ज्ञानाने चेहरा उजळतो
मनाला येईल तसे वागणाऱ्या राजासमोर सावध राहण्याचा सल्ला ज्ञान देते. वाऱ्यावर किंवा मृत्यूच्या दिवसावर कोणाचीही सत्ता नसते. शिक्षा होण्यास उशीर झाला की दुष्टाई धीट होते, आणि दुष्टांना मिळायला हवे ते पुष्कळदा नीतिमानांच्या वाट्याला येते. उपदेशक आनंद उपभोगण्याची शिफारस करतो, आणि देवाचे कार्य शोधून काढता येत नाही हे मान्य करतो.
8 1ज्ञानी माणसासारखा कोण आहे? एखाद्या गोष्टीचा अर्थ कोणाला कळतो? माणसाचे ज्ञान त्याचा चेहरा उजळवते; त्याच्या चेहऱ्यावरचा कठोरपणा बदलून जातो.
2मी म्हणतो, देवासमोर घेतलेल्या तुझ्या शपथेमुळे राजाची आज्ञा पाळ.
राजाच्या अधिकारापुढे कसे वागावे
3त्याच्या समोरून जाण्याची घाई करू नको, आणि वाईट गोष्टीत अडून राहू नको—राजा त्याला वाटेल तसे करतो. 4कारण राजाच्या शब्दात सर्वोच्च अधिकार असतो, आणि त्याला “तू काय करतोस?” असे कोण म्हणू शकेल? 5जो आज्ञा पाळतो त्याला काही अपाय होत नाही; ज्ञानी हृदयाला योग्य वेळ व योग्य मार्ग कळतो. 6प्रत्येक गोष्टीला तिची वेळ व मार्ग असतो, जरी माणसावरचे संकट त्याला जड जाते. 7कारण पुढे काय होणार हे कोणालाच माहीत नाही, आणि ते कसे होईल हे त्याला कोण सांगू शकेल? 8वारा अडवून धरण्याचे सामर्थ्य कोणाच्याही हाती नाही, तसेच मृत्यूचा दिवसही कोणाच्या हाती नाही. त्या युद्धातून कोणालाही सुटी मिळत नाही, आणि दुष्टपणा करणाऱ्यांना त्यांचा दुष्टपणा वाचवू शकत नाही. 9हे सर्व मी पाहिले, आणि सूर्याखाली केल्या जाणाऱ्या प्रत्येक कृत्याकडे मी माझे मन लावले—एक काळ असा होता की एक माणूस दुसऱ्यावर त्याच्या हानीसाठी सत्ता गाजवत होता.
जेव्हा न्यायाला उशीर होतो असे वाटते
10मग मी पाहिले की दुष्टांना पुरण्यात आले आणि विसाव्यास ठेवण्यात आले; ते पवित्र स्थानी येत-जात असत आणि ज्या नगरात त्यांनी असे केले तेथेच त्यांची स्तुती होत असे. हेही क्षणभंगुर आहे. a a v10 पवित्र स्थान म्हणजे यरुशलेमेतील मंदिर. 11वाईट कृत्यासाठीची शिक्षा लवकर अंमलात येत नाही, म्हणून माणसांची हृदये वाईट करण्याकडे पूर्णपणे झुकतात. 12जरी पापी माणूस शंभर वेळा वाईट करतो आणि तरीही खूप काळ जगतो, तरी मला ठाऊक आहे की जे देवाचे भय बाळगतात, जे त्याच्यासमोर भयभीत होतात, त्यांचे कल्याण होईल. 13दुष्टांचे कल्याण होणार नाही, आणि सावलीप्रमाणे त्यांचे आयुष्य दीर्घ होणार नाही, कारण ते देवाचे भय बाळगत नाहीत.
14पृथ्वीवर एक क्षणभंगुर गोष्ट घडते: नीतिमान माणसांना जे दुष्टांच्या वाट्याला यायला हवे ते मिळते, आणि दुष्ट माणसांना जे नीतिमानांच्या वाट्याला यायला हवे ते मिळते. मी म्हणालो, हेही क्षणभंगुर आहे. 15म्हणून मी आनंदाची प्रशंसा केली: सूर्याखाली खाणे, पिणे व आनंदी राहणे यापेक्षा माणसासाठी अधिक चांगले काहीच नाही. देवाने त्याला सूर्याखाली दिलेल्या आयुष्याच्या दिवसांत त्याच्या श्रमात हे त्याच्यासोबत राहते.
16जेव्हा मी ज्ञान जाणून घेण्यास व पृथ्वीवर केले जाणारे काम पाहण्यास माझे मन लावले—जरी माणसाच्या डोळ्यांना रात्रंदिवस झोप दिसत नाही— 17तेव्हा मी देवाचे सर्व कार्य पाहिले: सूर्याखाली केले जाणारे कार्य कोणालाही शोधून काढता येत नाही. माणूस कितीही कष्टाने शोध घेवो, त्याला ते सापडणार नाही; ज्ञानी माणसाने ते जाणतो असा दावा केला, तरी त्यालाही ते शोधून काढता येत नाही.