दानीएल 5

5 ¹बेलशस्सर राजाने आपल्या एक हजार सरदारांसाठी मोठी मेजवानी दिली आणि त्या एक हजारांसमोर तो द्राक्षारस प्याला. ²द्राक्षारसाची चव घेत असताना बेलशस्सराने आज्ञा केली की, आपला पिता नबुखद्नेस्सर याने यरुशलेमेच्या मंदिरातून आणलेली सोन्या-चांदीची पात्रे आणावीत, म्हणजे राजा, त्याचे सरदार, त्याच्या स्त्रिया व उपपत्‍न्या त्यांतून पितील. ³मग यरुशलेमेतील मंदिरातून, आमच्या पित्याच्या घरातून आणलेली सोन्याची पात्रे त्यांनी आणली; आणि राजा, त्याचे सरदार, त्याच्या स्त्रिया व उपपत्‍न्या त्यांतून प्याल्या. ⁴ते द्राक्षारस प्याले आणि सोने, चांदी, पितळ, लोखंड, लाकूड व दगड यांच्या देवांची स्तुती केली.

⁵त्याच क्षणी मनुष्याच्या हाताची बोटे प्रकट झाली आणि दीपस्तंभासमोर राजाच्या राजवाड्याच्या भिंतीवरील गिलाव्यावर त्यांनी लिहिले; आणि लिहिणारा तो हात राजाने पाहिला. ⁶तेव्हा राजाच्या चेहऱ्याचा रंग बदलला, त्याचे विचार त्याला भयभीत करू लागले, त्याची कंबर गळून गेली आणि त्याचे गुडघे एकमेकांवर आपटू लागले.

⁷राजा मोठ्याने ओरडून मांत्रिक, ज्योतिषी व भविष्य सांगणारे यांना बोलावू लागला आणि बाबेलच्या ज्ञान्यांना म्हणाला, “जो कोणी हा लेख वाचून त्याचा अर्थ मला सांगेल, त्याला जांभळे वस्त्र घातले जाईल, त्याच्या गळ्यात सोन्याची साखळी घातली जाईल आणि राज्यात तो तिसऱ्या अधिकाराने राज्य करील.” ^a a v7 बेलशस्सर आपला अनुपस्थित पिता नबोनायडस याच्या हाताखाली सह-अधिपती होता, म्हणून ‘राज्यात तिसरे स्थान’ हेच सर्वोच्च पद तो देऊ शकत होता.

⁸तेव्हा राजाचे सर्व ज्ञानी आत आले, परंतु त्यांतील कोणालाही तो लेख वाचता आला नाही किंवा त्याचा अर्थ राजाला सांगता आला नाही. ⁹तेव्हा बेलशस्सर राजा आणखीच भयभीत झाला, त्याच्या चेहऱ्याचा रंग अधिकच उडाला आणि त्याचे सरदार गोंधळून गेले.

¹⁰राजा व त्याच्या सरदारांचे शब्द ऐकून राणी मेजवानीच्या दालनात आली आणि म्हणाली, “महाराज, चिरायू असा! आपल्या विचारांनी आपल्याला भयभीत करू नये आणि आपल्या चेहऱ्याचा रंग उडू नये. ¹¹आपल्या राज्यात एक मनुष्य आहे ज्याच्या ठायी पवित्र देवांचा आत्मा आहे. आपल्या पित्याच्या दिवसांत त्याच्या ठायी देवांच्या ज्ञानासारखे ज्ञान, समज व शहाणपण प्रकट झाले. नबुखद्नेस्सर राजा, आपले पिता—आपले पिता महाराज—यांनी त्याला जादूगार, मांत्रिक, ज्योतिषी व भविष्य सांगणारे यांचा प्रमुख नेमले, ¹²कारण या दानीएलाच्या ठायी—ज्याला राजाने बेल्टशस्सर हे नाव दिले—असाधारण आत्मा, ज्ञान व समज, म्हणजे स्वप्नांचा अर्थ सांगणे, कोडी उलगडणे व गाठी सोडवणे, हे आढळले. तर आता दानीएलाला बोलावावे; तो अर्थ सांगेल.”

दानीएल पित्याचा निवाडा वाचतो

¹³मग दानीएलाला राजासमोर आणले, आणि राजाने त्याला विचारले, “माझ्या पित्याने, राजाने, यहूदातून आणलेल्या यहूदी बंदिवानांपैकी जो दानीएल, तो तूच आहेस काय? ¹⁴मी ऐकले आहे की तुझ्या ठायी देवांचा आत्मा आहे आणि तुझ्या ठायी प्रकाश, समज व दुर्मिळ शहाणपण आढळते. ¹⁵हा लेख वाचून त्याचा अर्थ मला सांगावा म्हणून ज्ञानी व मांत्रिक माझ्यासमोर आणले गेले, परंतु त्यांना ते जमले नाही. ¹⁶मी ऐकले आहे की तू अर्थ सांगू शकतोस व गाठी सोडवू शकतोस. जर तू हा लेख वाचून त्याचा अर्थ मला सांगशील, तर तुला जांभळे वस्त्र घातले जाईल, तुझ्या गळ्यात सोन्याची साखळी घातली जाईल आणि राज्यात तू तिसऱ्या अधिकाराने राज्य करशील.”

¹⁷तेव्हा दानीएलाने राजाला उत्तर दिले, “आपल्या देणग्या आपणापाशीच ठेवा; आपली बक्षिसे दुसऱ्याला द्या. तरीही मी राजाला हा लेख वाचून दाखवीन आणि त्याचा अर्थ त्याला सांगीन. ¹⁸महाराज, परात्पर आमच्या पित्याने आपले पिता नबुखद्नेस्सर यांना राज्य, महानता, वैभव व प्रताप दिला. ¹⁹त्याने त्याला दिलेल्या महानतेमुळे सर्व लोक, राष्ट्रे व निरनिराळ्या भाषा बोलणारे त्याच्यापुढे थरथर कापत व भीत असत. ज्याला मारावेसे वाटे त्याला तो मारी, ज्याला जिवंत ठेवावेसे वाटे त्याला जिवंत ठेवी, ज्याला उंच करावेसे वाटे त्याला उंच करी व ज्याला नमवावेसे वाटे त्याला नमवी. ²⁰परंतु जेव्हा त्याचे हृदय गर्विष्ठ झाले व त्याचा आत्मा उद्दामपणाने कठीण झाला, तेव्हा त्याला त्याच्या राजसिंहासनावरून काढून टाकले व त्याचे वैभव हिरावून घेतले. ²¹त्याला माणसांतून हाकलून लावले, त्याचे मन पशूसारखे केले गेले; तो रानगाढवांबरोबर राहिला, बैलासारखे त्याला गवत खायला दिले आणि आकाशातील दहिवराने तो भिजून गेला—जोवर त्याने हे जाणले नाही की, परात्पर आमचा पिता माणसांच्या राज्यावर अधिकार चालवतो आणि ज्याला पाहिजे त्याला त्यावर नेमतो.

²²परंतु हे बेलशस्सरा, त्याच्या मुला, तू हे सर्व जाणत असूनही तू आपले हृदय नम्र केले नाहीस. ²³उलट तू स्वर्गातील स्वामीविरुद्ध स्वतःला उंच केलेस. तू त्याच्या घरची पात्रे आपल्यासमोर आणवलीस आणि तू, तुझे सरदार, तुझ्या स्त्रिया व उपपत्‍न्या त्यांतून द्राक्षारस प्याल्या. जे पाहू शकत नाहीत, ऐकू शकत नाहीत व काहीच जाणू शकत नाहीत अशा चांदी, सोने, पितळ, लोखंड, लाकूड व दगड यांच्या देवांची तू स्तुती केलीस. परंतु ज्याच्या हातात तुझा श्वास आहे व जो तुझ्या सर्व मार्गांचा धनी आहे—आमचा पिता—त्याचा तू सन्मान केला नाहीस. ²⁴म्हणून त्याने हा लेख लिहिणारा हात पाठवला.

²⁵जो लेख लिहिला गेला तो हा: मने, मने, तकेल, उफार्सीन.

²⁶याचा अर्थ असा: मने—आमच्या पित्याने तुझ्या राज्याचे दिवस मोजले आहेत व त्याचा शेवट केला आहे.

²⁷तकेल—तुला तराजूत तोलले आहे व तू कमी भरलास.

²⁸पेरेस—तुझ्या राज्याचे विभाजन होऊन ते मेदी व पारसी यांना दिले गेले आहे.”

²⁹तेव्हा बेलशस्सराने आज्ञा दिली, आणि त्यांनी दानीएलाला जांभळे वस्त्र घातले, त्याच्या गळ्यात सोन्याची साखळी घातली आणि राज्यात तो तिसरा अधिकारी आहे असे जाहीर केले.

³⁰त्याच रात्री बाबेली लोकांचा राजा बेलशस्सर मारला गेला. ³¹आणि दारयावेश मेदी, सुमारे बासष्ट वर्षांचा, याने राज्य हाती घेतले.