने दृष्टान्तात हनन्या नावाच्या माणसाला आत येऊन आपल्यावर हात ठेवताना पाहिले आहे, यासाठी की त्याला पुन्हा दृष्टी यावी.”

¹³हनन्याने उत्तर दिले, “प्रभो, या माणसाविषयी अनेकांनी मला सांगितले आहे—त्याने यरुशलेमेत तुझ्या पवित्र जनांचे किती नुकसान केले आहे. ¹⁴आणि येथे जे कोणी तुझ्या नावाचा धावा करतात त्या सर्वांना बांधण्याचा अधिकार त्याला प्रमुख याजकांकडून मिळाला आहे.”

¹⁵पण प्रभू त्याला म्हणाला, “जा, कारण हा माणूस माझे नाव राष्ट्रांपुढे, राजांपुढे व इस्राएलच्या लोकांपुढे वाहून नेण्यासाठी मी निवडलेले पात्र आहे. ¹⁶कारण माझ्या नावासाठी त्याला किती दु:ख सोसावे लागेल हे मी त्याला दाखवीन.”

¹⁷हनन्या गेला व त्या घरात शिरला. त्याने शौलावर हात ठेवले आणि म्हणाला, “शौल बंधू, ज्या रस्त्याने तू आलास त्यावर तुला दर्शन देणाऱ्या प्रभू येशूने मला पाठवले आहे, यासाठी की तुला पुन्हा दृष्टी यावी व तू पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण व्हावेस.” ¹⁸लगेच खवल्यांसारखे काहीतरी त्याच्या डोळ्यांवरून गळून पडले आणि त्याला पुन्हा दिसू लागले. तो उठला व त्याचा बाप्तिस्मा झाला, ¹⁹आणि जेवण केल्यावर त्याला पुन्हा शक्ती आली. काही दिवस तो दिमिष्कातील शिष्यांबरोबर राहिला, ²⁰आणि लगेच तो सभास्थानांत येशूची घोषणा करू लागला की तो आमच्या पित्याचा पुत्र आहे. ²¹जितक्यांनी हे ऐकले ते सर्व थक्क झाले व म्हणाले, “जो यरुशलेमेत या नावाचा धावा करणाऱ्यांचा एवढा विध्वंस करीत होता, तोच हा माणूस नव्हे काय? आणि त्यांना बांधून प्रमुख याजकांपुढे नेण्यासाठीच तो येथे आला नाही काय?”

²²पण शौल अधिकाधिक बलवान होत गेला आणि हाच तो ख्रिस्त आहे हे सिद्ध करून दिमिष्कात राहणाऱ्या यहूद्यांना निरुत्तर करीत राहिला.

²³पुष्कळ दिवस लोटल्यावर, यहूद्यांनी त्याला ठार मारण्याचा कट रचला, ²⁴पण शौलाला त्यांचा कट कळला; त्याला ठार मारण्यासाठी ते रात्रंदिवस वेशींवर पहारा देत होते, ²⁵पण रात्री त्याच्या शिष्यांनी त्याला एका टोपलीत घालून तटावरून खाली उतरवले.

²⁶यरुशलेमेस पोचल्यावर त्याने शिष्यांत सामील होण्याचा प्रयत्न केला, पण सर्वजण त्याला भीत होते, कारण तो शिष्य आहे यावर त्यांचा विश्वास बसत नव्हता. ²⁷पण बर्णबाने त्याला प्रेषितांकडे नेले आणि शौलाने रस्त्यावर प्रभूला कसे पाहिले, प्रभू त्याच्याशी कसा बोलला, आणि दिमिष्कात त्याने येशूच्या नावाने कसे धैर्याने बोलले, हे त्याने समजावून सांगितले. ²⁸तेव्हा तो त्यांच्याबरोबर राहू लागला, यरुशलेमेत मोकळेपणाने वावरू लागला व प्रभूच्या नावाने धैर्याने बोलू लागला. ²⁹तो हेल्लेणी लोकांशी बोलत व वाद घालत असे, पण ते त्याला ठार मारण्याचा प्रयत्न करीत होते. ^b b v29 हेल्लेणी: ग्रीक बोलणारे यहूदी, ज्यांनी ग्रीक भाषा व संस्कृती स्वीकारली होती. ³⁰जेव्हा बंधूंना हे कळले, तेव्हा त्यांनी त्याला कैसरीयास खाली नेले व तेथून तार्ससास रवाना केले.

पुत्र पेत्राद्वारे अनीयाला बरे करतो

³¹अशा रीतीने यहूदीया, गालील व शोमरोन या सर्व प्रदेशांतील मंडळीला शांती लाभली व ती बळकट झाली; प्रभूच्या भयात चालत आणि पवित्र आत्म्याच्या सांत्वनाने ती संख्येने वाढत गेली.

³²पेत्र सर्व विश्वासणाऱ्यांमध्ये प्रवास करीत असता, तो लोदमध्ये राहणाऱ्या पवित्र जनांकडेही खाली गेला. ³³तेथे त्याला अनीया नावाचा एक माणूस आढळला, जो पक्षाघाती होऊन आठ वर्षे अंथरुणाला खिळून होता. ³⁴पेत्र त्याला म्हणाला, “अनीया, येशू ख्रिस्त तुला बरे करतो. ऊठ, तुझे अंथरूण नीट कर.” तो लगेच उठला. ³⁵आणि लोद व शारोन येथे राहणाऱ्या सर्वांनी त्याला पाहिले आणि ते प्रभूकडे वळले.

³⁶यापोमध्ये तबिथा नावाची एक शिष्या राहत होती, ज्याचा अर्थ दुर्कस असा होतो. ती सत्कर्मांनी व गरिबांना केलेल्या मदतीने परिपूर्ण होती. ^c c v36 तबिथा (अरामी) व दुर्कस (ग्रीक) या दोन्हींचा अर्थ "हरिणी" असा आहे. ³⁷त्या दिवसांत ती आजारी पडून मरण पावली; त्यांनी तिला धुऊन माडीवरच्या खोलीत ठेवले. ³⁸लोद यापोजवळ असल्यामुळे, पेत्र तेथे आहे हे ऐकून शिष्यांनी दोन माणसे त्याच्याकडे पाठवली आणि विनंती केली, “आमच्याकडे येण्यास उशीर करू नका.” ³⁹तेव्हा पेत्र उठून त्यांच्याबरोबर गेला. तो पोचल्यावर त्यांनी त्याला माडीवरच्या खोलीत नेले. सर्व विधवा रडत त्याच्याजवळ उभ्या राहिल्या आणि दुर्कसने त्यांच्यासोबत असताना बनवलेले अंगरखे व झगे दाखवू लागल्या. ⁴⁰पेत्राने सर्वांना बाहेर पाठवले, गुडघे टेकले आणि प्रार्थना केली. मग शरीराकडे वळून तो म्हणाला, “तबिथा, ऊठ.” तिने आपले डोळे उघडले, पेत्राला पाहिले व ती उठून बसली. ⁴¹त्याने तिला हात देऊन उठवले. मग पवित्र जनांना व विधवांना बोलावून त्याने तिला जिवंत त्यांच्यापुढे उभे केले. ⁴²हे सर्व यापोभर प्रसिद्ध झाले आणि पुष्कळांनी प्रभूवर विश्वास ठेवला. ⁴³आणि तो शिमोन नावाच्या एका चर्मकाराकडे यापोमध्ये पुष्कळ दिवस राहिला.