एक राजा परात्पर देवाची घोषणा करतो
हा वृत्तान्त नबुखद्नेस्सर स्वतः सांगतो. त्याच्या स्वप्नात एक मोठे झाड तोडले जाते, आणि दानीएल नाखुशीने सांगतो की ते झाड म्हणजे राजा. एका वर्षानंतर गर्व त्याला गाठतो: त्याची बुद्धी परत येईपर्यंत तो पशूसारखा राहतो, आणि मग गर्विष्ठांना नम्र करणाऱ्याची स्तुती करतो.
4 1नबुखद्नेस्सर राजा, सर्व पृथ्वीभर राहणाऱ्या सर्व लोकांना, राष्ट्रांना व भाषा बोलणाऱ्यांना: तुमची शांती विपुल होवो.
2परात्पर देवाने माझ्यासाठी जी चिन्हे व अद्भुते केली ती जाहीर करण्यास मला आनंद होतो. 3त्याची चिन्हे किती महान आहेत, आणि त्याची अद्भुते किती सामर्थ्यशाली आहेत! त्याचे राज्य सार्वकालिक राज्य आहे, आणि त्याची सत्ता पिढ्यानपिढ्या राहते.
4मी, नबुखद्नेस्सर, माझ्या घरात स्वस्थ होतो आणि माझ्या राजवाड्यात भरभराटीत होतो. 5मला एक स्वप्न पडले ज्याने मला भीती वाटली; माझ्या अंथरुणावरील विचारांनी व माझ्या मनातील दृष्टान्तांनी मला घाबरवून सोडले. 6म्हणून मी आज्ञा दिली की बाबेलच्या सर्व ज्ञान्यांना माझ्यापुढे आणावे, यासाठी की त्यांनी मला स्वप्नाचा अर्थ सांगावा. 7तेव्हा जादूगार, मांत्रिक, बाबेली व ज्योतिषी आत आले. मी त्यांना स्वप्न सांगितले, पण ते मला त्याचा अर्थ सांगू शकले नाहीत. 8शेवटी दानीएल माझ्यापुढे आला—माझ्या देवाच्या नावावरून त्याचे नाव बेल्टशस्सर ठेवले होते, आणि त्याच्यात पवित्र देवांचा आत्मा होता—आणि मी त्याला ते स्वप्न सांगितले. 9बेल्टशस्सरा, जादूगारांच्या प्रमुखा, मला ठाऊक आहे की पवित्र देवांचा आत्मा तुझ्यात आहे, आणि कोणतेही रहस्य तुला अवघड नाही—मी जे स्वप्नातील दृष्टान्त पाहिले ते व त्यांचा अर्थ मला सांग. 10मी अंथरुणावर असताना माझ्या मनातील दृष्टान्त हे होते: मी पृथ्वीच्या मध्यभागी एक झाड पाहिले, ते फार उंच होते. 11ते झाड वाढले व बळकट झाले, आणि त्याचा शेंडा आकाशापर्यंत पोहोचला, आणि ते सर्व पृथ्वीच्या टोकांपर्यंत दिसत होते. 12त्याची पाने सुंदर होती व त्याची फळे विपुल होती, आणि त्यात सर्वांसाठी अन्न होते. रानपशूंना त्याच्याखाली सावली मिळाली, आणि आकाशातले पक्षी त्याच्या फांद्यांवर राहिले, आणि सर्व प्राण्यांचे त्यातून पोषण झाले.
13मी अंथरुणावर असताना माझ्या दृष्टान्तांत मी एक पहारेकरी, एक पवित्र जन, आकाशातून खाली उतरताना पाहिला. a a v13 "पहारेकरी" हा देवाच्या पवित्र दूतांपैकी एक आहे, येथे राजावरील निर्णय पार पाडण्यासाठी पाठवलेला—एक स्वर्गीय दूत, स्वतः देव नव्हे.
14तो मोठ्याने ओरडला: झाड तोडून टाका, त्याच्या फांद्या कापा, त्याची पाने झाडून टाका, त्याची फळे विखरून टाका. पशू त्याच्याखालून पळून जावोत, पक्षी त्याच्या फांद्यांतून जावोत. 15पण त्याच्या मुळांचा बुंधा जमिनीत राहू द्या, लोखंड व पितळ यांच्या पट्ट्याने बांधलेला, शेतातल्या गवतात. त्याला आकाशातल्या दहिवराने भिजू द्या, आणि पृथ्वीच्या गवतात रानपशूंबरोबर त्याचा वाटा असू द्या. 16त्याचे मानवी मन काढून घेतले जावो व त्याला पशूचे मन दिले जावो, आणि त्याच्यावरून सात काळ जावोत. 17हा दंड पहारेकऱ्यांच्या हुकुमाने ठरला आहे, हा निर्णय पवित्र जनांच्या शब्दाने झाला आहे, यासाठी की जिवंत लोकांना कळावे की परात्पर देव मानवांच्या राज्यावर सत्ता चालवतो व ते ज्याला पाहिजे त्याला देतो आणि त्यावर अगदी नीच माणसाला नेमतो.'
18हे स्वप्न मी, नबुखद्नेस्सर राजाने, पाहिले. बेल्टशस्सरा, मला याचा अर्थ सांग, कारण माझ्या राज्यातले ज्ञानी ते समजावून सांगू शकत नाहीत, पण तू सांगू शकतोस—कारण पवित्र देवांचा आत्मा तुझ्यात आहे.
दानीएल कठोर सत्य सांगतो
19तेव्हा दानीएल, ज्याला बेल्टशस्सर म्हणत, थोडा वेळ स्तब्ध झाला, आपल्या विचारांनी घाबरला. राजा म्हणाला, "बेल्टशस्सरा, या स्वप्नाने किंवा त्याच्या अर्थाने घाबरू नकोस." बेल्टशस्सराने उत्तर दिले, "माझ्या धन्या, हे स्वप्न तुमच्या द्वेष करणाऱ्यांसाठी असो, त्याचा अर्थ तुमच्या शत्रूंसाठी असो!"
20आपण जे झाड पाहिले, ते बळकट झाले, त्याचा शेंडा आकाशापर्यंत पोहोचला, ते सर्व पृथ्वीला दिसत होते, 21त्याची सुंदर पाने, विपुल फळे, सर्वांसाठी अन्न—रानपशू त्याच्याखाली राहिले, आकाशातले पक्षी त्याच्या फांद्यांवर घरटी बांधीत. 22हे राजा, तेच आपण आहात—आपण वाढला आहात व बळकट झाला आहात; आपली महती वाढली आहे, आकाशापर्यंत पोहोचली आहे, आणि आपली सत्ता पृथ्वीच्या टोकांपर्यंत पसरली आहे.
23राजाने एक पहारेकरी, एक पवित्र जन, आकाशातून खाली उतरताना पाहिला, जो म्हणाला: झाड तोडून टाका, त्याचा नाश करा—पण त्याच्या मुळांचा बुंधा जमिनीत राहू द्या, लोखंड व पितळ यांच्या पट्ट्याने शेतातल्या गवतात बांधलेला. त्याला आकाशातल्या दहिवराने भिजू द्या; रानपशूंबरोबर त्याचा वाटा असू द्या, त्याच्यावरून सात काळ जाईपर्यंत. 24हे माझ्या राजा, याचा अर्थ हा आहे: परात्पर देवाचा हुकूम माझे धनी राजा यांच्यावर आला आहे, 25आपल्याला माणसांतून हाकलून लावले जाईल आणि आपण रानपशूंबरोबर राहाल, बैलांप्रमाणे गवत खाल, आकाशातल्या दहिवराने भिजाल, आपल्यावरून सात काळ जाईपर्यंत आणि आपल्याला कळेपर्यंत की परात्पर देव मानवांच्या राज्यावर सत्ता चालवतो व ते ज्याला निवडतो त्याला देतो. 26बुंधा व त्याची मुळे जमिनीत राहू द्यायची आज्ञा याचा अर्थ हा: स्वर्ग सत्ता चालवतो हे आपल्याला कळताच आपले राज्य आपल्याला परत मिळेल. 27म्हणून हे राजा, माझा सल्ला स्वीकारा: नीतिमत्तेने आपल्या पापांपासून फिरा, आणि गरिबांवर दया करून आपल्या दुष्कर्मांपासून फिरा, यासाठी की आपली भरभराट टिकून राहावी.
गर्व नमविला गेला
28हे सर्व नबुखद्नेस्सर राजावर आले. 29बारा महिन्यांनंतर, तो बाबेलच्या राजवाड्याच्या धाब्यावर फिरत होता.
30राजा म्हणाला, "मी माझ्या पराक्रमी सामर्थ्याने, माझ्या वैभवाच्या गौरवासाठी, राजनिवास म्हणून बांधलेली ही महान बाबेल नगरी नव्हे काय?"
31राजाच्या तोंडात हे शब्द असतानाच आकाशातून एक वाणी आली: "नबुखद्नेस्सर राजा, तुला हे सांगितले जाते: राज्य तुझ्यापासून निघून गेले आहे. 32तुला माणसांतून हाकलून लावले जाईल, तू रानपशूंबरोबर राहशील, बैलाप्रमाणे गवत खाशील. तुझ्यावरून सात काळ जातील, तुला कळेपर्यंत की परात्पर देव मानवांच्या राज्यावर सत्ता चालवतो व ते ज्याला पाहिजे त्याला देतो."
33त्याच क्षणी नबुखद्नेस्सराविरुद्ध हा शब्द खरा ठरला: त्याला माणसांतून हाकलून लावले, तो गुरांप्रमाणे गवत खाऊ लागला, त्याचे शरीर आकाशातल्या दहिवराने भिजले, त्याचे केस गरुडाच्या पिसांप्रमाणे व त्याची नखे पक्ष्याच्या नख्यांप्रमाणे वाढेपर्यंत.
नबुखद्नेस्सर नमविला व पुनःस्थापित केला गेला
34ते दिवस संपल्यावर, मी, नबुखद्नेस्सराने, माझे डोळे आकाशाकडे उचलले, आणि माझी बुद्धी मला परत आली. मी परात्पर देवाचा धन्यवाद केला, आणि जो सर्वकाळ जिवंत आहे त्याची स्तुती व सन्मान केला, ज्याची सत्ता सार्वकालिक आहे, ज्याचे राज्य पिढ्यानपिढ्या पसरलेले आहे.
35पृथ्वीवरील सर्व रहिवासी शून्यवत गणले जातात, आणि तो स्वर्गातील सैन्यात व पृथ्वीवरील रहिवाशांत आपल्या इच्छेप्रमाणे करतो; आणि कोणीही त्याचा हात रोखू शकत नाही किंवा त्याला विचारू शकत नाही, "तू हे काय केलेस?"
36तेव्हा माझी बुद्धी मला परत आली; माझ्या राज्याच्या गौरवासाठी माझे वैभव व तेज मला परत आले. माझे सल्लागार व सरदार मला शोधू लागले; माझ्या राज्यावर मी पुनःस्थापित झालो, आणि त्याहून अधिक महती मला जोडली गेली. 37आता मी, नबुखद्नेस्सर, स्वर्गाच्या राजाची स्तुती, उन्नती व सन्मान करतो, कारण त्याची सर्व कृत्ये यथार्थ आहेत, त्याचे मार्ग न्यायाचे आहेत; आणि गर्वाने चालणाऱ्यांना तो नमवू शकतो.