उपदेशक 11

11 ¹तुझी भाकर पाण्यावर टाक, कारण पुष्कळ दिवसांनंतर ती तुला पुन्हा सापडेल. ²सात जणांना वाटा दे, अगदी आठ जणांनाही, कारण भूमीवर कोणते संकट येईल हे तुला ठाऊक नाही. ³जर ढग भरलेले असतील, तर ते भूमीवर पाऊस ओततात; आणि झाड दक्षिणेकडे किंवा उत्तरेकडे पडले, तर ज्या ठिकाणी ते पडते तेथेच ते पडून राहते. ⁴जो वाऱ्याकडे पाहत राहतो तो कधीच पेरणार नाही, आणि जो ढगांचे निरीक्षण करत राहतो तो कधीच कापणी करणार नाही.

⁵जसा वाऱ्याचा मार्ग तुला ठाऊक नाही, किंवा गर्भवती स्त्रीच्या उदरात हाडे कशी घडतात हे तुला ठाऊक नाही, तसेच सर्व काही निर्माण करणाऱ्या देवाचे कार्य तुला कळू शकत नाही.

⁶सकाळी तुझे बी पेर, आणि संध्याकाळी तुझा हात विसावू देऊ नकोस, कारण कोणते यशस्वी होईल—हे की ते—किंवा दोन्ही सारखीच चांगली होतील का, हे तुला ठाऊक नाही.

प्रकाश गोड आहे

⁷प्रकाश गोड आहे, आणि सूर्य पाहणे डोळ्यांना आनंददायक आहे.

⁸म्हणून जर मनुष्य पुष्कळ वर्षे जगला, तर त्या सर्वांत त्याने आनंद करावा; परंतु अंधकाराच्या दिवसांची त्याने आठवण ठेवावी, कारण ते पुष्कळ असतील. जे काही येते ते सर्व क्षणभंगुर आहे.

⁹हे तरुणा, तुझ्या तारुण्यात आनंद कर, आणि तुझ्या तारुण्याच्या दिवसांत तुझ्या हृदयाने तुला हर्ष द्यावा. तुझ्या हृदयाच्या मार्गांनी आणि तुझ्या डोळ्यांच्या दृष्टीने चाल; परंतु हे जाणून घे की या सर्व गोष्टींसाठी देव तुला न्यायात आणील.

¹⁰म्हणून तुझ्या हृदयातून विषाद दूर कर, आणि तुझ्या शरीरातून वेदना काढून टाक, कारण तारुण्य आणि जीवनाची पहाट क्षणभंगुर आहेत.