निर्गम 10

10 ¹मग आमच्या पित्याने मोशेला सांगितले, "फारोकडे जा, कारण मी त्याचे व त्याच्या सेवकांचे हृदय कठीण केले आहे, यासाठी की मी त्यांच्यामध्ये माझी चिन्हे दाखवावी; ²आणि तू आपल्या मुलाला व नातवाला सांग की मी मिसरी लोकांची कशी थट्टा केली आणि त्यांच्यामध्ये माझी चिन्हे कशी ठेवली, म्हणजे मी तुमचा पिता आहे हे तुम्हांला कळेल."

³मोशे व अहरोन फारोकडे गेले आणि म्हणाले, "इब्री लोकांचा पिता असे म्हणतो: ‘तू माझ्यापुढे नम्र होण्यास कोठवर नकार देशील? माझ्या लोकांना जाऊ दे, म्हणजे ते माझी सेवा करतील.’ ⁴कारण जर तू माझ्या लोकांना जाऊ देण्यास नकार दिलास, तर उद्या मी तुझ्या प्रदेशात टोळ आणीन. ⁵ते भूमीचा पृष्ठभाग झाकून टाकतील, जमीन दिसेनाशी होईल; गारांनी तुमच्यासाठी जे शिल्लक ठेवले ते ते खाऊन टाकतील आणि शेतात तुमच्यासाठी उगवणारे प्रत्येक झाड ते खातील. ⁶ते तुझी घरे, तुझ्या सेवकांची घरे व सर्व मिसरी लोकांची घरे भरून टाकतील—असे जे तुझ्या वाडवडिलांनी व पूर्वजांनी पृथ्वीवर आपल्या जन्मापासून आजपर्यंत कधीही पाहिले नाही." मग तो वळून फारोपासून निघून गेला.

⁷फारोचे अधिकारी म्हणाले, "हा माणूस आपल्याला कोठवर पाशात अडकवील? या लोकांना जाऊ द्या, म्हणजे ते आपल्या देवाची सेवा करतील. मिसर देश धुळीस मिळाला आहे हे अजून तुम्हांला कळत नाही काय?"

⁸मग मोशे व अहरोन यांना पुन्हा फारोकडे आणण्यात आले. तो म्हणाला, "जा, देवाची सेवा करा. पण कोणकोण जाणार आहेत?"

⁹मोशे म्हणाला, "आम्ही आमच्या लहानथोरांसह जाऊ; आमचे मुलगे, मुली, शेरडेमेंढरे व गुरेढोरे यांच्यासह आम्ही जाऊ, कारण आम्हांला आमच्या पित्याचा सण पाळायचा आहे."

¹⁰तो त्यांना म्हणाला, "देव तुमच्याबरोबर असो—जणू मी तुम्हांला व तुमच्या मुलाबाळांना जाऊ देईनच! पाहा, तुमच्या मनात वाईट हेतू आहे. ¹¹नाही! तुम्हां पुरुषांनीच जाऊन देवाची सेवा करा, कारण तुम्हांला तेच हवे आहे." मग फारोने त्यांना आपल्यासमोरून हाकलून दिले.

¹²मग आमच्या पित्याने मोशेला सांगितले, "मिसर देशावर आपला हात पसर, म्हणजे टोळ मिसरावर चढून येतील आणि गारांनी शिल्लक ठेवलेली भूमीतील प्रत्येक वनस्पती खाऊन टाकतील."

¹³मोशेने आपली काठी मिसर देशावर पसरली, आणि आमच्या पित्याने त्या देशावर दिवसभर व रात्रभर पूर्वेकडचा वारा वाहविला; सकाळी त्या वाऱ्याने टोळ आणले. ¹⁴सर्व मिसर देशावर टोळ चढून आले आणि त्याच्या सगळ्या प्रदेशात पसरले—इतके भयंकर की त्यांच्यासारखे यापूर्वी कधी झाले नव्हते व यापुढे कधी होणारही नाहीत. ¹⁵त्यांनी सगळ्या भूमीचा पृष्ठभाग झाकून टाकला व तो अंधकारमय झाला; त्यांनी भूमीतील प्रत्येक वनस्पती व गारांनी वाचवलेले झाडांचे सर्व फळ खाऊन टाकले—सर्व मिसर देशात झाडावर किंवा शेतातल्या वनस्पतीवर काहीही हिरवे राहिले नाही. ¹⁶तेव्हा फारोने घाईने मोशे व अहरोन यांना बोलावून म्हटले, "मी तुमच्या देवाविरुद्ध व तुमच्याविरुद्ध पाप केले आहे. ¹⁷कृपया केवळ याच वेळी माझ्या पापाची क्षमा करा आणि तुमच्या देवाला विनवणी करा की त्याने केवळ हे मरण माझ्यापासून दूर करावे."

¹⁸मग मोशे फारोपासून निघून गेला आणि त्याने आमच्या पित्याला विनवणी केली. ¹⁹मग आमच्या पित्याने वारा फिरवून तो अतिशय जोरदार पश्चिमेकडचा वारा केला; त्याने टोळ उचलून तांबड्या समुद्रात लोटून दिले; मिसराच्या सगळ्या प्रदेशात एकही टोळ राहिला नाही. ²⁰पण आमच्या पित्याने फारोचे हृदय कठीण केले, आणि त्याने इस्राएल लोकांना जाऊ दिले नाही.

अंधकाराचे तीन दिवस

²¹मग आमच्या पित्याने मोशेला सांगितले, "आकाशाकडे आपला हात पसर, म्हणजे मिसर देशावर अंधार पसरेल—इतका दाट अंधार की तो हाताला जाणवेल."

²²मोशेने आकाशाकडे आपला हात पसरला; तीन दिवस सगळ्या मिसर देशावर दाट अंधार पसरला. ²³तीन दिवस कोणालाही दुसरा दिसेना व कोणीही आपल्या जागेवरून उठला नाही, पण सर्व इस्राएल लोकांच्या घरांत उजेड होता.

²⁴फारोने मोशेला बोलावून म्हटले, "जा, आपल्या देवाची सेवा करा. तुमची मुलेबाळेही जावोत—फक्त तुमची शेरडेमेंढरे व गुरेढोरे मागे ठेवा."

²⁵मोशे म्हणाला, "आमच्या पित्याला अर्पण करण्यासाठी यज्ञबली व होमार्पणेही तुम्ही आम्हांला दिली पाहिजेत. ²⁶आमची गुरेढोरेही आमच्याबरोबर आली पाहिजेत—एक खूरही मागे राहणार नाही. आमच्या पित्याची सेवा करण्यासाठी आम्ही त्यांच्यातली काही घेऊ; तिथे पोहोचेपर्यंत त्याची सेवा करण्यासाठी आम्हांला काय लागेल हे आम्हांला कळणार नाही."

²⁷पण आमच्या पित्याने फारोचे हृदय कठीण केले, आणि त्याला त्यांना जाऊ द्यायचे नव्हते. ²⁸फारो त्याला म्हणाला, "माझ्यापुढून निघून जा! सांभाळ—पुन्हा माझे तोंड पाहू नकोस, कारण ज्या दिवशी तू माझे तोंड पाहशील त्या दिवशी तू मरशील."

²⁹मोशे म्हणाला, "तू योग्य बोललास. मी पुन्हा कधीही तुझे तोंड पाहणार नाही."